Tag Archives: ֆելետոն

ՄԱՐԿ ՏՎԵՆ

28 Փտր

ԿԱՆԱՆՑ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԻ ՄԱՍԻՆ

Հարգելի խմբագրություն,
Ես կարդացի իրավահավասարություն պահանջող հանրագիրը ստորագրած կանանց երկար ցուցակը (200 անուն) և, ինչպես ընտանիքի ամուսին ու հայր, պիտի վճռական բողոք արտահայտեմ ընդդեմ այդ գործի: Միանգամայն աննպատակահարմար է կանանց ձայնի իրավունք տալը, և դժվար թե լավ բան ստացվի, եթե նրանց թույլատրվի զբաղեցնել պետական պաշտոններ: Դուք, ինչպես և ես, հասկանում եք, որ եթե նրանց իրավունք տրվի, ապա անդորրի մի սպասեք: Նրանք երկիրը կհասցնեն անկման: Կանայք սիրում են կրքոտությամբ զբաղեցնել ամեն կարգի պաշտոններ: Նրանց դուր է գալիս կոչվել «Միսիս Սմիթ` բարեգործական ընկերության նախագահ», կամ` «Միսիս Ջոունս` սովյալ հնդկացիներին օգնող միջազգային ասոցիացիայի քարտուղար», կամ թե` միսիս այսինչ` այսինչ միության գանձապահ: Նրանց ամենից շատ գայթակղում է մեծարանքը, և այսպես ուղղակի արբենում են մեծաշուք կոչումների դյութիչ հնչյուններով: Նրանք հավերժ ձևավորում են ամեն տեսակի բարեպաշտական ընկերություններ ու միություններ, որպեսզի հետո ծեծկռտուք սարքեն նախագահական տեղի համար: Նրանք այնքան են սիրում զբաղեցնել պատվավոր պաշտոններ, որ պատրաստ են նույնիսկ անվճար ծառայել: Իսկ տվեք նրանց ձայնի իրավունք և թեկուզ մեկ անգամ բաց թողեք օրենսդիր մարմնում, այնժամ կտեսնեք` ինչ կկատարվի: Նրանք կտարվեն իրենց նոր գործունեությամբ, ձեզ համար կհիմնեն հազարավոր նոր ընկերություններ, և հարկատուներին կներկայացնեն այնպիսի հաշիվ, որ կցնցի ձեր զգացմունքները մինչև ձեր գրպանի խորքը: Պետական բյուջեի առաջին իսկ նախագիծը ձեզ կհասցնի սպիտակ տենդի: Հաստիքների սովորական կարգացուցակի փոխարեն (դատավորներ, պետքարտուղար, նախարարներ, գերագույն դատարանի գրագիր),- դուք կստանաք ահա մոտավորապես այսպիսի տարեկան նախահաշիվ.
Բարեգործական ընկերության նախագահուհի- 4 հազ. դոլար,
Նախագահուհու տեղակալներ (յուրաքանչյուրին)- 2 հազ. դոլար,
Կանանց համատեղ աղոթքների միության նախագահուհի- 3 հազ. դոլար,
Պոունի ցեղի մոտ անգրագիտության վերացման ընկերության նախագահուհի- 4 հազ. դոլար,
Էսկիմոսների շրջանում գեղեցիկ գրականության տարածման կանանց ընկերության նախագահուհի- 5 հազ. դոլար,
Կրինոլինների դեպարտամենտում նորաձևության գլխավոր օրենսդրուհի- 10 հազ. դոլար,
Կեղծամների դեպարտամենտում նորաձևության գլխավոր օրենսդրուհի- 10 հազ. դոլար,
Կանանց սանրվածքի համար երիժնակի յուղի գծով գլխավոր տեսչուհի- 10 հազ. դոլար,
Կապագլխարկների և գլխարկների դեպարտամենտում գլխավոր օրենսդիր- 50 հազ. դոլար:
Անիշխանություն ու քաոս` ահա թե ինչ կբերի այդպիսի նախահաշիվը: Միսսուրի նահանգում չի մնա ոչ մի կին, որ դեն չնետի ամեն ինչ հանուն Կապագլխարկների և գլխարկների դեպարտամենտում օրենսդրուհու պաշտոնի: Եվ, ի տարբերություն տղամարդկանց, որոնք եթե քննադատում են, ապա միայն իրենց նախորդների քաղաքական սխալները, կանայք կնետվեն քրքրելու հակառակորդի ողջ անձնական կյանքի պատմությունը: Ես գոնե գիտեմ նրանց ցեղը: Իմ կինը ճիշտ այդպիսին է:
Երեք օր չի անցնի նախընտրական արշավի սկզբից, և արդեն որոտաձայն կհայտարարեն, որ մեր ողջ նահանգում գոյություն չունի մի կին, որը կարող է «տիպար» հանդիսանալ: Իսկ դուք կարծում եք հաճելի՞ է ինձ համար լսել այդպիսի ակնարկ, եթե դա պիտի վերաբերի նաև իմ կնոջը: Իսկ ընդդիմության թեկնածուհիների՞, դե նաև ուրիշների համա՞ր: Անկեղծ ասած, ես ինքս էլ գիտեմ, որ իմ կյանքի ընկերուհին բոլորովին էլ տիպար չէ, հատկապես կրոնի հարցերում, բայց ես ամենևին չեմ ցանկանում, որ քաղաքական արշավի ժամանակ այդ մասին բոլորն իմանան: Ազնվորեն ասած, ես չգիտեմ, որ այդպիսի կինը, ինչպիսին իմն է, կարող է ապագայում տաղանդներ հանդես բերել, թեև, ով գիտե, եթե նա զբաղվի ինքնակատարելագործմամբ, ապա գուցե նաև ապագայում դառնա այլոց համար կանթեղ, բայց ես միայն վախենում եմ, որ այդ կանթեղը բավականին շատ է ծխահարելու: Ոչ, ես մնում եմ իմ կարծիքին: Կանանց մասնակցությամբ ընտրարշավը մեզ սպառնում է աղետով:
Ահա, պատկերացրեք, պերճաշուք ջահերով երթ` այսպիսի ցուցապաստառներով ու կարգախոսներով.
«Ոչ ոք, ինչպես Ռոբբինսը: Քվեարկեք Սալլի Ռոբբինսի օգտին` միակ բարեգործ թեկնածուն այդ պաշտոնում»:
«Առաքինություն, համեստություն, հայրենասիրություն: Թող մեծ ազգը պաշտպանի Մերի Սենդերսին` բարոյականության և առաջադիմության ջատագովին, անբասիր վարկի տեր միակ թեկնածուին»:
«Քվեարկեք Ջուդի ՄաքԳիննիսի` անկաշառի օգտին: Ինը երեխաների մայր: Իններորդը` կրծքի երեխա»:
Ընտրության օրը ամուսինը կհարցնի դայակին.
— Ի՞նչ է պատահել փոքրիկին:
Իսկ սա կպատասխանի.
— Փոքրիկի՞ն: Դե նա առավոտից այնպես տկար է:
— Իսկ ու՞ր է չքվել մայրը:
— Գնացել է Սալլի Ռոբբինսի համար քարոզչության:
Կամ էլ ահա թե ինչպես կզրուցեն տիկնայք` աղախին վարձելիս.
— Ճաշ եփել կարողանու՞մ ես:
— Կարողանում եմ:
— Իսկ լվացք անե՞լ:
— Կարող եմ:
— Իսկ տուն հավաքե՞լ:
— Դա էլ եմ կարողանում:
— Լավ, իսկ ու՞մ ես ձայնդ տալու գլխարկների գծով ամենագլխավորի ընտրություններին:
— Ջուդի ՄաքԳիննիսին:
— Ի՞նչ: Դուրս իմ տնից…
Կանայք խառնվում են քաղաքական քննարկումներին, փոխանակ քննարկեն տարազները, թողնում են տնային գործերը, որպեսզի գնան ու խմեն թեկնածուների հետ: Ամուսինները ստիպված են դայակություն անել նորածիններին, մինչ իրենց կանայք վազվզում են ընտրական տեղամասերում: Իսկ գլխավորը, նահանգապետի ընտրություններում գեղեցիկ, շքեղ բեղերով թեկնածուն առանց դժվարության կհաղթի անբարետես, թեև ավելի խելացի մրցակցին: Իսկ պատանյակը, որ կարողանում է գեղեցիկ վալս պարել, ավելի շուտ կդառնա ոստիկանապետ, քան խելացի, էներգիայի ու կամքի տեր տղամարդը:
Ըստ երևույթին յուրաքանչյուրը, ով թերթում գրքում է «ժողովրդի բարօրության» մասին, առաջին հերթին նկատի ունի անձնական հետաքրքրությունները, և ես այստեղ բացառություն չեմ: Այո, ես չեմ ցանկանում ընդլայնել կանանց իրավունքները: Իմ կինն առանց այդ էլ զբաղեցնում է 19 պաշտոն բոլոր այդ գրողի տարած կանանց ընկերություններում` ինձ վրա բարդելով իր ողջ գրասենյակային հոգսը: Իսկ եթե մենք դեռ նրա համար քաղաքականություն ներթափանցելու հնարավորություն էլ ստեղծենք, այն ժամանակ կինս այնտեղ էլ անկասկած կցանկանա ինչ-որ պաշտոն ստանալ, թեկուզ և հիմարագույնը: Այն դեպքում ես կորած եմ: Նա ի վերջո գլուխը կկորցնի, և նույնիսկ այն միակ պարտավորությունը, որից ես մինչև այժմ խույս եմ տվել, նույնպես կընկնի ինձ վրա, և դա արդեն իմ ընտանիքի համար կործանում կլինի: Ախր ես որպես կերակրող բոլորովին բանի պետք չեմ:
Անկեղծորեն Ձեր` Մարկ Տվեն:

%d bloggers like this: