Tag Archives: Գյուստավ Ֆլոբեր

ԳՅՈՒՍՏԱՎ ՖԼՈԲԵՐ

4 Նյմ

ՆԱՄԱԿ ԼՈՒԻԶԱ ԿՈԼԵԻՆ

Այն պահից, երբ խոստովանեցինք, որ սիրում ենք իրար, անընդհատ հարցնում ես քեզ. : Որովհետև գուշակում եմ ապագան, և , ընդհանրապես հակված եմ դեպի հակաթեզը: Երբ երեխա եմ տեսնում, միշտ մտածում եմ, որ նա ծերանալու է, օրորոցն ինձ հիշեցնում է գերեզման: Կնոջը նայելիս ինձ պատկերանում է նրա կմախքը: Ուրախ նկարներն ինձ թախիծ են պատճառում, իսկ թախծոտները քիչ են հուզում… Ուրիշները կհպարտանային քո սիրով, նրանց պատվասիրությունը լրիվ կբավրարվեր, տղամարդկային եսասիրությունը անսահմանորեն շոյված կլիներ, իսկ իմ սիրտն ուժասպառ է լինում ձանձրույթից, երբ անցնում են կրքի պահերը ու ասում եմ ինձ. : Կարծում ես` ինձ միշտ կսիրես: Ինչ բարձրագոչ է հնչում: Չէ որ սիրել ես արդեն և նախկինում, ինչպես նաև` ես, հիշի’ր, այն ժամանակ էլ էիր ասում` հավիտյան:
Գերադասում եմ մռայլել քո երջանկությունն այժմ, քան գիտակցորեն չափազանցնել այն, ինչպես բոլորն են անում, և հետո` երջանկության կորուստն ստիպում է ավելի ավելի շատ տառապել… Ով գիտի: Գուցե հետո ինձնից շնորհակալ լինես, որ համարձակությունս հերիքեց չափազանց նրբակիրթ չլինել:
14-ից 20 տարեկանում ես ուրիշին էի սիրում` չասելով նրան այդ մասին, նույնիսկ չդիպչելով նրան, հետո երեք տարի ապրեցի` ինձ բացարձակապես տղամարդ չզգալով: Պահ եղավ, երբ մտածում էի, որ այդպես կլինի մինչև մահ, ու դրա համար շնորհակալություն էի հայտնում Երկնքին…
Դու միակն ես, ում համարձակվեցի ցանկանալ դուր գալ և գուցե միակը, ում դուր եմ եկել: Երախտապարտ եմ: Բայց կհասկանա՞ս արդյոք ինձ մինչև վերջ, կկարողանա՞ս տանել իմ թախծի ամբողջ ծանրությունը, տարօրինակություններս, կամակորություններս, իմ հանկարծակի սառնությունն ու կիրքը:
Օրինակ, ուզում ես, որ քեզ գրեմ ամեն օր, ու եթե այդ չանեմ, կմեղադրես: Թույլ տուր սիրել քեզ` ինչպես ինքս եմ ուզում, յուրովի, անհատականությանս թելադրանքով: Մի ստիպիր, ես ամեն ինչ կանեմ: Հասկացիր ու մի դատապարտիր: Եթե քեզ այլ կանանց պես թեթևամիտ ու դատարկ համարեի, կողողեի խոստումներով, խոսքերով, երդումներով…
Ոչ, ուզում եմ բառերս հնչեն ավելի ցածր իմ զգացմունքից: Եվ երբեք ու ոչ մի դեպքում` ավելի բարձր…

Թարգմանությունը` Նորա Ազատյանի

%d bloggers like this: