Tag Archives: ՋՈՆ ՖԱՈՒԼԶ

ՋՈՆ ՖԱՈՒԼԶ

24 Փտր

Հիշում եմ, երբ փոքր էի, հորս տվեցի աշխարհի պես հին այս հարցը. «Եթե աշխարհն արարել է Աստված, ինչու՞ է նա այդ աշխարհում թույլ տվել չարի ներկայությունը»: Եվ ստացա աշխարհի պես հին այս պատասխանը. «Նրա համար, որ մարդն ազատ լինի չարի և բարու միջև ընտրություն կատարելիս ու Աստծո օգնությամբ կարողանա բարոյապես կատարելագործվել»:

Գլուխկոտրուկի ինձ առաջարկված պատրաստի պատասխանը չէր կարող իրապես բավարարել: Հավանաբար դեռ այն ժամանակ իմ ներսում ծնունդ առնող սցենարիստը նկատեց, որ այդ սյուժեն սարսափելի կեպով ձգձգված էր, իսկ ծնունդ առնող ցինիկը սկսեց խորհել այն մասին, թե ինչու՞ ստեղծված համակարգի նախագծում գոնե տեղ չէին զբաղեցրել ուժի ու կամքի հավասարազոր ազդեցությունները, որոնք թույլ կտային իրենց զոհերին իրագործել այդ ընտրությունը:faulz-620x350

ՋՈՆ ՖԱՈՒԼԶ

13 Հլս

Երբեմն «ամեն ինչ ունենալ» և «ոչինչ չունենալ» հասկացություններն շատ ավել են իրար մոտ, քան կարող են երևակայել նրանք, որոնց բախտն այնքան էլ չի բերել:

Ես գիտեմ, թե դա ինչ բան է, երբ մեկնում են: Մի շաբաթ մեռնում ես, մի շաբաթ պարզապես հիվանդ ես, հետո սկսում ես մոռանալ, իսկ այնուհետև թվում է, որ ոչինչ էլ չի եղել, որ եղել է ոչ քեզ հետ, և ահա դու թքում ես ամեն ինչի վրա: Եվ ասում ես ինքդ քեզ. «Սա կյանք է, այդպիսին է այն ստեղծված: Այսպիսին է ստեղծված այս հիմար կյանքը: Կարծես թե ոչինչ էլ չես կորցրել մեկընդմիշտ»:

Երբեմն չկա ավելի գռեհիկ բան, քան վերադառնալը:

fowles

ՋՈՆ ՖԱՈՒԼԶ

7 Հնվ

Մեզանից ոչ ոք չի ցանկանում լինել ոչինչ: Մեր բոլոր արարքները մասամբ հակված են այն բանին, որպեսզի լցնեն կամ քողարկեն այն դատրակությունը, որը մենք զգում ենք ներսում: Անգործությունը նույնպես գործողություն է: «Ես»-ը ոչ միայն այն է, ինչ ես անում եմ, այլ նաև այն, ինչը չեմ անում: Գործելու հրաժարումը երբեմն հավասարազոր է չպատճառաբանված արարքի, որի հիմնական նպատակն է ապացուցել, որ ես ազատ եմ:
«Ես կամ»՝ նշանակում է «Ես չեմ եղել», «Ես կարող էի չլինել», «Ես կարող եմ չլինել», «Ես չեմ լինի»: Մահվան գործառույթը կայանում է նրանում, որպեսզի կյանքը դարձնի լարված: Որքան բացարձակ է պատկերացվում մահը, այնքան ավելի իրական է դառնում կյանքը: Մահը ներառում է ինձ իր մեջ՝ նման այն բանին, ինչպես ինձ իր մեջ է ներառում մաշկս: Եթե չլիներ մահը, ես չէի լինի այնպիսին, ինչպիսին կամ: Մահը չարագուշակ դուռ չէ, դեպի ուր ես անշտապ ուղևորվում եմ: Մահն իմ ընթացքն է դեպի իրեն: Սովորաբար սեփական մահվան մասին մեր մտքերում հիվանդագին ոչինչ չկա: Ընդհակառակը, դա ամենապարզ միջոցներից մեկն է համոզվելու, որ մենք ապրում ենք…
Մենք բոլորս անհաջողակներ ենք. մենք բոլորս մեռնելու ենք…

%d bloggers like this: