Tag Archives: ՉԱՐԼԶ ԴԻԿԵՆՍ

ՉԱՐԼԶ ԴԻԿԵՆՍ

25 Փտր

Պատկերացրեք, որ ձեր կյանքից ջնջել են առանձնապես կարևոր մի օր, և մտածեք, թե ինչպես այլ կերպ կշրջվեր նրա ընթացքը: Դուք, որ ընթերցում եք այս տողերը, մեկ րոպեով մի կողմ դրեք գիրքը և մտածեք ոսկուց կամ երկաթից, տատասկներից կամ ծաղիկներից պատրաստված այն երկար շղթայի մասին, որը կարող էր չփաթաթվել ձեզ, եթե չկռեր-կոփվեր նրա առաջին օղակը ինչ-որ մի օր, ձեզ համար հավերժ հիշարժան մի օր:80408-1360x768

ՉԱՐԼԶ ԴԻԿԵՆՍ

28 Դկտ

Նոր տարի: Նոր տարի: Ամենուր Նոր տարի: Հին տարուն արդեն նայում էին ինչպես հանգուցյալի: Նրա ունեցվածքը էժանով ծախեցին, ինչպես խորտակված նավի նավաստու եղած-չեղածը: Նա դեռ շնչում էր, իսկ նրա նորձևությունն արդեն անցյալ տարվա էր ու վաճառվում էր ջրի գնով: Նրա գանձերը ոչինչ էին դարձել` համեմատած նորածին ժառանգի հարստության հետ:

Բայց մենք ժամանակի հաշիվը պահում ենք ըստ իրադարձությունների և մեր ներսում տեղի ունեցած փոփոխությունների: Ոչ տարիներով…

«Սուրբծննդյան պատմություններ»?????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????????

ՉԱՐԼԶ ԴԻԿԵՆՍ

26 Սպտ

Ինչու՞ է մեզ համար միշտ ավելի դյուրին հաշտվել բաժանման հետ մտովի, քան իրականում: Եվ ինչո՞ւ հարկ եղած քաջությամբ այդ բանը վճռելիս մենք վախենում ենք բարձրաձայն արտասանել «ներիր» բառը: Որքան հաճախ է պատահում, երբ երկար տարիների բաժանումի կամ երկարատև ճամփորդության նախօրեին մարդիկ, ովքեր քնքշորեն կապված էին մեկը մյուսի հետ, սովորական հայացքներ, սովորական ձեռքսեղմումներ են փոխանակում, կարծես դեռևս հույս ունեն վաղվա հանդիպման` այն դեպքում, երբ նրանցից յուրաքանչյուրը հրաշալի գիտի, որ դա ընդամենը խղճուկ խորամանկություն է, որպեսզի հեռու վանեն ցավը, որն իր ետևից քարշ կտա հրաժեշտի խոսքերը և որ ենթադրյալ հանդիպումը չի լինելու: Ստացվում է, որ անհայտությունն ավելի՞ սարսափելի է, քան իրականությունը: Չէ՞ որ մեզնից ոչ ոք խույս չի տալիս մեռնող ընկերներից, և այն բանի գիտակցումը, որ մեզ չհաջողեց ինչպես հարկն է հրաժեշտ տալ նրանց, որոնց թողնում ենք վերջին անգամ` անսահման սիրով ու քնքշությամբ, երբեմն ի զորու է թունավորել մեր մնացյալ օրերը:Charles-Dickens-102_209447k

%d bloggers like this: