Tag Archives: ԽՍՀՄ

ԻՆՉՊԵՍ ԿՈՐԾԱՆԵԼ ԱՐԺԵՔՆԵՐԸ

19 Հկտ

Հատված 1945 -ին ԱՄՆ-ի սենատին՝ Խորհրդային Միության կազմաքանդման նպատակով Ալեն Դալլասի (հետագայում` ԱՄՆ-ի կենտրոնական հետախուզական վարչության նախագահ) ներկայացրած քաղաքական ծրագրից

1. Քաոս սփռելով՝ մենք աննկատ իրենց իրական արժեքները կեղծելով կփոխենք, կստիպենք նրանց հավատալ այդ կեղծ արժեքներին։
2.Արվեստը թուլացնել, գրականությունը «բարոյական» պոռնոգրաֆիկ ձևերի բերել։
3.Գրականությունից և արվեստից մենք դուրս կմղենք նրա հասարակական էությունը, նկարիչներից դուրս կմղենք ժողովրդի ոգու խորքում կատարվող գործընթացների պատկերման և ուսումնասիրությունների ցանկությունը, իսկ գրականությունն ու կինոն պետք է պատկերեն և փառաբանեն միայն ամենազազրելի մարդկային զգացումները։
4.Նոր սերունդին թունավորել հակասական-բարոյական ազդեցություններով, անբարոյականությամբ։
5.Արմատական տեսություններով, բանաձևերով և գաղափարներով կարծիքները թունավորել, սոցիալական դասակարգերի միջև ստեղծել աղմուկ, իրարանցում, քաոս, ատելություն և անվստահություն սերմանել:
6.Տարածել անիմաստ գաղափարներ, ազգաբնակչությանն անիրականանալի գաղափարներով սխալ ուղու վրա դնել:
7.Անսահման ճոխությամբ, շքեղ կյանքով, գլխապտույտ առաջացնող նորաձևություններով խելակորույս մսխումների մղել:
8.Մեծամասնության ժամանակը տոներով և խաղերով զբաղեցնել, ամեն մի լուրջ, դրական միտք, մտածում խանգարել:
9.Քայքայել ընտանեկան կյանքը։
10.Մենք պետք է օգնենք և բարձրացնենք այնպիսիներին, ովքեր կսկսեն սերմանել ու ներարկել մարդկային գիտակցության մեջ սեքսի, բռնության, սադիզմի, դավաճանության, այլ խոսքով՝ ցանկացած անբարոյականության պաշտամունք։
11. Կառավարիչներ նշանակել ստորին խավի մարդկանց:
12.Վերին խավի հոգևոր ուժը ամբողջովին տկարացնել և քայքայել:
13.Քայքայել հարգանքը սրբությունների նկատմամբ, հեղինակավոր, հարգանք վայելող անձնավորությունների մասին հորինել ստոր և վուլգար պատմություններ։
14.Մենք աննկատ, բայց ակտիվ ու մշտապես կօժանդակենք հիմարությանը, կաշառակերությանը, անսկզբունքայնությանը: Ազնվությունն ու օրինավորությունը կծաղրվեն, կդառնան անցյալի մնացուկ ու ոչ մեկին այլևս պետք չեն լինի։ Ստահակությունն ու անամոթությունը, միմյանց նկատմամբ անասնական վախը, դավաճանությունն ու թշնամությունը կսերմանենք աննկատորեն։ Միայն քչերը, շատ քչերը կենթադրեն կամ կհասկանան, թե ինչ է կատարվում, բայց նման մարդկանց մենք կդնենք անօգնական վիճակի մեջ, կդարձնենք խեղկատակ, կգտնենք միջոցներ նրանց զրպարտելու և
հասարակության տականք հայտարարելու համար։

ՄԻԽԱՅԻԼ ԲՈՒԼԳԱԿՈՎ

11 Ապր

ՆԱՄԱԿ ԽՍՀՄ ԿԱՌԱՎԱՐՈՒԹՅԱՆԸ

Ես դիմում եմ ԽՍՀՄ կառավարությանը հետևյալ նամակով. այն բանից հետո, երբ իմ բոլոր ստեղծագործություններն արգելվեցին, շատ քաղաքացիներ, որոնց ես հայտնի եմ որպես գրող, սկսեցին ինձ միևնույն խորհուրդը հնչեցնել` հորինել «կոմունիստական պիես» (չակերտներում մեջբերումներն եմ նշում), բացի այդ, դիմել ԽՍՀՄ կառավարությանը զղջման նամակով, որով կհրաժարվեմ իմ նախկին հայացքներից, որոնք արտահայտել եմ իմ գրական ստեղծագործություններում, և կվստահեցնեմ, որ այսուհետ կաշխատեմ որպես կոմունիզմի գաղափարին նվիրված գրող-ուղեկից։ Նպատակը՝ փրկվել հալածանքներից, աղքատությունից և ի վերջո՝ անխուսափելի կործանումից։ Այս խորհրդին ես չանսացի։ Հազիվ թե հաջողվեր ինձ համար շահեկան լույսով ներկայանալ ԽՍՀՄ կառավարության առջև՝ գրելով անմաքուր և, միևնույն ժամանակ, միամիտ, քաղաքական տարօրինակ ցատկի նմանվող կեղծ նամակ։ Իսկ կոմունիստական պիես գրելու փորձեր նույնիսկ չարեցի` նախապես իմանալով, որ նման պիես ինձ մոտ չի ստացվի։
Իմ նորսում հասունացող ցանկությունը՝ դադարեցնել գրողական տառապանքներս, ստիպում է ինձ դիմել ԽՍՀՄ կառավարությանը ճշմարտացի նամակով…
Հիմա ես ոչնչացված եմ։ Այդ ոչնչացումը խորհրդային հասարակայնության կողմից ընդունվեց լիակատար ուրախությամբ և «նվաճում» անվանվեց…
Ես խնդրում եմ ԽՍՀՄ կառավարությանը հրամայել ինձ շտապ կարգով լքել ԽՍՀՄ սահմանները կնոջս՝ Լյուբով Եվգենևնա Բուլգակովայի ուղեկցությամբ։ Ես դիմում եմ խորհրդային իշխանության մարդասիրությանը և խնդրում ինձ՝ գրողիս, ով չի կարող օգտակար լինել իր հայրենիքում, մեծահոգաբար ազատ արձակել։
Եթե սա ևս, ինչ գրել եմ, համոզիչ չէ, և ինձ ԽՍՀՄ-ում կդատապարտեն ցմահ լռության, ես կխնդրեմ խորհրդային կառավարությանն ինձ ըստ մասնագիտության աշխատանք տալ և գործուղել թատրոն՝ աշխատելու որպես հաստիքային ռեժիսոր։ Ես հենց ճիշտ այդպես և ընդգծված ձևով էլ խնդրում եմ կտրականապես հրամայել գործուղման մասին, որովհետև աշխատանք գտնելու իմ բոլոր փորձերն այն միակ բնագավառում, որտեղ կարող եմ օգտակար լինել ԽՍՀՄ-ին՝ որպես բացառապես որակյալ մասնագետ, լիակատար ձախողման են ենթարկվել…
Ես խնդրում եմ ինձ նշանակել 1-ին գեղարվեստական թատրոնի լաբորանտ-ռեժիսոր, այն լավագույն դպրոցի, որը ղեկավարում են վարպետներ Կ.Ս. Ստանիսլավսկին և Վ.Ի. Նեմիրովիչ-Դանչենկոն։ Եթե ինձ ռեժիսոր չնշանակեն, կխնդրեմ հաստիքային վիճակագրի պաշտոնը։ Եթե վիճակագիր էլ չի կարելի, կխնդրեմ բեմի բանվորի աշխատանքը։ Իսկ եթե դա էլ է անհնար, ես կխնդրեմ խորհրդային կառավարությանը ինձ հետ վարվել այնպես, ինչպես հարկ կհամարի, բայց ինչ-որ կերպ վարվել, որովհետև իմ՝ դրամատուրգիս մոտ, ով 5 պիես է գրել, որոնք հայտնի են ԽՍՀՄ-ում և արտասահմանում, այս պահին ակնհայտորեն առկա են չքավորությունը, փողոցն ու կործանումը։

28 մարտի, 1930 թ.

%d bloggers like this: