Tag Archives: կով

ՃԱԿԱՏԱԳԻՐԸ

9 Մրտ

Մի գյուղացի ուզում է իր կովը մորթել, բայց դե ձեռքը չի գնում: Ստիպված վեր է կենում, կանգնում է փողոցում, որ հարմար մեկին գտնի, կանչի, իր մորթն անի: Կանգնում է: Մեկ էլ տեսնում է` վռազ-վռազ մեկը գալիս է: Մոտենում է, թե` ախպեր ջան, կով ունեմ, ուզում եմ մորթել, բայց սիրտս չի տանում, չե՞ս օգնի: Էս անցորդն էլ թե` այ բարեկամ, բա ափսոս չի՞ խեղճ կենդանին, որ մորթում ես: Վաղը-մյուս օրը կաթ կտա, կաթից մածուն կքամես, պանիր ու կարագ կառնես, իսկ մորթելը միշտ էլ կա: Արի մտքիցդ հանի…
Ասում է ու գնում:
Գյուղացին մի քիչ էլ է կանգնում: Մեկ ուրիշն է գալիս: Մոտ է գնում, թե` ախպերս, չե՞ս օգնի կովս մորթենք: Սա էլ նախորդի պես վրա է տալիս, թե ո՞նց կարելի է էդ անմեղ անասունի լույսը խավարեցնել, աշխարհը` լեն ու բոլ մի դաշտ, մի տեղ կապիր, թող խոտն արածի, իր բարիքը տա, համ դու կլիանաս, համ էլ ինքը կապրի:
Ասում ու շարունակում է ճամփան:
Խեղճ գյուղացին էլի մի քանիսին է խնդրում ու նույն երգն է լսում: Վերջը, իրիկվան մոտիկ, տեսնում է` դիմացից մեկը գալիս է: Հույսը կտրած մոտենում է, թե ախպեր ջան…
Էս անցորդը հենց մորթելու անուն է լսում, դանակն առնում, ներս է մտնում, որ կովին գետնովը տա, հանկարծ գյուղացին վրա է ընկնում, թե` այ անաստված, էս ի՞նչ ես անում, բա իմ կարագը, կաթն ու պանիրը…
Շվարած մարդը նայում է սրան, նայում է կովին ու տարակուսած թողնում-գնում է:
Իսկ այս պատմությունը գալիս է ասելու, որ կենդանիներն էլ իրենց ճակատագրի շրջադարձերն ունեն:

Հովիկ Չարխչյան

%d bloggers like this: