Tag Archives: էություն

ԵԶՆԻԿ ԿՈՂԲԱՑԻ

8 Հնվ

Բառերը կարելի է հաշվել, բայց մտքերը` ոչ: Մարմինը կարելի է կշռել, սակայն հոգին` ոչ: Ժամանակը կարելի է չափել, հավերժությունը` անշուշտ ոչ: Գոյությունը կարելի է սահմանել, էությունը` հաստատ ոչ: Զի, վերջիններս էութենական չափություններ են, աննյութական, դժվարըմբռնելի և երևույթներում սովորաբար չեն տեղավորվում… Եվ որ մի էությունը մշտնջենական է ու բոլորի գոյացման պատճառը, դա հաստատում են նաև բազմաստվածության պաշտամունքներ ստեղծողները` պատճառաբանելով այսպես.- Մենք (ասում են), քանի որ անկարող ենք մոտենալու բոլորի պատճառին` Է-ին, գոյին, մշտնջենականին ու անմատչելիին, այդ պատճառով ուրիշ ավելի ցածր բաների միջոցով ենք ՆՐԱՆ պաշտամունք մատուցում. ուստի անհրաժեշտ է զոհերով ու նվերներով սիրաշահել նրանց ևս, որոնց միջոցով ՆՐԱՆ պաշտում ենք:

ԲՈՐԻՍ ՎԻԱՆ

11 Դկտ

Ինձ համար էություն ասածը պարզապես գոյություն չունի: Գնա գրողի ծոցը, կառարկեն ինձ, բայց չէ՞ որ այդ աղտեղությունների ուղղակի հետևանքը սրտխառնուքն ու փսխումն է լինելու, որ դուք նույնացնում եք կատարելապես բնական հանդիսացող արտաթորության արդյունքի հետ, ուրեմն և այն բնախոսական պրոցեսի խախտման հետևանք է ու արդյունք: Բայց տեսեք, որ այս սրտխառնուքը մաքրության նշան է: Այս փսխում կոչվածը անմեղության նշան է: Այն բացսրտության, անկեղծ միամտության և անիմանալիի առջև շարունակ խորացող ապստամբ ծառացումի նշան է: Ի՞նչ են անում հարբեցողները: Նրանք խմում են և ողջը պահում են իրենց մեջ: Ի՞նչ են անում չար հոգիները: Նրանք տեսնում են չարիքը և ժպտում են: Ի՞նչ են անում մերժվածները, անիծվածներն ու սևամաղձոտ հոգիները: Նրանք չեն նահանջում տիեզերական չարիքի առաջ, և ձեռքերն են շփում ի ցույց դրված արատի ներկայացման առթիվ: Իսկ բարի հոգինե՞րը: Նրանք միայն սիրտ են թափում…
Ես երբեք ինձ համար դույզն-ինչ «հայտնություն» անելու փորձություն չեմ ունեցել, ես երբեք ամբողջ գիշեր իմ սենյակում հպարտորեն ետուառաջ քայլելու երջանկությունը չեմ ունեցել փիլիսոփաներին ընթերցելուց հետո, որպեսզի բռունցքով հարվածեի փորիս ու բացականչեի. ահա, ահա միակ ճշմարտությունը: Ես երբեք չեմ սկսել գործել` հետագայում ինձ ժխտելու համար, և չեմ հավատում, որ մի մարդ, որը շտապում է սխալ գործել` հետագայում այն հրապարակայնորեն խոստովանելու համար, լինի արժանի համընդհանուր հիացմունքի, ես հատկապես ցավալի եմ համարում այդպիսիք գործած լինելը…

%d bloggers like this: