Tag Archives: բարի

ՋՈՆ ԱԲԴԵՅՔ

17 Նյմ

Մեր ողջ ունեցվածքը կյանքն է: Դա զարմանալի պարգև է, և ես չգիտեմ, թե ինչպես մենք պետք է այն տնօրինենք: Սակայն կյանքը միակ բանն է, որ մենք ստանում ենք որպես նվեր ու այդ նվերը թանկ արժե:

Կյանքն, ի տարբերություն շախմատի տախտակի, ոչ միշտ է կազմված միայն սևերից ու սպիտակներից: Եվ բարին ու չարն էլ երկնքից չեն ընկնում: Մենք, մենք ենք նրանց ստեղծում: Ընդդեմ դժբախտության: Անփոփոխ… Բարու և չարի օրենքների խախտումը իր ետևից դժբախտություն կբերի: Պարտադիր չէ մեր դժբախտությունը, սովորաբար` սկզբում ոչ մերը…apdaiks

ՆԱՋԻՊ ՄԱՀՖՈՒԶ

9 Մյս

Ես երբեք չեմ համաձայնի մեծագույն փիփսոփա Կանտի հետ, որը համարում էր, թե բարին հաղթում է չարին լոկ մեկ այլ աշխարհում Ո՛չ, բարին ամեն օր է հաղթանակներ տանում: Չարն առավել թույլ է, քան մենք պատկերացնում ենք. բազմիցս թույլ է բարուց։ Եվ դրա մեծագույն ապացույցը կա։ Եթե բարին չհաղթեր, մարդը չէր կարողանա դիմակայել վայրի բնությանը, տարերային աղետներին, համաճարակներին, սարսափին և էգոիզմին։ Ավելին կասեմ՝ եթե բարին չհաղթանակեր, մարդկությունն անկարող կլիներ զարգանալ, միավորվելով ազգ դառնալ, հայտնագործել տեխնիկայի նորանոր հրաշքներ, յուրացնել Տիեզերքը, հռչակել մարդու իրավունքները։ Թեև ճիշտ է, չարը ցավեցնող է և աղմկոտ, իսկ մարդուն հատկանշական է ավելի շատ հիշել իր վշտերն ու դժբախտությունները, քան ուրախությունները։ Իրավացի էր մեր մեծ բանաստեղծ Աբու-լա-Ալյան, ասելով՝ մահվան ժամի թախիծը քանիցս ուժեղ է ծննդյան ժամի խնդությունից։

ԷԴՈՒԱՐԴ ԴԱՆՍԵՅՆԻ

29 Ապր

ՍԽԱԼԸ
Բարի Փառքը մի անգամ երեկոյան քաղաքում քայլելիս տեսավ Գեշ Փառքի կարմիրով շպարած դեմքը, որ դեգերում էր գազի լամպերի լույսի ներքո, և շատերը նրա առջեւ ծնկի էին գալիս ճանապարհի կեղտի մեջ:
«Ո՞վ եք դուք»,- հարցրեց Բարի Փառքը:
«Ես Բարի Փառքն եմ»,- ասաց Գեշ Փառքը:
Այդժամ Բարի փառքն անաղմուկ թաքնվեց այնքան հեռու, որ ոչ ոք չգիտեր, թե նա ուր գնաց:
Եվ Գեշ Փառքն այդժամ շարունակեց ճամփան, և նրա բոլոր երկրպագուները ոտքի ելան ու հետևեցին նրան, և նա տարավ նրանց, ինչպես և ճամփին հանդիպած շատ շատերին իր հարազատ Տարտարոսը:

ԻՈՍԻՖ ԲՐՈԴՍԿԻ

8 Հկտ

Որպեսզի ներկան դառնա ապագա, անցյալի պահանջն ունի: Գալիքը, մեղմ ասած, անհատի մասնավոր ուտոպիան է:
Որքան էլ զզվելի լինի ձեր վիճակը, ջանացեք դրա համար չմեղադրել արտաքին ուժերին՝ պատմությանը, պետությանը, ղեկավարությանը, ցողին, ծնողներին, լուսնի փուլերին, մանկությանը, գիշերանոթի վրա անժամանակ վայրէջքին և այլն: Ճաշացանկը ընդարձակ է ու ձանձրալի, և այդ ընդարձակն ու ձանձրալին բավականին վիրավորական են, որպեսզի վերականգնեն բանականությունն ընդդեմ դրա կիրառման: Այն պահին, երբ դուք մեղքը բարդում եք ինչ-որ մեկի վրա, դուք ոչնչացնում եք ինչ-որ բան փոխելու ձեր սեփական վճռականությունը:
Կյանքն այնպիսին է, ինչպիսին այն կա՝ ոչ թե պայքար Լավի ու Վատի միջև, այլ Վատի և Սարսափելիի: Եվ ներկայումս մարդկային ընտրությունը կատարվում է ոչ թե Բարու և Չարի, այլ ավելի շուտ Չարի ու Սարսափելիի միջև: Մարդկության խնդիրն այսօր դրդում է նրան, որպեսզի բարի մնան Չարիքի թագավորությունում, և ոչ թե դառնան հենց դրա՝ Չարի կրողը:

ԱՑՈ ՇՈՊՈՎ

6 Ապր

* * *
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Առավել բարի, քան կարմիր արյունը հացի,
Արևի, Հողի ու Սովի:

Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Առավել բարի, քան ջրի սպիտակ շրթունքները,
որոնք համբուրելով քո ծնկները,
շշնջում են խոր ջրափոսերի
և գինու ծարավ կոկորդի մասին:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Առավել բարի` հանուն այն մանկան,
ում սպասում է վաղվա օրը: Հանուն այն բարեհոգի
մարդու, որ քեզ ասում է «ողջույն»,
ապա ճաշակում իր համեստ ճաշը:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Պետք է այսօր առավել բարի լինել:
Առավել բարի, քան կարմիր արյունը հացի,
առավել բարի, քան ջրի սպիտակ շրթունքները,
հանուն մեզ,
հանուն ձեզ,
հանուն բարեհամբույր ողջույնի,
հանուն այն մանկան,
ում սպասում է վաղվա օրը:

ՋՈՆ ՌԵՍԿԻՆ

18 Փտր

Մեր կյանքի յուրաքանչյուր պահին մենք պետք է ձգտենք որոնել-գտնել ոչ թե այն, ինչը մեզ բաժանում է մյուս մարդկանցից, այլ այն, ինչը ընդհանուր է մեր և նրանց միջև: Նայեք յուրաքանչյուր արշալույսին, ինչպես ձեր կյանքի սկզբին, և յուրաքանչյուր վերջալույսին, ինչպես կյանքի ավարտին: Թող այդ կարճատև կյանքերից յուրաքանչյուրը նշվի որևէ բարի արարքով, ձեր որևէ հաղթանակով սեփական անձի նկատմամբ կամ ձեռքբերված գիտելիքով: Ձեր գործին նվիրվեք ամբողջ հոգով ու սրտով, բայց նախապես պարզեք, թե արդյո՞ք դա լավ գործ է: Բարի գործը չի կարող արվել ատելությունից, առավել ևս` շահամոլությունից: Այն արվում է միայն սիրուց: Բարի գործեր անելը ամենայն վեհություն տանող ուղին է. եթե այդպիսիք չեք անում, ապա անխուսափելիորեն կգա այն օրը, երբ դուք ստիպված կլինեք աշխատել ոչ թե բարու, այլ չարի համար: Ձեր գործերի արդյունքները կգնահատեն ուրիշները. ջանացեք միայն այն բանում, որ ձեր սիրտը լինի մաքուր ու արդարացի:

ՎԱՍԻԼ ԲԻԿՈՎ

25 Հնվ

21-րդ դարի սարսափների մասին

Աշխարհում, ցավոք, ավելի շատ չարիք կա, քան բարին: Մենք գիտենք` ինչ է բարին, ինչ-որ պատկերացումներ, կանոններ ու բանաձևեր ունենք: Չարն անվերջ է ու չսահմանագծված, հակված է ձևափոխությունների ու վերամարմնավորումների: Ահա և մշտական սարսափի պատճառը: Կարծում եմ` այս հազարամյակում չարը հազիվ թե շատ տարբերվի այն ամենից, ինչ եղել է 20-րդ դարում: Թե չարից, թե չարի նկատմամբ մեր սարսափից հիանալի օգտվում են տարբեր տեսակի ու մակարդակի արկածախնդիրները` պայծառատեսները, գուշակները, որ ընդհանուր ոչինչ չունեն ոչ գիտության, ոչ իրականության հետ: Փոխարենը հիանալի գիտեն շուկան և պահանջարկները, ահա և ծաղկում են:

Ուտոպիայի մասին

Հիշենք ժողովրդին` ինչ եղել է, այն էլ լինելու է, ամեն ինչ վերադառնում է իր ափերին: Համոզված եմ, սա ապագայի ճշգրիտ բնորոշումն է: Ինչպես էլ այսօր ձգտենք գիտությամբ, փիլիսոփայությամբ, հասարակագիտությամբ ճշգրիտ բնորոշել ապագան, այն երբեք չի տեղավորվելու կանխատեսումների սահմաններում: Ապագան անկանխատեսելի ու անորսալի է, և դա է նրա հմայքն ու հրաշքը, նրա սարսափը: Գուցե այդ պատճառով է անորսալի կյանքի իմաստը:

Ժողովրդավարության մասին

Առարկելու ոչինչ չունեմ Ուինստոն Չերչիլին, որ ինչպես հայտնի է, նկատել է, թե ժողովրդավարությունը մարդկության ամենամեծ հայտնագործությունը չէ, բայց դրանից ավելի լավ բան դեռ չի հայտնագործված: Մարդու գոյության փորձը վկայում է, որ մարդիկ շատ դժվար են միմյանց հետ լեզու գտնում: Իսկ ժողովրդավարական համակարգը փոխըմբռնումի լավագույն պայմաններ է ստեղծում: Ժողովրդավարությունը բնավ էլ առանց արատների չէ, երբեմն էլ նզովյալ է, որ հաճախ է լինում մեզ նման երկրներում` հետխորհրդային տարածքում: Ես հաճախ եմ զգացել այդ միության հակաբնականությունը, թեև բնավ չէի ընդունում նրա փլուզումը գոնե իմ սերնդի օրոք: Բայց պատմությունը կախված է նաև դեպքերից: Ահա և այդ դեպքը կատարվեց ԽՍՀՄ-ում որոշակի տեղում, որոշակի ժամանակին: ԽՍՀՄ-ը պետք է փլուզվեր, որովհետև վերջին կայսրությունն էր, համենայն դեպս` Եվրոպայում:

Խորհրդարանի և միապետության մասին

Խորհրդարանը հասարակության ժողովրդավարական ու քաղաքական կուլտուրայի առաջին ցուցանիշն է: Ինչպիսին է խորհրդարանական կուլտուրան, նույնպիսին է ազգի կուլտուրան: Միապետությունը մեր օրերում կառավարման հնացած ձև է: Մենք գիտենք` ինչ է ռուսական միապետությունը և կարող ենք դատել այդ մասին: Եթե իր ժամանակին հնարավոր չեղավ պահպանել, այսօր առավել քան անհնար ու անիմաստ է վերականգնել:

Տարագրության մասին

Իհարկե դժբախտություն է: Պարտադրանք, որովհետև Աստծո ու մարդկանց օրենքներով բնական է ապրել սեփական տանն ու այնտեղ ինքնաարտահայտման հնարավորություններ ունենալ: Ցավոք, ներկա աշխարհում չափազանց շատ մարդիկ տարբեր պատճառներով (տնտեսական, քաղաքական և այլ) բնակության վայր են ընտրում ուրիշ երկրները: Այլ խնդիր է, որ յուրաքանչյուրն այդ իրավունքն ունի, որն ամրագրված է միջազգային իրավունքի փաստաթղթերով: Մեզնից յուրաքանչյուրին պատկանում է ամբողջ աշխարհը: Կարելի է հասկանալ այն պետություններին, որ կարգավորում են արտասահմանցիների ներհոսքը իրենց պետություններ` պաշտպանելով սեփական ազգային, քաղաքական, տնտեսական, մշակութային շահերը: Արտագաղթի խնդիրը բազմաբարդ է և պահանջում է համընդհանուր լուծումներ:

Նախանձի և հումորի մասին

Պետական խնդիրները շատ ավելի սերտ են առնչվում մարդու բնավորությանը, քան թվում է առաջին հայացքից: Օրինակ, նախանձը: Այդ զգացումը հատուկ է աղքատներին, մերժվածներին ու մարգինալներին: Պատահական չէ, որ չինացիները նախանձն անվանում են կարմիր աչքերի հիվանդություն: Միևնույն ժամանակ, այդ հատկությունը բնորոշ է հոգեբանությանը և բոլոր մարդկանց` դաստիարակության, նյութական վիճակի, նույնիսկ ծնյալ պաթալոգիաների բերումով: Անտարակույս, արգահատելի հատկանիշ է, և կարգին մարդը պիտի իրենից վանի կամ հնարավորինս ձերբազատվի այդ վիճակից: Նախանձն ունի ինչ-որ անբացատրելի ուժ, որ կործանում է և նախանձողին, և նրան, ում նախանձում են: Հումորը կարող է օգնել, երբ չի վիրավորում և բարի նկատառումներով է: Ցավոք, այսօր հումորն էլ վերարտադրվում է ինչ-որ վատորակ տեսակով, որը ես պարզապես չեմ հասկանում:

Գրականության մասին

Գրելը նախևառաջ դժվար, հոգնեցուցիչ աշխատանք է: Լինում են պահեր, երբ թվում է` հեղինակին ամեն ինչ հաջողվում է, բայց արձակագրի համար դա հազվադեպ վիճակ է: Ներշնչանքն առավել հաճախ բանաստեղծների հյուրն է: Գրողները փառասեր ու պատվախնդիր են, շատերը կարծում են` հենց նոր երկը հրատարակվի, Աստծո օրհնանքը պիտի հեղվի իրենց վրա: Ավաղ, առավել հաճախ վրա է հասնում հիասթափությունը: Ինչ արած: Այդ է մեր մասնագիտությունը:
Գրականության մեջ ինձ միշտ գրավել են խառնվածքները: Դա նորություն չէ, և ես ավանդույթի ուժով հավատարիմ եմ մնում սոցիալական կարծրատիպերին և չեմ մոռանում Վ. Բելինսկու խորհուրդը` սոցիալականություն կամ մահ: Ուրիշ հեղինակների դեպքում էլ ես գնահատում եմ սոցիալական ուղղվածությունը, որ ռեալիստական արվեստի հիմքն է: Գրականության մեջ ինչ-որ սինթետիկ կերպարների ստեղծումը, ըստ իս, անարժան զբաղմունք է:

Գրողը և քաղաքականությունը

Գրողն, այնուամենայնիվ, մարդ է: Բացի այդ` քաղաքացի: Նա ապրում է որոշակի հասարակության մեջ, որից չի կարող սահմանազատվել: Ես երբեք չեմ ցանկացել զբաղվել քաղաքականությամբ, բայց ստիպված եմ եղել: Որովհետև բանականությունից բացի մենք օժտված ենք հույզերով, որոնք թույլ չեն տալիս անտարբեր լինել այն ամենին, ինչ կատարվում է մեր հայրենիքում:

Թող գալիք տարին լինի Բարի տարի

1 Հնվ

Հրապարակախոս Հովիկ Չարխչյան. «Սովորաբար ամենակարևոր բառերն ասվում են ամենավերջում։ Վերջում, բայց ոչ վերջին անգամ։ Եվ հավանաբար դա է պատճառը, որ հույզերը փոքր-ինչ ավելին են լինում, որ ժպիտներին մի քիչ լրջություն է խառնվում, և հին տարվան հրաժեշտ տալու խորհուրդն էլ ոչ թե բաժանում, այլ մերձեցնում է բոլորիս։ Տոնը մեզնից պահանջում է ընտրել ամենաջերմ մաղթանքները, ամենամեծ երազանքները, ամենանվիրական ցանկությունները: Իսկ ես այս պահին ուզում եմ մի կողմ թողնել լավագույնները և իմ հայրենակիցներին դիմել պարզ, սովորական, հասարակ մի խնդրանքով. մի չարացեք: Ամենածանր ու անելանելի պահերին անգամ մի ապավինեք չարությանը: Նա վատ խորհրդատու է: Ես համոզված եմ, ձեր իմաստնությունը կհուշի ավելի խելամիտ ուղիներ, ձեր մղումները կգտնեն ավելի ազնիվ լուծումներ, ձեր նպատակի վերջնագծին կհասնեք առավել շրջահայաց մտքով և անկաշառ սրտով: Բայց ոչ չարության հետ: Եվ թող գալիք տարին լինի Բարի տարի»:

http://www.1in.am/arm/armenia_society_5911.html

%d bloggers like this: