Tag Archives: ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

12 Օգս

Օգնիր՝ քանի դեռ կարող ես: Արա ամեն բան, ինչը քո ուժերի սահմաններում է: Բայց երբ այլևս ոչինչ անել չես կարող՝ մոռացիր: Թիկունք դարձրու: Պինդ եղիր: Կարեկցանքը թույլատրելի է միայն խաղաղ ժամանակներում: Այլ բան է, երբ խոսքը կյանքի ու մահվան մասին է: Թաղիր մեռածներին ու ինքդ էլ ատամներով կառչիր կյանքից: Դու դեռ պիտի ապրես ու ապրես: Վիշտը՝ վշտով, իսկ փաստերն էլ՝ փաստերով, նայիր ճշմարտության դեմքին, ընդունիր նրան: Դրանով դու որևէ կերպ չես վիրավորում զոհվածների հիշատակը: Միայն այդպես է հնարավոր ապրել:

13550570614886

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

22 Փտր

Սերը իրար մեջ լուծվելու բարձրագույն աստիճանն է: Դա մեծագույն էգոիզմ է՝ լիակատար ինքնազոհության և խորագույն նվիրաբերման ձևով:
Սերը պայքար է: Եվ գլխավորը ամբողջությամբ տրվելու ցանկության վտանգն է: Ով առաջինն է դա անում, նա էլ պարտվում է: Պետք է սեղմել ատամները և դաժան լինել: Այդ դեպքում կհաղթես:
Սերը բարձրագույն գեղեցկությունն է մաքրագույն ձևով: Սերը գեղեցկություն է:
Սերը բարեգութ ծառայություն է:
Սերը սեր է և ոչ ավելին:

«Անուրջների ապաստանը» գրքիցb2929ba5efe58df30d17475ba68

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

30 Սպտ

— Խնձոր կուզե՞ք: Խնձորը երկարացնում է կյանքը:
— Չէ, շնորհակալ եմ:
— Իսկ ծխախո՞տ:
— Դա նույնպե՞ս երկարացնում է կյանքը:
— Ոչ, կարճացնում է: Հետո դա հավասարակշռվում է խնձորով:

«Երեք ընկեր»

CREATOR: gd-jpeg v1.0 (using IJG JPEG v62), quality = 80

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

20 Սպտ

Միայն դժբախտը գիտի, թե ինչ բան է երջանկությունը: Իսկ երջանիկը մանեկենի նման է` նա միայն ցուցադրում է կյանքի խնդությունը, բայց չի տիրապետում դրան: Լույսը լույսի մեջ լույս չի տալիս, այն լույս է տալիս խավարում: Այնպես որ` հանուն խավարի: Ով մի անգամ ամպրոպի տակ է ընկել, կծիծաղի ցանկացած էլեկրական սարքի վրա: Թող անիծված լինի ամպրոպը: Թող օրհնյալ լինի կյանքի կայծը…

«Երեք ընկեր»9689117_1

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

1 Սպտ

Մենք չենք մեռնում: Մեռնում է ժամանակը: Անիծյալ ժամանակը: Նա մեռնում է անընդհատ: Իսկ մենք ապրում ենք: Մենք անփոփոխ ապրում ենք: Երբ մենք քուն ենք մտնում` բակում գարուն է, երբ արթնանում ենք` աշուն, իսկ նրանց միջև հազար անգամ առկայծում են ձմեռն ու ամառը և, եթե մենք սիրում ենք մեկմեկու, մենք հավերժ ենք ու անմահ, ինչպես սրտի տրոփը կամ անձրևը կամ քամին,- իսկ դա չափազանց շատ է: Մենք շահում ենք օրերը, սիրելիս, և կորցնում ենք տարիները: Բայց դա ու՞մ հոգսն է, ու՞մ է դա անհանգստացնում: Ակնթարթային խնդությունները. ահա կյանքը: Միայն նա է ամենից մոտը հավերժությանը:Наше-время

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

15 Փտր

Սիրո մեջ ետդարձի ճամփաներ չեն լինում: Երբեք հնարավոր չէ սկսել նորից: Այն, ինչ կատարվում է, մնում է արյան մեջ: Սերն այնպիսին է, ինչպիսին ժամանակը` անշրջելի: Եվ ոչ զոհաբերումները, ոչ ամեն բանի պատրաստ լինելը, ոչ բարի կամքը` ոչինչ չեն կարող օգնել: Այդպիսին է սիրո մռայլ ու անխնա օրենքը:

Յուրաքանչյուր սեր ցանկանում է լինել հավերժ: Եվ դրանով է պայմանավորված նրա հավերժական տառապանքը:Markovtsev Tatyana [Татьяна Марковцева] - Russian Minimalist painter - Tutt'Art@ (45)

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

9 Հնվ

— Որքա՞ն է մեզ մնացել ապրելու,- հարցրեց հանկարծ Ելենան:

— Եթե զգույշ լինենք` մի տարի կամ գուցե տարիուկես:

— Իսկ եթե անզգույշ լինենք:

— Միայն ամառը:

— Արի լինենք անզգույշ,- ասաց նա:

— Ամառը կարճ է:

— Ահա թե ինչ,- ասաց նա անսպասելիորեն կրքոտ:- Ամառը կարճ է: Ամառը կարճ է և կյանքը նույնպես կարճ է, բայց ի՞նչն է նրան դարձնում կարճ: Այն, որ մենք գիտենք, որ նա կարճ է: Արդյոք թափառող կատուները գիտե՞ն, որ կյանքը կարճ է: Արդյոք գիտե՞ն այդ մասին թռչունները: Թիթեռները: Նրանք կյանքը համարում են հավերժական: Ոչ ոք նրանց այդ բանը չի ասել: Ինչու՞ են մեզ դրա մասին ասել:

— Այդ հարցին շատ պատասխաններ կան:

— Գոնե մեկն ասա:

Մենք կանգնած էինք մութ սենյակում: Դռներն ու պատուհանները բաց էին:

— Դրանցից մեկն այն է, որ կյանքն անտանելի կլիներ, եթե այն լիներ հավերժ:

— Դու կարծում ես, որ այն կդառնար ձանձրալի՞: Ինչպես ասվածների՞ կյանքը: Դա ճիշտ չէ: Հաջորդն ասա:

— Կյանքում ավելի շատ դժբախտություն կա, քան երջանկություն: Այն, որ նա հավերժ չի, պարզապես գթասրտություն է:

Ելենան լռեց:

— Այդ բոլորը ճիշտ չէ,- վերջապես ասաց նա:- Եվ մենք դա ասում ենք միայն նրա համար, քանի որ գիտենք` մենք հավերժ չենք ու ոչինչ չնք կարող պահպանել: Եվ դրա մեջ չկա ոչ մի գթասրտություն: Մենք դա ինքներս ենք հորինել: Մենք դա հորինել ենք, որպեսզի հուսանք…

«Գիշերը Լիսաբոնում»kul-remark

ԷՐԻԽ ՄԱՐԻԱ ՌԵՄԱՐԿ

22 Հնվ

— Ես այնքան երջանիկ եմ,- ասաց նա:

Ես կանգ առա ու նայեցի նրան: Նա ընդամենը երեք բառ էր ասել: Սակայն երբեք ես չէի լսել, որ դրանք այդպես արտաբերվեին: Ես ճանաչում էի կանանց, բայց նրանց հետ հանդիպումները մշտապես եղել էին թռուցիկ` ինչ-որ արկածներ, երբեմն` պայծառ ժամեր, միայնակ երեկո, փախուստ ինքդ քեզնից, հուսահատությունից, դատարկությունից: Ասենք` ես ինքս էլ այլ բան չէի փնտրել. Չէ՞ որ գիտեի, որ չի կարելի հույս դնել այլ բանի, քան ինքդ քո կամ, լավագույն դեպքում` ընկերոջ վրա: Ու հանկարծ ես տեսա, որ ինչ-որ բան եմ նշանակում մեկ ուրիշի համար և որ նա երջանիկ է միայն այն պատճառով, որ ես իր կողքին եմ: Նման խոսքերն ինքնըստինքյան շատ հասարակ են հնչում, բայց երբ խորհում ես այդ մասին, սկսում ես հասկանալ, թե որքան անսահմանորեն կարևոր է այդ ամենը: Այն կարող է փոթորկել մարդու հոգին և տիրել նրան: Դա սեր է, բայց և մի տեսակ ուրիշ բան: Այնպիսի մի բան, հանուն որի արժե ապրել:

1

%d bloggers like this: