Tag Archives: ավազակ

ԴՈՒՌԸ

28 Մրտ

Տանը բազմոցին մեկնված թերթ եմ կարդում, մեկ էլ լսում եմ` դուռն են ծեծում: Վեր կացա, որ գնամ բացեմ, հետո մտածում եմ. «Ասենք թե բացեցի: Իսկ եթե դռան ետևում անբանի մեկն է, որ բանուգործ չունի ու եկել է օրս փչացնելու: Ես ինձ համար նստել, թերթ եմ կարդում, իսկ նա գալու է, դատարկ-դատարկ խոսելու է մի քանի ժամ, գնալուց հետո էլ գլխացավից բացի ուրիշ ոչինչ չի մնալու: Չէ, չեմ բացի»:
Ես այսպես մտածում եմ, իսկ նա շարունակում է դուռը ծեծել: Նորից քայլ եմ անում դեպի դուռը, բայց էլի կանգ եմ առնում. «Թող ծեծի` որքան ուզում է, չեմ բացելու: Լավ բանի համար հիմա ո՞վ է ուրիշի տուն գնում: Կամ աղն է պակաս, կամ մաղը: Կարող էր, չէ՞, գալուց առաջ զանգահարել, զգուշացնել: Իսկ եթե ավազակներ են, որ եկել են օրը ցերեկով ինձ թալանելու: Հազար տարի էլ անցնի` միևնույն է, բացող չկա»:
Շվարել կանգնել եմ: Իսկ նա դուռն արդեն ավելի ուժգին է թակում: Հիմա էլ ուրիշ բան եմ մտածում. «Լավ, իսկ եթե դռան ետևում ոչ մի անբան ու ավազակ էլ չկա՞, այլ կամեցող մեկն է, որ կարևոր լուր է հաղորդելու: Իսկ եթե մերոնցից մեկնումեկին դժբախտություն է պատահե՞լ ու շտապ օգնություն է պետք: Ի՞նչ եմ առել, արձանի պես ցցվել այստեղ, երբ պետք է իսկույն դուռը բացել, իմանալ` ի՞նչ է եղել»:
Ես միջանցք եմ նետվում, արագ պտտում եմ փականը, ետ եմ հրում դուռը, իսկ շեմքին արդեն ոչ ոք չկա:

Հովիկ Չարխչյան

%d bloggers like this: