Tag Archives: համոզմունք

ԺՈԶԵՖ ԺՈՒԲԵՐ

19 Նյմ

Զարմանալին զարմացնում է միայն մեկ անգամ, իսկ հիասքանչը յուրաքանչյուր անգամ էլ ավելի մեծ հիացմունք է պատճառում:
Երբ չափից ավելի ես սարսափում այն բանից, ինչ կարող է պատահել, թեթևություն ես զգում, երբ մտավախություններդ ի վերջո իրականություն են դառնում: Գիտակցությունը կարող է հուշել, թե ինչից է պետք խուսափել, բայց միայն սիրտը կասի, թե ինչ է հարկավոր անել: Երևակայությունը հոգու աչքն է: Նա ով ունի երևակայություն, բայց չունի գիտելիք, նույնն է, թե ունի թևեր, բայց չունի ոտքեր: Հարցերը ցույց են տալիս մտքի խորությունը, պատասխանները` սրությունը…
Ծիծաղի առարկա դարձնել այն, ինչ ենթակա չէ ծաղրի, ինչ-որ իմաստով նույն է, եթե բարին վերածես չարի: Նա, ով ծիծաղում է չարի վրա՝ իր բոլոր դրսևորումներով, բարոյականության անառողջ զգացում ունի: Բարոյականությանը հարիր է այլ կարգի հստակություն: Այստեղ խոսքը ոչ թե հայեցողության մասին է, որ սնուցում է գիտակցությունը, այլ համոզվունքների, որոնք ուղղորդվում են կամքով: Իսկ նրանց ավելի շատ տոթ ու կրակ է պետք, քան լույս: Նրանք, ովքեր երբեք չեն հրաժարվում նախկինում արտահայտած համոզմունքներից, իրենց ավելի շատ են սիրում, քան ճշմարտությունը:

ՖՐԵՆՍԻՍ ՍՔՈԹ ՖԻՑՋԵՐԱԼԴ

24 Օգս

Ոմանք հակված են չափազանցնելու իրենց հարաբերություններն այլոց հետ: Չգիտես ինչու, նրանց թվում է, թե իրենք յուրաքանչյուրի մոտ հարուցում են համակրանքի ու հակակրանքի բարդ գամմաներ: Երիտասարդ տարիքում, երբ մարդն առավել տպավորվող է, ես մի անգամ հորիցս խորհուրդ լսեցի, որը ընդմիշտ դրոշմվեց իմ հիշողության մեջ. «Եթե դու երբևէ ցանկանաս դատապարտել ինչ-որ մեկին,-ասաց նա,- հիշիր, որ աշխարհում ոչ բոլորն են տիրապետում այն առավելությանը, որ ունեցել ես դու»: Տասնութ տարեկանում մեր համոզմունքները նման են լեռան, որի բարձրունքից նայում ենք աշխարհին, քառասունհինգ տարեկանում՝ քարանձավի, որտեղ թաքնվում ենք աշխարհից:
Երբ ցանկանում ես հեռանալ մի բանից, ինչը քեզ ցավ է պատճառել, թվում է՝ ավելի հեշտ կլինի, եթե վերստին կրկնես արդեն անցած ճանապարհը: Անվիճելի է, որ ամբողջ կյանքը դանդաղ փլուզման ընթացք է, սակայն կյանքի այն հարվածները, որոնք դառնում են այդ ընթացքի դրամատիկ գագաթնակետերը, սարսափելի, անսպասելի հարվածներ են՝ հասցված դրսից (կամ թվում է, թե դրսից),- նրանք որոնց մասին հիշում ես, նրանք, որոնց մասին հոգու թուլության պահերին գանգատվում ես ընկերներիդ մոտ,- նման հարվածները և դրանց հետևանքները գիտակցվում են ոչ միանգամից…

%d bloggers like this: