Tag Archives: սուգ

ՍՈՒԳԸ

8 Մրտ

Մի տուն մի օր մի սուտ բանից փուլ եկավ: Տանտերը նստեց, որ սուգ անի, մեկ էլ մի մարդ եկավ, թե` մի ողբա, մի ճար կանենք: Ու գնաց: Տանտիրոջ սիրտը տեղն ընկավ, մի աչք դառավ, ճամփեն պահեց: Մի տարի անցավ` ոչ մի լուր չառավ: Նստեց, որ մի կարգին սուգ անի, մեկ էլ տեսավ` էն նույն մարդը հրեն մեկին էլ առած գալիս է: Եկան, հասան, բարև տվին, հետո էլ թփթփացրին տանտիրոջ ուսին, թե` անհոգ մնա, մի բան որ ասել ենք, ուրեմն մի բան կանենք, ձեռքներս հո քարի տա՞կ չի: Մի-մի բաժակ էլ բան խմեցին ու գնացին: Սրանք գնացին, տանտերն էլի մենակ մնաց: Սպասեց-սպասեց, ոչ մի լուր չառավ, սուգ անելը եկավ: Այն է` ուզում էր նստել, ողբը կապել, մեկ էլ տեսավ մի անծանոթ մարդ է գալիս: Սա եկավ, շուրջը նայեց, թե.
— Էս ի՞նչ է, տունդ փու՞լ է եկել:
— Հա:
— Դե որ հա, արի մի ճար անենք, ոտքի հանենք:
Ասաց, գնաց: Գանաց` չեկավ: Սա որ չեկավ, տանտերն էլի իր տեղն արեց, նստեց, որ… Մեկ էլ տեսավ հեռվից… Սա էլ գնաց: Գնաց չեկավ… Այսպիսի բաներ:
Իսկ այս պատմությունը եկավ ասելու, որ սուգը էսօր-էգուց չեն գցի:

Հովիկ Չարխչյան

%d bloggers like this: