Tag Archives: ոստիկան

Մի բաժակ ջրի փոթորիկը

12 Օգս

Մեզ համար փոքր-ինչ անսովոր պիտի դիտվի, եթե հանկարծ ասեն, որ մեր բանակի որևէ բարձրաստիճան սպա հոգևոր թեմայի շուրջ քննարկումներ կամ բանավեճեր է անցկացնում: Նախ կասենք, որ դա զինվորականի գործը չէ, իսկ հետո անպայման կավելացնենք, որ անկեղծորեն չենք հավատում, թե ուսադիրներ կրող մեր պաշտոնյաները որևէ պատկերացում ունեն հոգևոր ոլորտի մասին: Իսկ ահա Իրանի զինված ուժերի գլխավոր շտաբի պետ, գեներալ-մայոր Հասան Ֆիրուզաբադին այդ խնդիրը չի անհանգստացնում: Նա կարող է իրենց ոչ միայն թույլ տալ նման ազատություն, այլև քննադատության նետեր ուղղել հարևան երկրի դեմ, ինչն էլ նա մեծ հաջողությամբ արեց` դատապարտելով Ադրբեջանի կառավարությանը` «իսլամական սկզբունքներին դեմ գնացող միջոցներ ձեռնարկելու համար»: Ֆիրուզաբադին մասնավորապես նշել էր, թե Ադրբեջանի նախագահը պետք է իմանա, որ ժողովրդի զարթոնքը չի կարելի ճնշել, և սպառնացել էր, որ Իլհամ Ալիևին դաժան ճակատագիր է սպասում, եթե նա պատշաճ ուշադրության չարժանացնի իր նախազգուշացումը: «Որոշ հարևան իսլամական երկրներ, որոնց հետ մենք պահպանում ենք բարիդրացիական հարաբերություններ, շարունակում են արհամարհել մեր բարեկամությունը և ազատություն են տալիս սիոնիստական վարչակարգին` թույլ տալով վերջինիս միջամտել իրենց երկրի ներքին գործերին: Նրանք ոտնահարում են Իսլամի օրենքները: Բայց Ադրբեջանի ժողովրդի երակներում հոսում է նաև իրանական արյուն և նրանց սրտում ապրում է իսլամի նկատմամբ անկոտրում սերը»,- ասել էր շտաբի պետը, և հենց այդ խոսքերով էլ ծնունդ տվել միջպետական հերթական սկանդալին:
Միանգամից ասենք, որ վերջին շրջանում Ադրբեջանը դարձել է չափազանց անհավասարակշիռ և հիվանդագին վերաբերմունք է դրսևորում յուրաքանչյուր երևույթի նկատմամբ, եթե այն կարող է որևէ կերպ ստվերել իր ազգային արժանապատվությունը: Լավ է դա, թե վատ` սա այլ խնդիր է, բայց որ Ֆիրուզաբադի լցրած մի բաժակ ջրում Բաքուն փոթորիկ բարձրացրեց, դա նույնպես փաստ է:
Առաջին քայլը եղավ այն, որ Ադրբեջանն Իրանին բողոքի նոտա ներկայացրեց: Արտգործնախարարություն կանչեցին Ադրբեջանում Իրանի դեսպանին ու նոտան հանձնեցին նրան: Այնուհետև հրապարակվեց ԱԳՆ հայտարարության տեքստը, ուր ասված էր. «Ֆիրուզաբադը զինվորական է, և նրա նմանօրինակ քաղաքական հայտարարությունները տարօրինակ են: Լավ կլիներ, եթե զինվորականը հանդես գար զինվորական, իսկ քաղաքական գործիչը` քաղաքական հայտարարություններով»: Ապա գալիս էին երկար-բարակ դատողություններն այն մասին, թե Ադրբեջանում պահպանվում է արտասահմանյան երկրների ներքին խնդիրներին չմիջամտելու սկզբունքը, իսկ փոխարենը Ադրբեջանում չեն ստեղծելու պայմաններ այլ պետությունների կողմից իրենց ներքին գործերին միջամտելու համար և այդպիսի հնարավորություն նրանց չի տրվելու:
Մյուս քայլը Ադրբեջանի նախագահի աշխատակազմի արձագանքն էր: Սրանք էլ ափսոսանք էին հայտնում կատարվածի առնչությամբ և ապա անցնում հեգնական-հանդիմանական ոճին` նշելով, թե «չնայած հայտարարություններին, որոնցով Իրանի ղեկավարությունը հանդես է գալիս Ադրբեջանի նախագահի հետ հանդիպման ժամանակ, այդ երկրում որոշ շրջանակներ, ինչպես երևում է, քաղաքականություն են վարում ընդդեմ Իրանի և Ադրբեջանի շահերի: Մեկ տեսնում ես` ինչ-որ քաղաքում կրոնական գործիչը աղավաղում է պատմությունը, կամ էլ ինչ-որ զինվորական, իր պրոֆեսիոնալ պարտավորություններով զբաղվելու փոխարեն, առանց լողալ իմանալու նետվում է քաղաքականության հորձանուտը»:
Սա, ինչ խոսք, շատ հարմար կեցվածք է` մեղքը վերագրել անհայտ հասցեատերերին և անունը դնել «որոշ շրջանակներ»: Այդ դեպքում կարելի է խոսել ցանկացած շեշտադրությամբ և ցանկացած բանի մասին, ինչն էլ մեծ հաջողությամբ արեցին ադրբեջանցիները, որոնց հատկապես վիրավորել էր այն, որ ադրբեջանցի ժողովրդի երակներում հոսում է ոչ թե թուրքական, այլ իրանական արյուն: Արյան բաղադրության շուրջ ծավալվող այս բանավեճը ի վերջո նրանց կարող է փակուղի հասցնել, իսկ ահա քաղաքական հարթության վրա մտորելու պատճառներ կան, և ոչ միայն նրանց համար:
Առաջին հայացքից կարող է տպավորություն ստեղծվել, թե Իրանում իրավիճակն այնքան անվերահսկելի է, որ յուրաքանչյուր պետական պատասխանատու այրի արտոնված է կարծիքներ արտահայտել, որոնք չեն համընկնում երկրի պաշտոնական դիրքորոշմանը: Նման իրավիճակներն այժմ առավել քան հաճախ են տեղի ունենում: Օրինակ, ինչ-որ մեկը որոշում է խոսել Սիրիայի մասին, կամ Թուրքիայի ու Իսրայելի հասցեին տեսակետներ արտահայտել, հետո այդ խոսքերը տեղադրվում են պաշտոնական կայքէջերում, մեկ-երկու օր անց դրանք կամ ջնջվում են կամ խմբագրվում, սակայն ձնագունդն արդեն գլորված է լինում, իսկ հետևանքը երկար-բարակ պարզաբանումներն են, որոնք անպայման նստվածք են թողնում, որպեսզի վերստին ջրի երես բարձրանան, երբ դրանց անհրաժեշտությունը կզգացվի: Հիշենք, թե ինչպես մի քանի անգամ այդ ծուղակն ընկավ նաև Հայաստանը, երբ հարկ եղավ արյուն պղտորել մի քանի այաթոլլահների արտահայտած մտքերից` կապված Լեռնային Ղարաբաղի հետ:
Սակայն առավել արժանահավատ է այն կարծիքը, որ տվյալ դեպքերում ոչ մի անվերահսկողություն էլ չկա, և ամեն բան շատ լավ կշռադատված ու ծրագրված գործողություն է: Իրանի քաղաքական և հոգևոր վերնախավը արտաքին հարաբերություններում հանդես է բերում միասնական, կուռ դիրքորոշում, և խելացիորեն մտածված դերաբաշխումը ստեղծում է այն պատրանքը, թե տարակարծությունները, դրանց առանձին բռնկումները ներքին քաոսի կամ այլախոհության արտահայտությունն են: Հոլիվուդյան ֆիլմերի օրինակով նախագահ Ահմադինեժադն ու հոգևոր առաջնորդ այաթոլլա Ալի Համենեին աշխարհի հետ «լավ ոստիկան-վատ ոստիկան» են խաղում: Մյուսներն իրենց հերթին այդ մեծ բեմականացման էպիզոդիկ կերպարներն են, որոնք երբեմն-երբեմն հրապարակ են դուրս գալիս և արտասանում այն խոսքերը, որոնք նախատեսված են այդ պահի համար: Մինչդեռ նպատակը նույնն է, քայլերը` հավասարակշռված, մտադրությունը` ուղղակի: Այս իմաստով միանգամայն սպասելի ու հասկանալի է, որ գեներալ Ֆիրուզաբադի հայտարարությունից երկու օր անց Ադրբեջանում Իրանի դեսպանատունը հերքեց տեղեկությունն այն մասին, թե Իրանի ԶՈւ գլխավոր շտաբի պետը հանդես է եկել Ադրբեջանի կառավարությանը քննադատող հայտարարությամբ: Գործն արված էր, կարելի էր փակել վարագույրը:
Իսկ գործի էությունն իրականում շատ խորը գնացող արմատներ ունի: Ադրբեջանում իսլամական գործոնի առկայությունը և դրա շուրջ երկու հարևան երկրների վերաբերմունքների տարբերությունը երկար ժամանակ է, ինչ լուրջ խնդիրներ են հարուցում Թեհրան- Բաքու հարաբերություններում: Վերհիշենք թեկուզ ոչ անհայտ Wikileaks-ի հրապարակումներից մեկը, երբ գաղտնի փաստաթուղթը ներկայացրել էր Ադրբեջանում Իրանի գործունեության ուշագրավ մանրամասներ, ինչպես նաև վերլուծություններ Ադրբեջանում ստեղծված դրության վերաբերյալ։ Հրապարակումը հիմնված էր Բաքվում ԱՄՆ դեսպանությունում իրանական գործակալների հաղորդած տեղեկությունների վրա:
Այնտեղ ԱՄՆ նախկին դեսպան Էնն Դերսին մասնավորապես նշում էր, թե Ադրբեջանում իր դիրքերը ամրապնդելու համար Իրանը օգտագործում է աշխարհագրական դիրքի առավելությունները, լեզվական, մշակութային եւ կրոնական գործոնները` ծրագրելով իսլամական վարչակարգ հաստատել այդ երկրում: Ու եթե հիմա Բաքուն այդչափ մեծ աղմուկ է բարձրացնում մի զինվորականի անզգուշորեն արտասանած մտքերի կապակցությամբ, ապա նա անկասկած գիտի, թե հարավի հարևանն ինչ է ասում և ինչու է ասում:

Հովիկ ՉԱՐԽՉՅԱՆ

ԱՅՍՊԵՍ ՍՊԱՆԵՑԻՆ ԶՈՀՐԱՊԻՆ

28 Հնս

ԳՐԻԳՈՐ ԶՈՀՐԱՊԻ ՄԱՀՎԱՆ ՆԿԱՐԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԵՐՎԱՆԴ ՕՏՅԱՆԻ
ՎԱՎԵՐԱԳԻՐ- ՀՈՒՇԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆՈՒՄ

Պոլիսէն մինչեւ Ուրֆա, իրենց ցաւատանջ ուղեւորութեան միջոցին, երկու նահատակները, Զօհրապ եւ Վարդգէս, գուրգուրոտ ակնածանքով մը ողջունուած են Հայերուն կողմէ: Երբ իրենց աքսորումէն երկու ամիս ետքը ես ալ նոյն ճամբով մինչեւ Հալէպ գացի, տեսայ, որ իրենց յիշատակը ամենուն մտքին մէջ դեռ վառ մնացած էր: Գոնիա, Ատանա, Հալէպ, ամէն տեղ այդ անդրանիկ զոհերուն վրայ կը խօսէին: Հակառակ ոստիկանական հսկողութեան` շատ Հայեր, վտանգը աչք առնելով, գացած տեսնուած էին իրենց հետ ու հիմա երկիւղածութեամբ կը վերյիշէին անոնց վերջին խօսքերը:
Ամէնուն վրայ խորին տպաւորութիւն թողած էր Զօհրապի ընկճուած վիճակը. մինչ Վարդգէս զուարթ անտարբերութեամբ եւ ծիծաղկոտ դէմքով մը կը շատախօսէր իրենց մօտեցողներուն` Զօհրապ հազիւ լռութիւնը կը խզէր քանի մը խօսք արտասանելու համար: Ամբողջ ժամեր անընդհատ կը ծխէր, մտածմունքի մէջ ընկղմած:
Վարդգէս, միշտ լաւատես, կը ջանայ եղեր մխիթարել ու սրտապնդել իր բարեկամը, բայց ի զո՜ւր:
— Մեզի մեռցնել կը տանին,- կը կրկնէ եղեր Զօհրապ:
Հալէպի մէջ, Պառօն Օթելի տէրը` Պ.Մազլըմեան, քանիցս ճաշի կը հրաւիրէ երկու տարագիրները, որովհետեւ հոն գտնուած ատեննին բաւական լայն ազատութիւն տրուած է եղեր իրենց: Տիկին Մազլըմեան պատմած է ինծի, թէ սեղանին վրայ ախորժակով կուտէր Վարդգէս, մինչդեռ Զօհրապ հազիւ քանի մը պատառ կառնէր, ան ալ ստիպումներով: Յաճախ լալով կը յիշէր իր կինն ու զաւակները:
Զօհրապ իր ձերբակալման պարագաները պատմած է Պ.Մազլըմեանին: Կարժէ, որ յիշենք զանոնք:
Ձերբակալման գիշերը Զօհրապ Սէրքլը տրիանի մէջ մինչեւ կէս գիշեր թուղթ խաղացեր է Թալէաթ փաշայի եւ Խալիլ պէյի հետ: Յետոյ ոտքի կելլէ մեկնելու համար: Թալէաթ ինքն ալ ոտքի կելլէ ու մօտենալով Զօհրապի` անոր երեսը կը համբուրէ:
Համակրանքի այս անսովոր ցոյցը կը շփոթեցնէ Զօհրապը:
-Ինչո՞ւ համար այս համբոյրը,- կը հարցնէ:
-Սրտէս բխաւ,- կը պատասխանէ միւսը:
Զօհրապ դուրս կելլէ սրահէն չափազանց յուզուած: Նախազգացումը կունենայ, թէ այդ համբոյրը աղետաւոր նշան մըն է:
Դուրսը տաք ու գեղեցիկ գիշեր մըն էր: Կորոշէ հետիոտն երթալ մինչեւ իր` Այազ Փաշայի բնակարանը:
Հազիւ ճամբայ ելած` կը նշմարէ, որ մէկը կը հետապնդէ զինքը: Պահ մը կը խորհի, որ թերեւս սխալ ենթադրութիւն մըն է ըրածը եւ փողոցին միւս կողմը կանցնի: Մարդն ալ կը հետեւի իրեն: Զօհրապ քայլերը կ՛արագէ, նոյնը կընէ զինքը հետապնդողը, վերջապէս` անհամբեր ետին կը դառնայ եւ կըսէ.
-Արդեօք զի?ս կը հետապնդէք:
-Այո,- կը պատասխանէ միւսը, որ ոստիկանութեան քօմիսէր մըն է եղեր:
-Ինչո՞ւ համար…
-Այնպէս հրաման եղած է ինծի:
-Գիտէ՞ ք, թէ ես ով եմ:
-Այո, Զօհրապ էֆէնտին:
-Բայց սխալմունք մը ըլլալու է,- կը գոչէ խեղճը,- ես հիմա Ներքին Գործոց նախարարին հետ էի…
-Կրնայ ըլլալ, բայց ինծի տրուած հրամանը բացարձակ է եւ ստիպուած եմ հպատակելու:
Զօհրապ, ճարահատ, ճամբան կը շարունակէ ու կը հասնի բնակարանը, որուն դրան առջեւ ոստիկան մը կը սպասէր: Քօմիսէր եւ ոստիկան ափարթըմանին սանդուխներէն վեր, կը հետեւին իրեն:
-Ի՞նչ է ձեզի տրուած հրամանը,- կը հարցնէ Զօհրապ:
-Ձեզ ոստիկանատուն տանիլ:
-Հիմա՞, անմիջապէ՞ս…
-Այո, անմիջապէս:
-Եւ եթէ երթալ չուզիմ:
-Այն ատեն բռնի պիտի տանինք:
-Չէ՞ք գիտեր, որ ես մէպուս եմ:
-Գիտենք, բայց մեզի տրուած հրամանը բացարձակ է:
Քօմիսէրը կը յայտնէ նաեւ, որ հետեւեալ առտու իսկ, այսինքն քանի մը ժամէն, ճամբայ պիտի ելլէ, հետեւաբար անհրաժեշտ գոյքերը կրնայ հետը առնել:
Զօհրապ կը մտնէ իր բնակարանը, ձայն կուտայ իրեններուն, եւ ափյափոյ պայուսակ մը պատրաստելէ ետքը կուգայ կը յանձնուի երկու ոստիկաններուն, իր կնոջ ու աղջկան ողբ ու կոծին միջեւ:
Նոյն միջոցին եւ քիչ մը տարբեր պայմաններու մէջ կը ձերբակալուի նաեւ Վարդգէս, եւ առտուն կանուխ երկուքը միասին կը բերուին Հայտար Փաշայի կայարանը: Իրենց կընկերանան եղեր ոստիկան մը եւ սիվիլ հագնուած լրտես մը:
Ոստիկանը կուզէ երրորդ կարգի վակօնի մը մէջ մտցնել երկու աքսորականները, Վարդգէս եւ Զօհրապ կընդդիմանան: Ոստիկանը կը պնդէ, առարկելով, թէ վակօնը յատկապէս պատրաստուած է իրենց համար: Երկու տարագիրները ձայն կը բարձրացնեն ու կը պահանջեն, որ առաջին վակօնով մը տարուին:
Երկու կողմէն ձայները հետզհետէ կը բարձրանան: Ի վերջոյ Զօհրապ գրպանէն 25 ոսկինոց թուղթ մը կը հանէ, ոստիկանին կուտայ եւ կըսէ, որ առաջին կարգի չորս տոմսակ առնէ իրենց համար:
-Եթէ ոչ,- կըսէ,- տեղ մըն ալ չեմ երթար:
Ոստիկանը կը ստիպուի տեղի տալ, անշուշտ 25 ոսկիէն աւելցած գումարն ալ գրպանելու յոյսով:
Ու այսպէս ճամբորդութիւնը կը կատարուի առաջին կարգով:
Հայտար Փաշայի կայարանին Հայ պաշտօնեաները ճանչնալով Զօհրապը, կերթան իմաց տալու Պ. Անտօն Թարաքի, որ կը փութայ վար իջնել, առանց գիտնալու, թէ Զօհրապ ինչ պարագաներու տակ կը ճամբորդէ: Այս վերջինը, երբ կը նշմարէ Պ. Թարաքը, որ դէպի իրեն կուգայ, ձեռքովը նշան կընէ, որ չմօտենայ: Պ. Թարաք, որ վերադարձիս այս մանրամասնութիւնը պատմեց, աւելցուց.
-Խեղճ Զօհրապը չափազանց յուզուած, տժգոյն եւ ընկճուած տեսայ:
Վակօնին անկիւնը քաշուած, լուռ ու մունջ, անընդհատ կը ծխէր, մինչեւ կառախումբին ճամբայ ելլելը:

* * *
Գոնիա հասնելնուն` երկու տարագիրները ընդունուած են մէկ քանի Հայերու կողմէ, որոնք փութացած են իրենց ձեռքէն եկած օգնութիւնը ընելու, հակառակ սպառնացող վտանգին:
Ոստիկանները թոյլ տուած են տեսակցիլ պայմանաւ, որ թուրքերէն խօսին: Այդ պայմանին տակ բնականաբար խօսակցութիւնը շատ աննշան եղած է:
Ատանա նոյնպէս հայրենակիցներ, իմանալուն երկու ծանօթ Հայերուն ժամանումը, փութացած են կայարան: Իրենցմէ մէկը, Միհրան Պօյաճեան, ծանօթ վաճառական մը, մօտակայ կայարանի մը համար տոմսակ առնելով, յաջողած է Զօհրապի ու Վարդգէսի հետ տեսակցիլ հայերէն լեզուով, եւ հարցնել, թէ ի՜նչ ծառայութիւն կրնայ մատուցանել իրենց:
-Մեր ընտանիքներուն լուր տուէք ասկէ անցնելնիս, ըսած է Զօհրապ,- ուրիշ ծառայութիւն չենք սպասեր ձենէ:
-Դրամի եթէ պէտք ունիք, յայտնեցէք:
-Չէ, շնորհակալ ենք, դրամի պէտք չունինք առ այժմ:
-Ո՞ւր կը տանին ձեզ:
-Տիարպէքիր, դատուելու համար, բայց չեմ կարծեր, որ մինչեւ այնտեղ հասնինք:
Եւ Վարդգէս զուարթ ձայնով աւելցուցած է.
-Տիարպէքիրի բանտը արդէն ծանօթ է ինծի, աղէկ բանտ մը չէ, բայց աւելի գէշերը կան: Կը տեսնաք սա գորգը, Տիարպէքիրի բանտին մէջ իմ ընկերս եղած է, հիմակ ալ միասին կերթանք կոր: Հին բանտակիցներ ենք:
Հալէպի մէջ, ինչպէս լսի, Զօհրապ եւ Վարդգէս բաղդատաբար բա-ւական ազատութիւն վայելած են, շնորհիւ կուսակալին, որ Զօհրապի հին ծանօթ մըն է եղեր:
Այդ ազատութենէն օգտուելով` տեղացի մէկ քանի հայեր ծրագիրը կը յղանան փախցնելու երկու տարագիրները:
Յանդուգն ծրագիր մը թէեւ, բայց ոչ անգործադրելի: Արաբ ուղտապաններու միջոցաւ երկու աքսորականները Պէյրութ կամ Տրիպոլիս փոխադրել կառաջարկեն ու հոնկէ նաւով Կիպրոս անցնիլ: Այդ միջոցին Սուրիական ծովեզերքներու վրայ հսկողութիւնը շատ խստացած չէր ու այդպիսի փախուստ մը կրնար յաջողիլ: Վարդգէս հաւանութիւն կը յայտնէ, սակայն Զօհրապ կընդդիմանայ ու բացարձակապէս կը մերժէ, առարկելով, թէ իր առողջութիւնը չի ներեր այդպիսի արկածախնդրութեան մը մէջ նետուիլ:
-Եթէ կուզես` դուն փախիր,- կըսէ Վարդգէսին:
Բայց Վարդգէս չհաւանիր երբեք իր բարեկամը լքանելու:
-Ինչ որ ալ ըլլայ, քենէ չեմ բաժնուիր,- կը պատասխանէ:
Զօհրապ ան ատեն կը մտածէ դիմում ընել Ճէմալ փաշայի եւ անոր աջակցութիւնը խնդրել եւ այս մտքով գիր մը կուղղէ Սուրիոյ դիկտատորին: Զօհրապի այդ վերջին գրութիւնը, պերճախօս թուրքերէնով մը գրուած, ինչպէս ինծի հա-ւաստեց Պ.Մազլըմեան, անպատասխանի եւ ապարդիւն կը մնայ եւ վերջապէս երկու աքսորականները Հալէպէն ճամբայ կելլեն դէպի Ուրֆա:
Չեմ գիտեր, թէ որչափ կը մնան Ուրֆա, թերեւս մէկ երկու օր միայն ու հոնկէ կառքով կը մեկնին դէպ ի Տիարպէքիր, միշտ ոստիկանական հսկողութեամբ:
Ահռելի եղեռնը տեղի կունենայ Ուրֆայէն քանի մը ժամ անդին: Թուրք չէթէներու խումբ մը կը պաշարէ կառքը: Չէթէներու պետը, ինչպէս լսեցի Հալէպի մէջ, Խալիլ պէյը եղած է, Էնվէրի մէկ ազգականը, որ յետոյ Պաղտատի թրքական բանակին հրամանատար կարգուեցաւ, անշուշտ Զօհրապն ու Վարդգէսը սպաննելու քաջագործութեանը իբրեւ վարձատրութիւն:
Ոճրագործները կառքը կը կեցնեն եւ կը հրամայեն երկու աքսորաականներուն կառքէն վար իջնել: Զօհրապ կիջնէ, մինչ Վարդգէս կը պօռայ.
-Ոչ, վար չեմ իջներ, կառքին մէջ մեռցուցէք զիս:
Այսպէս կը նահատակուին Զօհրապ եւ Վարդգէս, հայ ազգին երկու ազնուական զաւակները:
Կառապանը, որ ինքզինք թուրք կեղծող հայ մըն է եղեր, կը վերադառնայ Հալէպ եւ ինք է, որ պատմած է եղելութիւնը իր մանրամասնութիւններով:
Չէթէները` բնականաբար` կը կողոպտեն իրենց զոհերը:
Զօհրապի նշանտուքի մատանին ու ժամացոյցը ծախուած են Հալէպի մէջ: Իր ֆէսը, կը գտնուի եղեր, չեմ գիտեր ինչպէս, միսիօնարուհիի մը քով:
Վարդգէսէն որեւէ հետք չէ մնացած:
Թող իրենց յիշատակը անջինջ մնայ ամենուս մտքին մէջ:

ՌՈԲԵՐՏ ԼՈՈՒԵԼ

19 Ապր

ՇՔԵՐԹԸ

Նրանք խռնվել են իրար գլխի,
Տասնյակ հազարների հասնող փոքրիկ խմբեր-
Ճերմակահեր, ճաղատ տղամարդիկ, կանայք հոգնաբեկ,
Ափսոսալով,
Որ չեմ կարող հետևել նրանց երազանքին,
Ես նստել էի մայրամուտին
Պենտագոնի` մեր Բաստիլիայի ստվերի տակ`
Շփելով հոգնած ոտքերս և ճառեր լսելով,
Որտեղ ծայրեծայր
Դրսևորվում է մեր թողությունն ու ստորությունը:
Ոստիկանության սերժանտը հրաման տվեց`
«Անցնել ամբոխի միջով»,
Հրամանը ի կատար ածվեց, և անմիջապես
Մեզ վրա գրոհեց երկրորդ ալիքը ոստիկանության:
Մեզ բաժանեցին իրարից և գլորեցին ցած,
Փառք բոլոր նրանց, ովքեր դիմացան,
Փառք այն բարի, անմեղ ձեռքերին,
Որ օգնեցին ինձ դիմադրել:

Թարգմ. Ա. Հարությունյան

%d bloggers like this: