Tag Archives: պարտիզպան

ՌԱԲԻՆԴՐԱՆԱԹ ԹԱԳՈՐ

9 Հնվ

ՊԱՐՏԻԶՊԱՆԸ
Օրը դեռ չի վերջացել, շուկան դեռ չի փակվել, շուկան գետի եզերքին:
Ես կարծում էի, թե ժամանակս ապարդյուն անցավ և կորավ վերջին հույսն իմ:
Բայց ո՛չ, եղբա՛յր իմ, դեռ էլի մի բան մնացել է մոտս:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

Առևտուրը վերջացավ:
Երկու կողմից էլ հաշվարկը պարզ է: Արդ, ժամանակն է, որ ես տուն գնամ:
Հը՛, դռնապան, հա՞րկ ես պահանջում:
Մի վախեցիր, մա՛րդ, դեռ էլի մի բան մնացել է մոտս:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

Քամու օրորը փոթորկով է սպառնում, և արևմուտքում կուտակվող ամպերը լավ բան չեն գուշակում:
Խաղաղ ջրերը սպասում են հողմին:
Շտապում եմ անցնել գետը` քանի գիշերը վրա չի հասել:
Հը՛, լաստավար, քեզ պետք է վճարեմ:
Ա՛ռ, եղբա՛յրս, դեռ էլի մի բան մնացել է մոտս:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

Ճանապարհի եզրին, ծառի տակ նստած է մուրացկանը: Ավա՜ղ, նա երկչոտ հույսով նայում է դեմքիս:
Նա կարծում է, թե այսօրվա գործով հարստացել եմ:
Այո՛, իմ եղբայր, դեռ էլի մի բան մնացել է մոտս:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

Գիշերն ավելի է մթնում, ճամփան դատարկվում է: Լուսատտիկներն առկայծում են թփերում:
Ո՞վ ես դու, որ գաղտագողի, անշշուկ քայլերով հետևում ես ինձ:
Գիտե՛մ, գիտեմ — դու ուզում ես հափշտակել ամբողջ վաստակս: Ես քեզ չեմ հուսախաբի:
Որովհետև դեռ էլի մի բան մնացել է մոտս:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

Կես-գիշերին տուն եմ գալիս դատարկ ձեռքերով:
Անքուն ու տագնապալի աչքերով դու անհամբեր սպասում ես ինձ իմ դռան մոտ:
Երկչոտ թռչունի պես դու գիրկս ես ընկնում, կրքոտ, անզուսպ սիրով:
Ա՜խ, աստված, այո՛, այո՛, ես դեռ շատ բան ունեմ:
Բախտն ինձ հիմնովին դեռ չի կողոպտել:

%d bloggers like this: