Tag Archives: արքայություն

ԲԵՆՋԱՄԵՆ ԹԱՔՔԵՐ

24 Փտր

ԱՆԱՐԽԻԶՄ

Սխալ է մտածել, թե անարխիան կհաստատվի բռնությամբ: Բռնությունը պետք է կիրառել ծայրահեղ դեպքերում: Եթե բժիշկը տեսնում է, թե տանջալից ցավը հիվանդի ուժերը ջլատում է այնքան արագ, որ մահը կարող է վրա հասնել մինչև դեղամիջոցի ազդեցությունը, այդժամ նա նշանակում է թմրամիջոցներ: Բայց լավ բժիշկը դա անում է տհաճությամբ: Նա գիտի, որ թմրանյութը խոչընդոտում և դժվարացնում է բուժումը: Նույնը կարելի է ասել բռնության մասին:
Քանի դեռ գոյություն ունեն խոսքի և մամուլի ազատությունները, շահագործման դեմ պայքարում
չարժե դիմել բռնի միջոցների: Նույնիսկ այն դեպքում, երբ խոսքի ազատությունը կխախտվի մեկ անգամ կամ տասներկու անգամ կամ թեկուզ հարյուր անգամ, դա չի արդարացնում արյունահեղությունը: Կարելի է կեղեքման դեմ բռնություն կիրառել միայն այն դեպքում, եթե նրանք լիովին անհնարին են դարձրել ամեն մի խաղաղ քարոզչություն:
Ոմանք մտածում են, թե պետությունը կանհետանա միայն այն ժամանակ, երբ մարդիկ կդառնան կատարյալ: Սա նշանակում է, որ անարխիզմը հնարավոր կլինի միայն այն ժամանակ, երբ կհաստատվի հազարամյա արքայությունը: Եթե մենք կարողանայինք կատարելագործվել` չնայած արգելքներին, իհարկե, պետությունը կվերանար ինքնիրեն: Հասկանալի է, որ եթե մենք կարողանայինք մեր գլխից վեր թռչել, մենք հավանաբար մի գեղեցիկ օր երկինք կհամբառնեինք:
Մարդկանց ազատություն պետք է տալ ոչ թե այն բանից հետո, երբ նրանք կսովորեն կառավարել իրենց, այլ հենց այն բանի համար, որ նրանք դա սովորեն. ահա իսկական ուղին:
Ոչ բռնի դիմադրությունը ամենահզոր զենքն է, որին երբևէ տիրապետել է մարդը կեղեքման դեմ պայքարում: Բռնությունը ապրում է թալանով: Նա մահանում է, երբ իր զոհերը այլևս թույլ չեն տալիս իրենց թալանել: Բռնությունը չի կարելի սպանել ոչ քարոզով, ոչ հրացանի կրակոցով: Նրան կարելի է միայն սովի մատնել:

ԱՐԹՅՈՒՐ ՌԵՄԲՈ

2 Փտր

ԱՐՔԱՅՈՒԹՅՈՒՆ

Մի պայծառ առավոտ, մի երկրում, ուր ապրում էին շատ հեզաբարո մարդիկ, մի սքանչելի տղամարդ և մի սքանչելի կինը բղավում էին հանրային հրապարակում: «Բարեկամներ, ես ուզում եմ, որ նա թագուհի լինի»: «Ես ուզում եմ թագուհի լինել»: Կինը ծիծաղում էր և սարսռում: Տղամարդն իր բարեկամներին պատմում էր հայտնության, ավարտված փորձության մասին: Նրանք նվաղում էին մեկը մյուսի գրկում:
Եվ, իսկապես, նրանք թագավորեցին ամբողջ առավոտը, երբ տների վրա հառնեց որդան կարմիրը, նրանք թագավորեցին նաև ամբողջ ցերեկը, երբ գնացին արմավենիների այգիների կողմը:

ԱՐԲԵՑՈՒՄԻ ԱՌԱՎՈՏԸ

Օ, իմ լավ, իմ չքնաղ: Ահազդու շեփորներ, որ ինձ բնավ չեն հուզում: Հեքիաթային գելարան: Կեցցե արտառոց գործը և հիասքանչ մարմինը, կեցցե առաջին փորձը: Սկսվեց մանուկների ծիծաղով ու նրանցով էլ կավարտվի: Այս թույնը մեր երակներում կմնա նույնիսկ այն ժամանակ, երբ շեփորը լռի, ու մենք վերադառնանք նախկին աններդաշնակությանը: Օ, այժմ մեզ այնքան են սազում այս տառապանքները. կորովաբար ի մի բերենք արարչակերտ մեր մարմնին ու հոգուն տրված այդ գերմարդկային ակնկալիքը. այդ ակնկալիքը, այդ խենթությունը: Վայելչությունը, գիտությունը, բռնությունը: Մեզ խոստացան ստվերում թաղել բարու և չարի ծառը, արտաքսել առաքինությունները բռնի, որպեսզի կարողանանք տանել մեր շատ անաղարտ սերը: Սկսվեց ինչ-որ խորշումներից և, քանի որ մենք չկարողացանք անմիջապես տիրել հավերժին, վերջացավ անուշաբույրերի ցնդումով:
Դուք, մանուկների ծիծաղ և ստրուկների խոհեմություն, կույսերի դաժանություն, այստեղի իրերի ու դեմքերի սարսափ, օրհնյալ լինեք այս անքուն գիշերի հիշողությամբ: Սկսվել էր գռեհկությամբ և ահա այժմ վերջանում է հրե ու սառցե հրեշտակներով:
Արբեցումի կարճ, արթուն գիշեր, սուրբ ես, նույնիսկ եթե լինեիր լոկ դիմակի համար, որ պարգևեցիր մեզ: Մենք հավաստում ենք քեզ, մեթոդ: Մենք չենք մոռանա, որ երեկ դու փառավորեցիր մեզնից յուրաքանչյուրի գոյությունը: Մենք հավատում ենք թույնին: Մենք գիտենք մեր կյանքը տալ ամբողջովին, ամեն օր:
Ահա և Մարդասպանների ժամանակը:

%d bloggers like this: