Tag Archives: ափսոսանք

ՍԵՐՎԱՆՏԵՍ

23 Օգս

«…Այսպես է ճակատագրի օրենքը, որ ոչ մի բան իր գոյության ընթացքում չի կարող երկար անփոփոխ մնալ: Նրա կարգը փոփոխություններն են… Իմ բարի համբավը զենիթին հասավ, հետևաբար պետք է որ թեքվեր: Ես տեսնում եմ, որ երկար չեմ ապրելու, և որովհետև ես շատ լավ գիտեմ, որ բարձրացա նրա համար, որ իջնեմ, ծաղկեցի, որ թառամեմ, ուրախացա նրա համար, որ տխրեմ, ծնվեցի, որ ապրեմ, ապրեցի, որ մեծանամ, մեծացա, որ ծերանամ, ծերացա, որ մեռնեմ: Եվ քանի որ դրանում ես վաղուց համոզված եմ, ապա իմ բոլոր դժբախտությունները հեշտությամբ եմ կրում, բայց, այնուամենայնիվ, ես վերջնականապես չեմ կարող հրաժարվել ափսոսանքից, քանի որ կառուցված եմ դյուրզգաց նյութից…
Մնում է գինին: Նա սրտից թախիծը քշում է ավելի լավ, քան ոսկին ու մարջանը, պատանուն խիզախություն, իսկ ծերունուն ուժ է տալիս, դժգույնին կարմրություն է փոխանցում, վախկոտին՝ քաջություն, ծույլին՝ եռանդ, ամրապնդում է ուղեղը, ստամոքսից քշում է ցուրտը… Միայն մի թերություն ունի՝ լավը թանկ արժե, իսկ վատը վնասում է…»:

«Սելեստինա» վեպից

%d bloggers like this: