Tag Archives: միայնություն

ԳԻ ԴԸ ՄՈՊԱՍԱՆ

19 Հկտ

Խեղճ մարդիկ: Նրանք ինձ մոտ ոչ թե արհամարհանք են հարուցում, այլ անսահման խղճահարություն: Մարդկային կեցության բոլոր գաղտնիքներից ես կարողացա գուշակել մեկը. կյանքում ամենից շատ մենք տառապում ենք հավերժական միայնությունից, և մեր բոլոր արարքները, մեր բոլոր ջանքերն ուղղված են այն բանին, որ փախչենք դրանից: Եվ նրանք, այդ սիրեկանները, որ օթևանում են բաց երկնքի տակ դրված նստարաններին, մեզ պես, բոլոր կենդանի արարածների պես ձգտում են գոնե մեկ ակնթնարթ իրենց չզգալ միայնակ: Սակայն նրանք, ինչպես և մենք, միշտ եղել են ու կլինեն միայնակ: Ոմանք դա ուժգին են զգում, մյուսները` թույլ. ահա և ողջ տարբերությունը: Ինչ էլ մենք անենք, ինչքան էլ դեսուդեն նետվենք, որքան էլ կրքոտ լինի մեր սրտի մղումը, շուրթերի կոչն ու գրկախառնության ավյունը, մենք մշտապես միայնակ ենք…1352460029_1

ՌՈԲԵՐՏ ՓԵՆ ՈՒՈՐԵՆ

28 Սպտ

Չկա ավելի լիակատար առանձնություն, քան մեքենայում` միայնակ, գիշերը, անձրևի տակ: Ես մեքենայի մեջ էի: Եվ ուրախ էի դրա համար: Քարտեզի վրա մի կետից մինչև մյուս կետն ընկած էին միայնությունն ու մեքենան` անձրևի տակ:
Ասում են, թե դուք իբրև անհատականություն կարող եք դրսևորվել միայն այլ մարդկանց հետ շփումների դեպքում: Եթե չլինեին մյուսները, չէիք լինին նաև դուք, քանի որ այն, ինչ անում եք (իսկ դա` հենց դուք եք), իմաստ է ձեռք բերում միայն այլոց հետ կապի միջոցով: Սա շատ մխիթարական միտք է, եթե դուք միայնակ մեքենայով ընթանում եք անձրևոտ գիշերով, քանի որ դուք արդեն դուք չեք, իսկ չլինելով ինքներդ ձեզ հետ և ընդհանրապես ոչինչ չլինելով, կարելի է հենվել թիկնակին ու հանգսանալ…

«Արքայի ամբողջ թիկնազորը» գրքից1003231_3231_101

ՖՐԱՆՍՈՒԱԶ ՍԱԳԱՆ

9 Հնս

Արտաքին հանգստության համար ներքին ունայնություն է պետք…

Կգտնվի՞ ողջ աշխարհում ավելի միայնակ արարած, քան մարդը, ով որոշել է ապրել ուրախ, երջանիկ, բարեհամբույր ցինիզմով, մարդ, որը նման որոշման է հանգել ամենաբնական ճանապարհով` բնազդաբար, և հանկարծ մնում է դատարկ ձեռքերով:

Իսկ եթե կուզեք` ժամանակ առ ժամանակ մարդկանց չէր խանգարի միայնակ լինել: Դա իր հմայքն ունի: Երբեմն պատահում է, որ մարդը բացարձակապես երջանիկ է միայնակ, ինքն իր հետ: Այդպիսի րոպեների հիշողությունները դժվար պահերին փրկում են հուսահատությունից: Դուք արդեն գիտեք, որ ընդունակ եք երջանիկ լինել միայնակ ու առանց որևէ էական պատճառի: Դուք գիտեք, որ դա հնարավոր է: Ու եթե մարդը դժբախտ է մեկ ուրիշի պատճառով, անհուսորեն, համարյա օրգանապես կախված է նրանից, նման հիշողությունները վերադարձնում են վստահությունը: Ինքնավստահությունն ինքդ քեզ հետ մեղսակցության արբեցնող զգացումն է:

Ավելի լավ է ունենալ հիմնավոր պատճառ դժբախտության համար, քան աննշան` երջանկության համար:

45372556_Francoise_Sagan

ԱԼԲԵՐ ՔԱՄՅՈՒ

26 Օգս

Միայնություն: Դու գիտես ինչ բան է միայնությունը, բայց որը՞: Ա, դու չգիտես, որ միայնակ երբեք չենք լինում: Ամենուրեք անցյալի և ապագայի ծանրությունն է մեզ ուղեկցում: Մարդիկ, որոնց սպանել են, մեզ հետ են: Բայց դա դեռ հեշտ է տանել: Իսկ նրա՞նց, որոնց սիրել ենք և նրանց, որոնց չենք սիրել, որ մեզ են սիրել, ափսոսանքը, ցանկությունը, դառնությունը և մեղմությունը, անառակները և աստվածների պանթեոնը… Միայնակ: Ախ, եթե գոնե այդ ուրվականներով թունավորված միայնության փոխարեն, որ իմն է, կարողանայի ճաշակել ճշմարիտը, լռությունը և ծառի սոսափը… Միայնություն:

«Կալիգուլա»

ԷՐԻԽ ՖՐՈՄՄ

17 Հկտ

Սեփական միայնության ու օտարումի գիտակցումը, սեփական անկարողությունը բնության ու հասարակության ուժերի հանդեպ մարդուն վերածում է անջատված, փշրված մի գոյության՝ անտանելի բանտում: Օտարումի ապրումները տագնապ են հարուցում: Ավելին, բա ակունքն է բոլոր տագնապների: Լինել օտարված՝ նշանակում է լինել կտրված, մարդկային կարողություններն օգտագործելու հնարավորությունից զուրկ: Հետևաբար դա նշանակում է լինել անօգնական, անկարող ակտիվորեն ներգործելու աշխարհի՝ իրերի ու մարդկանց վրա: Դա նշանակում է, որ աշխարհը կարող է ներխուժել իմ մեջ, իսկ ես անկարող եմ արձագանքել դրան:
Մարդն իր կյանքի կենտրոնն ու նպատակն է: Սեփական անհատականության զարգացումը, իր ներքին ներուժի կիրառումը այն բարձրագույն նպատակն է, որը պարզապես չի կարող փոփոխվել կամ կախման մեջ գտնվել այլ՝ իբրև թե արտաքին ուժերից: «Կենդանի լինել»-ը ոչ թե ստատիկ, այլ դինամիկ հասկացություն է: Գոյությունը նույնն է, ինչ որ օրգանիզմի սպեցիֆիկ ուժերի բացահայտումը: Պոտենցիալ ուժերի արդիականացումը բոլոր օրգանիզմների բնատուր էությունն է: Այդ իսկ պատճառով էլ մարդկային հնարավորությունների բացահայտումը նրա բնության օրենիքի համապատասխան հարկ է դիտարկել իբրև մարդկային կյանքի նպատակ… Ոչնչացնել կյանքը՝ նշանակում է դուրս գալ նրա սահմաններից:

%d bloggers like this: