Tag Archives: Ումբերտո Սաբա

ՈՒՄԲԵՐՏՈ ՍԱԲԱ

4 Դկտ

Գերագույն քնքշանքը, հոգիս,
մահվան պես կգոցի
աչքերդ` պարզ, գեղեցիկ:
Եթե այս գարնանհյութը կենսատու
հրաշքով լցվի իմ ծեր բնի մեջ
և ինձ մեկ անգամ ևս ծաղկեցնի,
էլ ես չեմ լինի այնպես երջանիկ,
ինչպես քո կողքին ապրած ժամերին,
երբ սնվում էի քո շարժումներով
և վերածնվում բոլոր կերպերով
քո եղելության:
Եթե դու չգաս,
Եթե քո մասին
Ցուրտ մենության մեջ միայն մտածեմ,
իմ երակներում ավելի կաճի
կարոտը մարմնիդ,
բոլոր կողմերից ինձ կպարուրի
կանխագուշակումն ըղձյալ քնքշանքի,
որն, ավաղ, հոգիս,
մահվան պես կգոցի
աչքերդ` պարզ, գեղեցիկ:

ՈՒՄԲԵՐՏՈ ՍԱԲԱ

4 Նյմ

ԵՐՋԱՆԿՈՒԹՅՈՒՆ
Ջահելությունը`
դժվարության ծարավ,
իր հոժար կամքով
ուսն է հարմարեցնում
ծանր բեռան տակ:
Բայց չի դիմանում:
Փլվում է արցունքներից:
Երեկոն իր մեջ հրաշքներ ունի-
թափառում, փախուստ, պոեզիա:
Երեկոն նրբացնում է օդը և քայլելը դարձնում
թեթև,անզգա:
Նոր օրն ավելի
լավն է, քան հինը,
թեպետ երկուսն էլ
երջանկությանն են:
Ինչպես ծուխն է ազատվում
երկար, անօգուտ կրակից,
այդպես մի օր էլ մենք ենք փրկվելու:

%d bloggers like this: