Tag Archives: վրեժ

ՎՐԵԺԻ ՄԱՍԻՆ

29 Հնս

Վրեժխնդրությունը մարդկության մեծագույն ձեռքբերումներից է: Դրա իրական նշանակությունը երբեմն արժեզրկում են կեղծ բարեպաշտությամբ և արժեզրկում են հատկապես նրանք, ովքեր կամ թույլ են ոգով, կամ դեռ չեն բախվել ծանր հանգամանքների հետ:
Վրեժը ծայրահեղություն չէ, այլ արդարության հաստատման այլընտրանք, հավասարակշտություն պահպանելու ջանք, երբ փակ են հատուցման տանող բոլոր դռները: Վրեժը չարիքի փոխհատուցումն է, ինչպես որ բարիքն է փոխհատուցվում երախտիքով:
Եվ ուրեմն երբ դու քար ես նետում, պիտի իմանաս, որ քո գլխին մի ամբողջ լեռ կփլուզվի: Երբ հարվածում ես մեկին, պիտի կռահես, որ ինչ-որ տեղ արդեն մատներ են ծալվում` բռունցքվելու համար: Երբ ցավ ես արարում, պիտի սպասես, որ այն կանցնի քո տան մոտով:

Հովիկ Չարխչյան1280x800.net_3594

ՎՐԵԺԻ ՄԱՍԻՆ

16 Հնվ

8-րդ դարի սկզբին արաբները խաբեությամբ իրենց մոտ են հրավիրում մի քանի հարյուր հայ նախարարների, զորականների ու սեպուհների, որոնց ուխտադրժորեն լցնում են Նախիջեւանի Խրամ գյուղի եկեղեցին ու ողջ-ողջ այրում: Կես հազարամյակ հետո հայոց իշխանապետ, սպարապետ Զաքարե Զաքարյանը, գրավելով Արդաբիլը, հրամայեց այրել այն մզկիթը, ուր պատսպարվել էին քաղաքի արաբ մեծամեծերը` ասելով. «Իշխանք` փոխանակ իշխանացն հայոց, զոր այրեցին այլազգիք ի Նախճուանի»:2009-09-02_12-58-51-makaravank-008

ԳԱԳԻԿ ԱՐՔԱՅԻ ՎՐԵԺԸ

15 Հնվ

Կեսարիայի հույն մետրոպոլիտ Մարկոսը սաստիկ հայատյաց էր: Նա նույնիսկ իր շան անունը Արմեն էր դրել: Հայոց Գագիկ արքան լսել էր այդ մասին եւ խիստ զայրացել: Մի օր նա գալիս է Կեսարիա ու ցանկություն հայտնում իջևանել մետրոպոլիտի մոտ: Մարկոսը` լսելով այդ, հրամայում իր ամբողջ տունը զարդարել, ապա ընդառաջ է գնում Գագիկին ու մեծ պատիվներով նրան բերում, տեղավորում իր տանը:
Ճաշկերույթի ժամանակ Գագիկը դիմում է Մարկոսին. «Լսել եմ, որ դու մի զորեղ շուն ունես ուզում եմ տեսնել նրան»: Մարկոսը հասկանում է, որ գլխին փորձանք է գալու, և չլսելու է տալիս արքայի պահանջը: Գագիկը կրկնում է ասածը, ստիպված կանչում են շանը, բայց` առանց անունը տալու: Բնականաբար, շունը չի գալիս:
«Անունը տվեք, որ գա»,- խորամանկ ժպիտով հուշում է արքան: Ի վերջո, Մարկոսը գինու ազդեցության տակ կանչում է. «Արմեն, Արմեն»: Ներս է մտնում առյուծանման մի շուն: «Այս շան անունն Արմե՞ն է»,- հարցնում է արքան: «Քաջ է ու ամեհի, դրա համար էլ Արմեն ենք ասում»,- փորձում է ելք գտնել Մարկոսը: «Հիմա կտեսնենք, թե ով է քաջ` Արմե՞նը, թե՞ Հռոմը»,- վրա է բերում Գագիկը:
Նրա թիկնապահները պատրաստել էին մի պարկ, և արքայի ազդանշանով շանը խոթում են դրա մեջ: Մարկոսը, կարծելով, թե շանն ուզում են իրենից խլել, զայրանում ու սկսում է գոռգոռալ թիկանապահների վրա: Բայց վերջիններս բռնում են մետրոպոլիտին ու զոռով խցկում այնտեղ, որտեղ նրա շունն էր: Հետո Գագիկի հրամանով սկսում են դրսից փայտով խփել շանը: Պատմիչ Մատթեոս Ուռհայեցին գրում է. «Ատամների կռճտոց ու սրտի հառաչ էր դուրս գալիս պարկից, այսպիսի տանջանքներով սատակեց չար և պիղծ անարգիչը` դառնալով շան ճարակ: Այնուհետև Գագիկը հրամայեց ավարի մատնել Մարկոսի տունը»:1298827527_skanirovanie0020

%d bloggers like this: