Tag Archives: թուլություն

ՊԱՈՒԼՈ ԿՈԵԼՅՈ

9 Հնվ

… Նույնիսկ եթե կյանքը սովորեցրել էր նրան, որ չարժե հավատալ, թե ինչ-որ մեկը կարող է պատկանել ինչ-որ մեկին (ով այդպես է կարծում, ուզում է խաբել ինքն իրեն), խանդը բնական զգացում էր: Երբեք չի հաջողվում զսպել նման զգացումը, ինչպիսին էլ որ լինեն դրան վերաբերող վեհ գաղափարները կամ էլ այն համոզմունքը, որ խանդը թուլության արտահայտություն է:
Ամենամեծ սերն այն է, որ կարող է ցույց տալ իր թուլությունը: Ամեն դեպքում, եթե դա իսկական սեր է (այլ ոչ թե միջոց ցրվելու, իրեն խաբելու, ժամանակ անցկացնելու, որն անվերջ ձգվում է այս քաղաքում), ապա ազատությունը հաղթահարում է խանդը և դրա հարուցած ցավը, քանզի ցավը նույնպես բնական երևույթի մասն է: Նա, ով զբաղվել է մարզաձևերով, գիտի՝ եթե ուզում ես հասնել նպատակիդ, պատրաստ եղիր ցավի և վատ ինքնազգացողության ամենօրյա չափաբաժնին: Սկզբում թվում է, թե այդ անհարմարությունը հիմնավորված չէ, այնուհետև աստիճանաբար սկսում ես հասկանալ, որ դա լավ ինքնազգացողություն զարգացնելու փուլ է, և գալիս է այն պահը, երբ առանց ցավի այն զգացումն ունես, թե մարզանքը ցանկալի ազդեցություն չի գործում: Վտանգն այն է, որ սևեռվում ես այդ ցավի վրա, դրան անուն ես տալիս, անընդհատ պահում ես մտքումդ…
… Հանդիպումները մեզ են սպասում, բայց շատ հաճախ մենք խանգարում ենք, որ դրանք տեղի ունենան: Սակայն եթե հուսախաբված ենք, եթե կորցնելու բան չունենք կամ էլ խանդավառված ենք կյանքով, այդժամ ի հայտ է գալիս անիմանալին, և մեր աշխարհը փոխում է ընթացքը: Բոլորն էլ գիտեն սիրել, դա ի ծնե է: Ոմանք դա անում են անկաշկանդ, բայց մեծ մասը պետք է նորից սովորի՝ վերհիշելով, թե ինչպես են սիրում, և բոլորը, առանց բացառության, պետք է այրվեն իրենց նախկին կրքերի հրում, վերապրեն ուրախություններն ու ցավերը, անկումներն ու վերելքները, մինչև որ գտնեն ուղեցույց թելը, որը թաքնված է յուրաքանչյուր նոր հանդիպման ետևում: Եվ այդժամ մարմինը կսովորի խոսել հոգու լեզվով…

%d bloggers like this: