Archive | ՄՏՔԵՐ ՈՒ ԽՈՀԵՐ RSS feed for this section

ՄԱՐԻՆԱ ՑՎԵՏԱԵՎԱ

13 Feb

Ես նույնիսկ չգիտեմ՝ Դուք կա՞ք իմ կյանքում: Իմ հոգու լայնություններում չկաք: Բայց այնտեղ՝ հոգու մերձակայքում, մի ինչ-որ տեղ՝ երկրի ու երկնքի, հոգու և մարմնի, շան և գայլի միջև, երազից առաջ և ցնորքից հետո, այնտեղ, որտեղ «ես ես չեմ ու շունն էլ իմը չէ», այնտեղ Դուք ոչ միայն կաք, այլ միայն Դուք է, որ կաք:
«Ֆլորենցիական գիշերներ» գրքից426226466

ՀԱՐԻ ՇՄԻԴՏ

13 Feb

Գիտե՞ք, երբ ինչ-որ մեկն արտասվում է, օդում ինչ-որ բան մնում է: Դա բույրը չէ, դա հնարավոր չէ ոչ տեսնել, ոչ շոշափել: Եվ նկարել նույնպես հնարավոր չէ: Բայց նա կա: Այն կարծես վիրավոր ճայի ճիչը լինի, որ տարածվում է մեր շուրջը փռված դատարկ ու սպիտակ աշխարհում: Երբ դուք նայում եք նկարին, դա չեք լսում: Բայց դա չի նշանակում, որ այն չկա:4c4be0eececa

ԴԱՐԻՈ ՍԱԼԱՍ ՍՈՄԵՐ

12 Feb

Մենք այնքան շատ ենք կախման մեջ ուրիշների կարծիքից, որ թույլ ենք տալիս ամբոխին լինել մեր պահվածքի դատավորն ու մրցավարը: Մենք ամեն բան զոհաբերում ենք, միայն թե մեզ համարեն «այնպիսին, ինչպիսին բոլորն են»: Մենք ձգտում ենք համընդհանուր ճանաչման՝ ինչպես պարգևի, վախենում ենք տարբերվել մյուսներից, քանի որ դա հասարակության կողմից արձագանքի է արժանանում՝ անվստահություն, տհաճություն, կասկած: Արդյունքում մենք անխուսափելիորն վերածվում ենք միատարր մասսայի մասնիկի և դա մեզ վստահություն է ներշնում մեր հանդեպ, այն զգացողությունն է տալիս, որ մեզ ընդունում ու սիրում են, թեև միևնույն ժամանակ մեզ կեղեքում է միայնության զգացումը, ներքին տագնապը և սեփական նույնականության պակասը:maxresdefault

ՄԱՐԿ ՏՎԵՆ

11 Feb

Աշխարհի լավագույն սուսերամարտիկը կարող է չվախենալ աշխարհի երկրորդ սուսերամարտիկից: Նա պետք է վախենա անվարժ մարտիկից, ով երբեք իր ձեռքում սուսեր չի բռնել: Հատկապես անփորձը կանի այն, ինչը պետք չէր անել: Եվ շատ դեպքերում փորձառու սուսերամարտիկը պարտություն կկրի:grafika1

ԱԼԲԵՐՏ ԷՅՆՇՏԵՅՆ

11 Feb

Եթե ինձ տրվեր մեկ ժամ խնդրի լուծման համար, որից կախված է կյանքս, ապա 55 րոպեն ես կվատնեի այն նպատակով, որ ճիշտ ձևակերպվեր հարցը: Իսկ այն բանի համար, որ պատասխան տրվի ճիշտ սահմանված հարցին, ինձ անհրաժեշտ է ոչ ավելի, քան 5 րոպե:

a123395987-351x400

ԼՈՒԻՍ ՌԻՎԵՐԱ

9 Feb

Այդպես է աշխարհի կարգը. միայն հուսահատության անդունդի հատակն իջնելուց հետո կարելի է նոր ուժ գտնել հույսերի համար: Միայն ճանաչելով անզորությունը քեզ համար կբացահայտես նոր ուժերի աղբյուրը: Միայն ամեն բան կորցնելուց հետո ձեռք կբերես ազատություն նոր կորուստների համար: Կործանիչ պարտություն ճաշակելով կսնուցես նոր հաղթանակների կամքը: Այսպես է ընդունված աշխարհում:
«Մատադորը» գրքից16

ԱՆԻՏԱ ԲՐՈՒԿՆԵՐ

8 Feb

Դուք չեք պատկերացնի, թե որքան խոստումնալից է դառնում կյանքը, երբ որոշում ես ապրել բացառապես ինքդ քեզ համար: Եվ նույնքան էլ առողջ են թվում որոշումները, երբ դրանք թելադրում է էգոիզմը: Կյանքում ավելի հեշտ բան չկա, քան որոշել, թե ինչ եք դուք ուզում կամ, ավելի ճիշտ, ինչ չեք ուզում, և գործել դրան համապատասխան:
«Լճի մոտ» հյուրանոցը» գրքիցmiriam1d1

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ՍՈԼԺԵՆԻՑԻՆ

7 Feb

Բարու և չարի բաժանարար գիծն անցնում է ոչ թե պետությունների, դասակարգերի, գործընկերների միջև, այն անցնում է յուրաքանչյուր մարդկային սրտի միջով: Եվ ամբողջ մարդկության սրտի միջով: Այդ գիծը շարժուն է: Տարիներ շարունակ այն տատանվում է մեր մեջ: Նույնիսկ չարի հետ գրկախառնված սիրտն իր մեջ կրում է բարության փոքրիկ հենակետ: Նույնիսկ ամենաբարի սրտում կա չարի անջնջելի անկյունը:alexander_soljenicin2

ՋՈՆ ՍԹԵՅՆԲԵՔ

6 Feb

Չգիտեմ, թե ինչ է կատարվում ուրիշների հոգում, չէ՞ որ մենք բոլորս տարբեր ենք, թեև միևնույն ժամանակ շատ նման ենք իրար: Կարող եմ միայն կռահել: Բայց ինքս իմ մասին հաստատապես գիտեմ, որ գալարվում ու ջղաձգվում եմ՝ փորձելով խույս տալ խոցող ճշմարտությունից, իսկ երբ ի վերջո փախչելու տեղ չի մնում, նրա խնամակալությունը հանձնում եմ ժամանակին այն հույսով, որ նա ինքն ինձ բաց կթողնի: Իսկ ուրիշները՞: Հավանաբար չոր ձայնով ասում են. «Ես այդ մասին կմտածեմ վաղը, երբ հանգստանամ», իսկ հետո բեռնվում են բաղձալի ապագայի կամ խմբագրված անցյալի մասին մտքերով, ճիշտ երեխաների պես, որոնք վերջին ուժերով ինչ-որ խաղ են խաղում, միայն թե հետաձգեն անխուսափելի «քնելու ժամն է» հրահանգը:
«Մեր տագնապների ձմեռը» գրքից001a%20Steinbeck%20Museum%2C%20Salinas%205-2014%20intro

ԼՈՐԴ ՌՈԶԲԵՐԻ

6 Feb

Մարդը միայն առաքինությամբ չէ, որ հասունանում է: Եթե այդպես լիներ, աշխարհը հրեշտակների դրախտ կդառնար: Ոչ: Հողի բոլոր բերքերի պես նա բոլոր եղանակների պտուղն է, հազարավոր պատահարների պատահարը, մի կենդանի խորհուրդ, որ շարժվում է տեսանելիի միջով դեպի անտեսանելին: Նա ցանվում է անարգության մեջ, տաքի ու ցրտի բոլոր փոփոխությունների մեջ է հասունանում, մշուշի և ջերմության, ձյունի ու տապի, աշնանային մելամաղձության և ձմռան թմրության, ինչպես նաև ամառվա շվայտության և բուրումնավետ մթնոլորտի մեջ, նրա շնչի, արևի ու ցողի մեջ: Եվ երբ վախճանը հասնի՝ կքաղեն նրան՝ արգասիքը ոչ միայն մեկ, այլ բոլոր կլիմաների, ոչ միայն բարու, այլև չարի, ոչ միայն ուրախության, այլև վշտի, թերևս քաղցրահամ ու հասուն, գուցե և խորշակահար, չորացած ու թթու: Ինչպե՞ս ուրեմն պետք է դատենք մեկը: Ինչպե՞ս, ամեն պարագայում, պետք է դատենք մի հսկայի՝ հսկա իր ձիրքով և մեծ՝ իր փորձություններով, հզոր՝ իր ուժով և խոշոր՝ իր տկարության մեջ:rosebery-pic

ՊՈԼ ԲՈՈՒԼԶ

6 Feb

Ժամանակը երբեք չի բավականացնում, որ հաճույք ստանաս մանրամասներից: Դու ինքդ քեզ ասում ես՝ թող մնա մի ուրիշ անգամ, բայց ամեն անգամ ծածուկ գիտակցում ես, որ յուրաքանչյուր օրը միակն է ու վերջինը, որ ոչ մի վերադարձ ու ոչ մի «ուրիշ օր» էլ չի լինելու:00184

ՔՐԻՍ ՔԼԻՎ

5 Feb

Հիմա ես պիտի խնդրեմ համաձայնել ինձ հետ այն հարցում, որ սպիները ամենևին էլ տգեղ չեն: Պարզապես նրանք, ովքեր սպիներ են թողնում, ուզում են, որ մենք ձեզ հետ միասին այդպես մտածենք: Սական մենք միասին պիտի համաձայնության գանք ու առարկենք նրանց: Մենք պետք է բոլոր սպիները համարենք գեղեցիկ: Պայմանավորվեցի՞նք: Դա կլինի մեր գաղտնիքը: Որովհետև նրանք, ովքեր մեռնում են, սպիներ չեն ունենում: Սպին նշանակում է՝ «Ես կենդանի մնացի»:
«Մի անգամ օվկիանոսի ափին» գրքից9159

ՄԻՐԱ ԳՐԱՆՏ

4 Feb

Մեզնից յուրաքանչյուրն իր Ռուբիկոնն ունի՝ ակնթարթը, երբ գիտակցում ես, որ հենց այս պահին պետք է ընտրություն կատարել, որը կկանխորոշի քո ամբողջ հետագա կյանքը: Սխալ որոշում կկայացնես և միանգամայն հնարավոր է, որ այն կդառնա վերջինը: Սակայն երբեմն այդպիսի սխալ որոշումները միակ հնարավորն են, նրանք թույլ են տալիս արժանապատվորեն դիմավորել սեփական վախճանը՝ վստահ լինելով, որ գործել ես միանգամայն իրավացի:
Կարծում եմ, երբեմն մենք հասկանում ենք կատարվածը միայն այն բանից հետո, երբ արդեն հատել ենք այդ Ռուբիոնը:wWTsnbKkBIc

ՋՈ ՎԻՏԱԼԵ

4 Feb

Բոլոր ժամանակներում մարդկանց շարժման մեջ են դրել միևնույն ցանկություններն ու հույզերը: Այսօր ապրողների երեք կարևորագույն նպատակներն են՝ սնունդ, սեր և փող:
Բոլոր խորհուրդներից, որ լսել եմ, ամենաուժեղ ներգործությունն իմ կյանքի վրա թողել է այն, որ տվել է հայրս: Ես նրա խորհուրդը սրտի մետ եմ ընդունել ու ղեկավարվում եմ դրանով: Հայրս ասաց. «Կյանքը չափազանց կարճ է, որպեսզի չանես այն, ինչ ուզում ես»:images

ԲՈՐԻՍ ԱԿՈՒՆԻՆ

1 Feb

Պետք է վստահել կյանքին: Պետք է առանց վախի հանձնվել նրա ընթացքին, քանի որ կյանքն անսահման իմաստուն է մեզնից: Նա, միևնույն է, ձեզ հետ կվարվի իր ցանկացածի պես, երբեմն բավականին դաժան, բայց վերջնական արդյունքում դուք կհասկանաք, որ նա ճիշտ էր: Նա միշտ ճիշտ է:
«Մահվան սիրուհին» գրքից

detailed_picture

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԴՅՈՒՄԱ

31 Jan

Այն, ինչ ընդատվում է, իր խորքում ունի մի առանձնահատուկ դյութիչ դառնություն, որոնք մարդիկ չեն զգում լիարժեքորեն հաստատված ու անընդհատ կապվածության ժամանակ: Նրանց սրտերի ցավը ցույց է տալիս, թե ինչ թելերով էին իրենք համակցված: Անցած երջանկությունը չափվում վերահաս դժբախտությամբ: Չկա սիրո ավելի լավ ջերմաչափ, քան անսպասելի բաժանման ցավը:Alexandre-Dumas-1

ՊՈԼ ԴԵ ՖԻԼԻՊՈ

30 Jan

Կեղծիքը նոր կեղծիք է ծնում, բազմանում է ու սկսում է ապրել սեփական կյանքով: Այն դեպքում, երբ ինֆորմացիայի մեծ մասը ենթակա է փոխակերպման, ժամանակի ընթացքում կորցնում է ուժն ու անվերադարձ կորչում է, կեղծիքը կարծես թե անկման նկատմամբ դիմադրողականությամբ է օժտված և, ընդհակառակը, աճում ու ընդարձակվում է՝ հետզհետե դառնալով առավել ճկուն և ճարտար:difilippo

ՋՈԶԵՖԻՆԱ ԹԵՅ

30 Jan

Տարօրինակ բան է: Բավական է ընդամենը ճշմարտությունն ասել որևէ լեգենդի մասին, և մարդիկ սկսում են բարկանալ քեզ վրա: Նրանք ցանկանում են հավատալ իրենց իդեալների անսասանությանը, հավանաբար նրա համար, որ չկորցնեն ներքին հանգստությունը: Ահա թե ինչով է պայմանավորված զայրույթը: Եթե նրանք անտարբեր լինեին, դա ինձ չէր զարմացնի, բայց նրանք արձագանքում են ու բավականին կտրուկ: Նրանք բորբոքվում են:
«Ժամանակի դուստրը» գրքիցElizabeth-Mackintosh-myst-008

ՖԻԼԻՊ ՖԱՐՄԵՐ

30 Jan

Ձեզնից ոմանք կարող են հարցնել, թե ինչու է պետք մի նպատակ ընտրել, որը գտնվում է հայտնի չէ որտեղ կամ գուցե բնավ էլ գոյություն չունի: Իսկ ես ձեզ կասեմ. մենք ճանապարհ ենք ընկնում, քանի որ կա Անհայտը: Եվ մեր նպատակն է այն դարձնել Հայտնի:

518934cfb3714abef6009c898df

ՋՈՆԱԹԱՆ ԹՐԻԳԵԼ

28 Jan

Ոչ բոլոր ճանապարհներն են տանում ուղիղ Հռոմ: Կան նաև եզրային փողոցներ, ծուռումուռ նրբանցքներ, խուլ բակեր ու փակուղիներ: Բայց եթե դու չես տառապում քարտեզագրական ապուշությամբ, պատկերացնում ես այն ուղղությունը, որտեղ քեզ անհրաժեշտ է գնալ և չես մտահոգվում, թե որքան ժամանակ կխլի ճանապարհը, վերջիվերջո դու կհասնես այնտեղ, որտեղ պետք է: Որովհետև գրեթե բոլոր ճամփաները ճիշտ են:chelovek-luna-noch-doroga-kot

ՎԻՃԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Map

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,919 other followers

%d bloggers like this: