Պահոց | ՄՏՔԵՐ ՈՒ ԽՈՀԵՐ RSS feed for this section

ՍԵԲԱՍՏՅԱՆ ԲԱՐՐԻ

24 Dec

Պատմությունն ինձ ներկայացվում է ոչ այնպես, ինչպես իրականում կատարվել է, ոչ ճշմարտության հետևողական շարադրանքով, այլ կռահումների ու ենթադրությունների հեքիաթային կուտակումներով, որ մխրճվում է երկնքում, ինչպես դրոշ` ընդդեմ ճշմարտության հյուծված զորքերի: Երբ խոսք է գնում մարդկանց մասին, պատմությանն անհրաժեշտ է լինել սարսափելի հնարամիտ, որովհետև կյանքի մասին չընդհատվող ճշմարտությունը նման է մեղադրանքի առ այն, որ մարդը երկրի վրա ամենագլխավորը չէ:image

ԿԱՐԻՆ ԲՈՅԵ

23 Dec

Մարդիկ այնքան անկեղծ չեն, որ լսեն ճշմարտությունը: Եվ դա շատ տխուր է: Մինչդեռ ճշմարտությունը կարող էր դառնալ այն կամրջակը, որ կապում է մարդուն մարդու հետ: Բայց առայժմ դա կամավոր է, առայժմ տրվում և ընդունվում է իբրև նվեր: Մի՞թե զարմանալի չէ, որ ամեն ինչ աշխարհում, նույնիսկ ճշմարտությունը կորցնում է իր արժեքը, երբ դառնում է հարկադիր:71034312

ԱԹԹԻԼԱ ԲԱՐՏԻՇ

22 Dec

Ըստ իս, ազատությունն այն վիճակն է, երբ ոչինչ մեզ չի կապում շրջապատի իրականության հետ: Երբ մենք չունենք ոչ երազանքներ, ոչ կրքեր, ոչ տագնապներ: Երբ մենք չունենք ոչ նպատակ, ոչ աննպատակություն, երբ կատարյալ անտարբերության այդ դատարկությունը մեզ ցավ չի պատճառում: Ազատությունը զարմանալի է իր գունազրկությամբ: Նա բոլորովին նման չէ անտարբերությանը, քանի որ վերջինս անտանելի ցինիկ է: Նման չէ վհատությանը, երբ կորցնելու ոչինչ չկա, քանի որ հուսահատությունը միշտ թաքցնում է ամոթը կամ ծածուկ հույսը: Ազատությունը հուսահատության հակոտնյան է, դա համամարդկայնացնող վիճակ է:image_rectangle

ԻՍԱՀԱԿ ԲԱԲԵԼ

21 Dec

Ամենքն էլ մահկանացու են: Հավերժական կյանք վիճակված է միայն մայրերին: Եվ երբ մայրը կենդանի չէ, նա մեզ թողնում է իր մասին հիշողությունը, որը դեռ ոչ ոք չի հանդգնել պղծել: Մոր հիշատակը մեզ սնում է կարեկցությամբ, ինչպես օվկիանոսը, անսահման օվկիանոսն է սնում տիեզերքը ճեղքող գետերին:b_9c5ab671eba487b0bdb339d29a3d921c

ԱՆԴՐԵՅ ՏԱՐԿՈՎՍԿԻ

20 Dec

Մեր բարդ կյանքը` յուրաքանչյուրիս համար նախապատրաստելով միանգամայն որոշակի դեր, մեզ դնում է մի իրավիճակի մեջ, որի շնորհիվ մշակվում են մեր հոգու միայն այն գծերը, որոնք օգնում են մեզ զարգանալ այդ դերի համար: Հոգու մյուս մասերը կսպանվեն: Այստեղից էլ` ներամփոփությունը: Այստեղ է, որ հոգեբանությունը` սոցիոլոգիայի հետ ամբողջություն կազմած, հարուցում է վախ, անվստահություն, ստորություն և հույսերի վախճան:25846_1_o

ՕԿՏԱՎԻՈ ՊԱՍ

20 Dec

Բոլոր մարդիկ կյանքի ինչ-որ ակնթարթում իրենց միայնակ են զգում: Ասեմ ավելին, ըստ էության մարդը միշտ էլ միայնակ է: Չէ՞ որ ապրելը անդադար հրաժեշտն է այն բանի, ինչը մենք եղել ենք` դառնալով այն, ինչ լինելու ենք, մեզ հավերժ օտար ապագայում: Միայնությունը մարդկային կեցության խորագույն իմաստն է: Միայն մարդն է, որ լինում է միայնակ և միայն նա է, որ չի կարող ապրել առանց մեկ ուրիշի:octavio-paz

ՖԻԼԻՊ ԶԻՄԲԱՐԴՈ

19 Dec

Մեզնից համարյա յուրաքանչյուրը կարող է բնավորության կերպարանափոխության ենթարկվել` հայտնվելով սոցիալական հզոր ուժերի ազդեցության ներքո: Մեր սեփական վարվելակերպը, ինչպես մենք այն պատկերացնում ենք, կարող է ընդհանուր ոչինչ չունենալ նրա հետ, թե մենք ինչ ենք ընդունակ դառնալ և ինչ ենք ընդունակ անել` ընկնելով իրավիճակի ցանցի մեջ… Մենք կարող ենք խուսափել, կասեցնել, ընդդիմանալ և փոխել այդպիսի երևույթների բացասական ազդեցությունը միայն այն դեպքում, եթե ընդունենք մեզ «վարակելու» դրանց պոտենցիալ ընդունակությունը ճիշտ այնպես, ինչպես մյուս մարդկանց պարագայում, որոնք գտնվում են համանման իրավիճակում:philip_zimbardo

ՖՐԵՆԿ ԶԱՊՊԱ

19 Dec

Ինֆորմացիան դեռ գիտելիքը չէ:
Գիտելիքը դեռ իմաստնությունը չէ:
Իմաստնությունը դեռ ճշմարտությունը չէ:
Ճշմարտությունը դեռ գեղեցկությունը չէ:
Գեղեցկությունը դեռ սերը չէ:
Սերը դեռ երաժշտությունը չէ:
Երաժշտությունը վեր է ամեն ինչից:OLYMPUS DIGITAL CAMERA

ԳԵՈՐԳԻ ԴԱՆԵԼԻԱ

19 Dec

Ես սիրել եմ և ինձ են սիրել:
Ես հեռացել եմ և ինձնից են հեռացել:
Ահա այն ամենն, ինչ կարող եմ ասել իմ անձնական կյանքի մասին:
Կյանքը կիսակայարան է: Գնում ես գնացքով, իջար կիսակայարանում, հետո դարձյալ գնում ես: Ուղղակի քանի դեռ դու կիսակայարանում ես, չես հիշում նախորդած ճանապարհը ու չգիտես, թե ինչ է լինելու հետո: Իսկ այնտեղ` գնացքում, դու կրկին կհանդիպես նրանց, ում ցանկանում ես հանդիպել… Իմ բախտը բերել է: Ես ուզում եմ շատերին հանդիպել:danelia

ՀԵՆՐԻ ՊԱՐԼԱՆԴ

17 Dec

Մինչ մենք ինչպես հարկն է կճանաչենք մարդուն, մեր գիտակցությունն անթիվ անգամներ ստեղծում և ավիրում է նրա կերպարը: Ու երբ վերջապես մեզ մոտ ձևավորվում է նրա մասին կարծիքը, դա ոչ թե պիտի նշանակի, թե մենք հասու եղանք իրական էությանը, այլ ընդամենը այն, որ նա մեզ այլևս չի հետաքրքրում:Henry-Parland

ԼՈՒԻԶԱ ՄԵՅ ՕԼՔՈԹ

16 Dec

Ուրիշներին դուր գալու ցանկությունը միանգամայն բնական և լիովին անմեղ ցանկություն է, եթե միայն դա չի դառնում ամենակուլ և մարդուն չի առաջնորդում հիմար կամ անհամեստ արարքների: Սովորեք ճանաչել և գնահատել խրախուսանքը, որը վաստակելու արժանի է, և լավ մարդկանց հիացմունքն առաջ բերեք նրանով, որ դուք նույնքան համեստ եք, որքան և գեղեցիկ:louisa-may-alcott

ՆԱՑՈՒՄԵ ՍՈՍԵԿԻ

16 Dec

Հավանաբար ես չափից ավել կմանրամասնեմ այդ հանաճանաչ փաստը, եթե ասեմ, որ մարդիկ, ովքեր մշտապես շփման մեջ են ու չափից ավելի մոտ են իրար, կորցնում են նորի զգացողությունը, որը սիրո համար անհրաժեշտ ազդակներ է ստեղծում: Նման այն բանին, որ բուրմունքը կարելի է զգալ միայն այն պահին, երբ առաջին ծուխն է բարձրանում խնկամանից, նման այն բանին, որ գինու համը կարելի է զգալ առաջին պահին, երբ նոր-նոր սկսում ես խմել, այդպես էլ սիրային ձգտումներում է. սուր պահերը լինում են միայն ժամանակավոր: Որքան ավելի ես հարմարվում, այնքան ավելի ուժգին է դառնում կախվածությունը և նույնքան թուլանում է բուն սիրո ջիղը:01_p1230398

Օ’ ՀԵՆՐԻ

15 Dec

Յուրաքանչյուրն ունի երջանկության մասին իր պատկերացումները, ճիշտ այնպես, ինչպես դուք կամ ես: Ըստ ձեզ, չկա ավելի լավ բան, քան թափառել աշխարհով մեկ զբոսանավով կամ ավտոմեքենայով ու քամուն տալ ոսկեդրամներ տարատեսակ անդրծովյան հրաշալիքների համար:
Իսկ ես սիրում եմ մթնշաղի մեջ նստել` ծխամորճը ձեռքիս և դիտել, թե ինչպես են ծածկվում տափաստանները և ամեն մի աղտեղություն հետզհետե ուղևորվում է հանգստի… Տունը, ուր իշխում է երջանկությունը, չի կարող լինել չափից ավելի նեղ…o.henry_04

ԳՈՀԱՐ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆ

15 Dec

Իմ պատմական առաքելությունը կատարել եմ: Սիրով ու նվիրումով ծառայել եմ իմ ժողովրդին: Աշխարհի որ անկյունում էլ եղել եմ, ինձ հետ տարել եմ հայոց երգը, հնչեցրել եմ իմ ժողովրդի ձայնը: Նույնիսկ այն ժամանակ, երբ կատարել եմ ոչ հայկական երգեր, այլ համաշխարհային երաժշտական նմուշներ, դարձյալ երգել եմ հայկական հոգու թախիծով ու լույսով: Միշտ հպարտացել են իմ հայ լինելու համար:2971bada747e

ՊԱՏՐԻԿ Օ’ ԲՐԱՅՆ

13 Dec

Տարբեր մարդկանց համար սեփական կյանքը տարբեր արժեք ունի: Կյանքը տարբեր կերպ է գնահատվում տարբեր ժամանակներում: Մարդիկ տարբեր կերպ են գնահատում նաև շրջապատի խրախուսանքը, մինչդեռ շատերի համար դա հիմնական մղումն է: Երկու մարդ միանման արարք են կատարում միանգամայն տարբեր դրդապատճառներով, սակայն նրանց պահվածքն անվանում են նույն բառով:Picture 1

ԷՐԻԿ ՆԱՅԹ

13 Dec

Մարդը, երբ հիվանդ է, երբեմն ցուցադրում է իր վերքերը և սեթևեթում է իր թուլությամբ, որպեսզի ուրիշները տեսնեն ու կարեկցեն իրեն: Կենդանիների մոտ, որ ապրում են բնական պայմաններում, ճիշտ հակառակ պատկերն է: Չփնտրելով խղճահարություն, ավելի շուտ կասկածելով, որ ամեն կարգի թուլությունից պետք է ամաչել, նրանք սողում են մի ինչ-որ ծածուկ անկյուն և միայնության մեջ սպասում են ելքին` առողջացմանը կամ մահին:40652

ՋՈՐՋ ՄԱԿԴՈՆԱԼԴ

12 Dec

Երբեմն ինձ թվում է, թե իմ կողքին շշուկ եմ լսում, կարծես ինչ-որ մեկը, ով ինձ սիրում է, փորձում է խոսել հետս, բայց հենց որ ինձ հաջողվում է տարբերակել բառերը, շշուկը լռում է, և շուրջն այնպես խաղաղ է, որ ես չգիտեմ` կամ այդ բոլորը կատարվում է իմ ուղեղում, կամ տեղի է ունենում նրանից անդին: Ես այդ բոլորը չեմ փնտրում, բայց այն կատարվում է, և ես թույլ եմ տալիս, որ կատարվի… Սպասելն ավելի դժվար է, քան գնալը, սակայն նրա պարգևը, ով սպասել է, ամբողջական է:gmd_1862_wall_paper

ՎՈԼՏԵՐ

12 Dec

- Ուսուցիչ, մենք եկել ենք ձեզնից հարցնելու, թե ինչի՞ համար է արարվել այնպիսի տարօրինակ կենդանի, ինչպիսին մարդն է:
- Իսկ քո՞ ինչ գործն է,- ասաց դերվիշը:- Արդյո՞ք դա քո գործն է:
- Բայց, տեր հայր,- ասաց Կանդիդը,- երկրի վրա սարսափելի շատ է չարությունը:
- Հետո՞ ինչ,- ասաց դերվիշը:- Ի՞նչ նշանակություն ունի` երկրի վրա չարն է տիրում, թե՞ բարին: Երբ սուլթանը նավ է ուղարկում Եգիպտոս, մի՞թե նա հոգ է տանում այն մասին, թե նավի առնետների համար լավ է կամ վատ…

«Կանդիդը կամ օպտիմիզմ» գրքից9Вольтер

ՎԵԼ ՄԸՔԴԵՐՄԻԴ

11 Dec

Մարդիկ մշտապես ասում են այն, թե ուզում են «ամեն ինչ սկսել նորից»: Սակայն քչերն են այդ քայլին դիմում: Նրանք, չգիտես ինչու, կարծում են, թե նոր տուն տեղափոխվելը, աշխատանքի կամ սիրուհու փոփոխությունը ամեն բան կվերափոխի: Բայց դու հո գիտես, թե դա ինչ բան է` իսկապես ամեն ինչ նորից սկսելը: Կարգի բերել ամբողջը, կետ առ կետ: Մաքրվել: Դա նույնն է, թե որոշես գնալ մենաստան և այրես քո բոլոր իրերը: Կանգնես ու դիտես, թե ինչպես է ծուխ դառնում ամբողջը, ինչը քեզ կապում էր նախկին կյանքի հետ: Եվ երբ անցյալդ կվերածվի մոխրի, ահա այդ ժամանակ էլ կարող ես ամեն ինչ սկսել նորից: Քեզ համար նոր նպատակներ մտածել: Նոր ցանկություններ: Հասկանալ` ինչն է քո ուժերի սահմաններում և ինչն` արդեն ոչ:Val McDermid - Mimsy Moller jpeg

ՇԵՄԱՍ ՄԱՔԱՆՆԻ

10 Dec

Հապա պատկերացրու. մենք ամեն օր մեռնում ենք, որպեսզի հաջորդ օրն արթնանանք նոր կյանքում: Չէ՞ որ դա էլ իր տեսակի մահ է: Եվ յուրաքանչյուր նոր օր ասես նոր կյանք է, նոր ծնունդ: Եթե մտածում ես, որ տարեց մարդիկ պակաս հոգսեր ունեն, քան մենք, դու առավել քան սխալվում ես: Կարելի է ապրել մինչ 80 տարեկան` այդպես էլ ոչինչ չհասկանալով: Սակայն կյանքը հետաքրքիր բան է, որքան էլ փոքր լինի քո դերը: Այնպես որ ապրիր ու ջանա ուրախանալ:

«Իմ շիկահեր կեռնեխ» գրքիցp021l9yt

ՎԻՃԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Map

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,885 other followers

%d bloggers like this: