Tag Archives: բաժանում

ԲԱԺԱՆՄԱՆ ՁԱՅՆԸ

22 Օգս

— Երբ մարդիկ վիճում են, ինչու՞ են սկսում գոռգոռալ, ինչու՞ է նրանց ձայնը բարձրանում, եթե կանգնած են դեմառդեմ, մի՞թե հնարավոր չէ ցածրաձայն խոսել:
— Երբ մարդիկ դժգոհ են մեկը մյուսից և զայրացած են, նրանց սրտերը բաժանվում են: Այդ անջրպետը հաղթահարելու և լսելի լինելու համար նրանց հարկադրված են բարձր խոսել: Եվ որքան խիստ են զայրացած, այնքան ուժգին են աղմկում:
Իսկ երբ մարդիկ սիրում են իրար, նրանք զրուցում են շշուկով, քանի որ սրտերը միաձուլված են և չկա բաժանող տարածությունը:

680x453_1_66ced91fa7866e71b6d0d12a4900fd54-690x460_0xc0a8392b_13975822171488821190

ՉԱՐԼԶ ԴԻԿԵՆՍ

26 Սպտ

Ինչու՞ է մեզ համար միշտ ավելի դյուրին հաշտվել բաժանման հետ մտովի, քան իրականում: Եվ ինչո՞ւ հարկ եղած քաջությամբ այդ բանը վճռելիս մենք վախենում ենք բարձրաձայն արտասանել «ներիր» բառը: Որքան հաճախ է պատահում, երբ երկար տարիների բաժանումի կամ երկարատև ճամփորդության նախօրեին մարդիկ, ովքեր քնքշորեն կապված էին մեկը մյուսի հետ, սովորական հայացքներ, սովորական ձեռքսեղմումներ են փոխանակում, կարծես դեռևս հույս ունեն վաղվա հանդիպման` այն դեպքում, երբ նրանցից յուրաքանչյուրը հրաշալի գիտի, որ դա ընդամենը խղճուկ խորամանկություն է, որպեսզի հեռու վանեն ցավը, որն իր ետևից քարշ կտա հրաժեշտի խոսքերը և որ ենթադրյալ հանդիպումը չի լինելու: Ստացվում է, որ անհայտությունն ավելի՞ սարսափելի է, քան իրականությունը: Չէ՞ որ մեզնից ոչ ոք խույս չի տալիս մեռնող ընկերներից, և այն բանի գիտակցումը, որ մեզ չհաջողեց ինչպես հարկն է հրաժեշտ տալ նրանց, որոնց թողնում ենք վերջին անգամ` անսահման սիրով ու քնքշությամբ, երբեմն ի զորու է թունավորել մեր մնացյալ օրերը:Charles-Dickens-102_209447k

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԿՈՒՊՐԻՆ

7 Սպտ

Իսկ որտե՞ղ է սերը: Անկաշառ, ինքնազոհ, պարգևների չսպասող սերը: Այն, որի համար ասվում է. «Հզոր, ինչպես մահը»: Հասկանու՞մ ես, այնպիսի մի սեր, որի համար ցանկացած սխրանք գործելը, կյանք զոհաբերելը, տառապանքներին տրվելն ամենևին էլ հոգս չէ, այլ միայն խնդություն: Սերը պիտի ողբերգություն լինի, աշխարհի մեծագույն գաղտնիքը…
Սերը խելքի, մտքերի, հոգիների, հետաքրքրությունների ամբողջական միաձուլումն է, այլ ոչ թե միայն մարմինների: Սերը հսկայական, մեծ զգացում է, ամենակարող, ինչպես աշխարհը, և ոչ երբեք անկողնում թավալ տալը: Եթե դու սիրում ես, ապա նրա ամեն ինչը քեզ համար պիտի լինի հաճելի: Եթե նա բանտում է, դու էլ ես նրա հետ բանտում, նա գող է դարձել, իսկ դու նրան օգնիր, նա սնանկ է, իսկ դու այնուհանդեձ նրա հետ ես: Ի՞նչ անսովոր բան կա, թե որ սև հացը չոր է, երբ սիրում ես… Սիրո հարցում օգնում է միայն սերը: Բաժանումը սիրո համար նույնն է, ինչ քամին՝ կրակի համար: Այն կհանգցնի փոքրիկ սերը, իսկ մեծը կբորբոքի առավել ուժգին:

ՊՈԼ ՎԵՐԼԵՆ

12 Ապր

ԶԳԱՑԱԿԱՆ ԶՐՈՒՅՑ

Հին ու ամայի այգու մեջ սառած
Երկու ստվերներ անցան քիչ առաջ։

Շրթունքեր անզոր, աչքեր դեղնավուն,
Եվ բառերն իրենց հազիվ են լսվում։

Հին ու ամայի այգու մեջ ցրտին
Երկու ուրուներ անցյալն ոգեցին։

— Հիշո՞ւմ ես դու մեր զմայլքները հին։
— Ինչո՞ւ եք ուզում, որ հիշեմ կրկին։

— Իմ անունից դեռ դու սարսո՞ւմ ես ողջ,
Տեսնո՞ւմ ես հոգիս միշտ երազում։ — Ո՛չ։

— Ա՜հ, անլուր խինդի օրեր, երբ բոցե
Մեր շուրթերն էինք հպում մենք։- Գուցե։

— Հույսն ինչքան մեծ էր, երկինքն ինչքան բաց։
— Մութ երկինք թռավ հույսը պարտըված։

Ու քայլում էին այսպես չոր սեզում,
Եվ լոկ գիշերն էր զրույցն այս լսում։

%d bloggers like this: