Archive | ՄՏՔԵՐ ՈՒ ԽՈՀԵՐ RSS feed for this section

ԴՈՒԳԼԱՍ ՔԵՆԵԴԻ

2 Apr

Անհամբերությունը հետաքրքիր զգացում է: Մենք ուզում ենք, որ վաղը վրա հասնի հենց հիմա, թեև թաքուն գիտակցում ենք, որ ամեն բան կարող է դասավորվել ոչ այնպես, ինչպես երազում ենք: Անհամբերությունը արդյունքի ծարավն է, որը ձեզ ոչ ոք չի երաշխավորում: Շտապողականորեն գաղտնազերծելով ձեր զգացմունքները՝ դուք մերժում ստանալու վտանգին եք ենթարկվում: Այդ պատճառով էլ պետք է սովորել հետաքրքրություն ցուցադրել, բայց առանց ֆանատիզմի: Պետք է համբերություն սովորել:41998278

ՍԵՍԻԼԻԱ ԱՀԵՐՆ

1 Apr

Սպասեցի: էլի սպասեցի: Տագնապով: Հետո հույսով: Հուսահատությամբ: Եվ ապա այնպիսի թախիծով, որն ինձ կտրատեց, ինչպես սրտին իջած դանակը: Ես նրան չմեղադրեցի: Չէ՞ որ ասաց, որ այլևս զանգ չի տալու: Բայց այնուհանդերձ ես հուսով էի: Հետո հույսն էլ մարեց, իսկ ես ահավոր սրտնեղեցի: Բացարձակապես մենակ, դատարկված ու մոլորված: Արդեն մի ամբողջ րոպե…
«Իմ կյանքի ժամանակը» գրքիցс-r

ԽԱՐՈՒԿԻ ՄՈՒՐԱՄԱԿԻ

1 Apr

Փոքրիկ սարդերը՝ խաչված սեփական թելերի վրա, համբերատար սպասում են իրենց փոքրիկ ավարին, թեև համբերություն հասկացությունը հազիվ թե ծանոթ է նրանց: Միևնույն է, ոչնչի, բացի սարդոստայն հյուսելուն, նրանք սովոր չեն, և ուրիշ կենսակերպ, բացի զոհին սպասելը, իրենց համար ընտրել չեն կարող: Հյուսել, անշարժանալ սպասման մեջ, իսկ մի օր էլ մեռնել ու չորանալ: Ողջ սցենարը գեների մեջ դրված է դեռևս ծննդից առաջ: Ոչ մի բանի չկասկածել, ոչնչի համար չմորմոքել ու չափսոսալ: Ոչ մի մետաֆիզիկական տառապանք ու բարոյական տվայտանք…
«1Q84» գրքից

1369116036_mify-o-paukah-2

ԴԵՎԻԴ ԼԵՎԻՏԱՆ

30 Mar

Երբ դու հանդիպում ես քո սիրո հետ, զգացողություն է ծնվում, թե իբր մարդկանց բազում սերունդներ դարերով միահյուսել են որոշակի կերպար միայն այն բանի համար, որ կարողանա կայանալ միակ նշանակալի հանդիպումը: Դու քո ողջ էությամբ գիտակցում ես (թեև հասկանում ես, որ դա անլուրջ է), թե ամեն բան հանգեցրել է այդ հանդիպմանը, ճակատագրի բոլոր գաղտնի նշանները քեզ ուղղորդել են դեպի նա, ինքը՝ տիեզերքն ու ժամանակը վաղուց-վաղուց կանխորոշել են նրան, իսկ դու հիմա ընդամենը կատարում ես նախասահմանվածը և ժամանում ես հանձնարարված վայրը:
«Յուրաքանչյուր նոր օրը» գրքից

1791_1325863791_880f9

ԱԼԵՍԱՆԴՐՈ Դ’ԱՎԵՆԻԱ

30 Mar

Հին հույները պատմում էին, թե իբր ի սկզբանե մարդը եղել է գնդաձև, և Զևսը, ցանկանալով պատժել նրան տարբեր մեղքերի ու սխալների համար, կիսել է երկու մասի: Այս օրից ի վեր զույգ կտորները թափառում են աշխարհով մեկ և իրար են փնտրում: Կարոտը նրանց ստիպում է նորից ու նորից ուղևորվել որոնումների, և երբ նրանք հանդիպում են, գունդն ամբողջանում է:
Այս պատմությունը նման է ճշմարության, բայց մասամբ: Երբ մարդ-կեսերը հանդիպում են, նրանցից յուրաքանչյուրի ուսերին իր ապրած կյանքն է: Նրան այլևս այնպես միանման չեն, ինչպես կային բաժանումից առաջ: Ու այդ պատճառով էլ վատ են կցվում: Ամեն մեկն ի հայտ է բերում սեփական թերությունները, թուլությունները, վերքերը: Հիմա նրանք ավելի քիչ են հանդիպում և ճանաչում մեկմեկու: Հիմա անհրաժեշտ է ընտրություն կատարել, որովհետև կեսերը չեն ձուլվում այնպես հեշտ, կատարելապես, ինչպես նախկինում: Եվ միայն սերն է օգնում է հարթել սուր անկյունները, որոնք չեն միակցվում՝ ինչպես ցանկալի է: Եվ միայն գրկախառնումն է օգնում հարթել նրանց, եթե նույնիսկ դա ցավոտ է:

«Ճերմակ, ինչպես կաթը, կարմիր, ինչպես արյունը» գրքիցbbe99b139a64

ՄԱՐԻՆԱ ՑՎԵՏԱԵՎԱ

30 Mar

Սիրելիին մի նվիրեք չափազանց գեղեցիկը, քանի որ հանձնող ձեռքը և ընդունող ձեռքը անխուսափելիորեն բաժանվելու են, ինչպես որ արդեն բաժանվել են՝ նվիրման և ընդունման բուն շարժումի հետ, անջատող, այլ ոչ թե միակցող շարժման: Առաջինների դատարկ ձեռքերի և մյուսների լի ձեռքերի հետ: Անխուսափելիորեն կբաժանվեն: Եվ ճեղքվածքը, որ առաջ է գալիս հանձնումի և ընդունման շարժումով, կընդգրկի ամբողջ տարածությունը:
Ձեռքից ձեռք բաժանում փոխանցեք, հեղեք…ruki_palcy_lyubov_prikosnovenie_chernyy_1920x1200

ԱՆԴՐԵ ՄԱԼՐՈ

29 Mar

Դիտելով մեռած արժեքների գերեզմանոցը, մենք հայտնաբերում ենք, որ արժեքները ծնվում ու մեռնում են՝ կախված ճակատագրից: Բարձրագույն արժեքները, ինչպես նաև դրանց մարմնավորող մարդկային տիպերը մարդու պաշտպաններն են: Մեզնից ամեն մեկն էլ զգում է, որ սուրբը, իմաստունը, հերոսը մարմնավորում են հաղթանակը մարդկային ճակատագրի նկատմամբ: Եվ յուրաքանչյուր արվեստագետի հաղթանակն իր սեփական ստրկության հանդեպ արվեստի վիթխարի համայնապատկերի մի մասնիկն է մարդկային ճակատագրի վրա:
Արվեստը հակաճակատագիր է:hL9Q7TM3BME

ԿԱՐԻՆ ՄՅՈՒԼԵՐ

29 Mar

Լինել հասարակությունից դուրս՝ նշանակում է չպատկանել խմբի, բայց ամեն դեպքում փորձել թափանցել դրա մեջ: Պատկերացրու մի քառակուսի պտուտակ և կլոր անցք: Դրանք ուղղակի չեն համապատասխանում մեկը մյուսին: Եթե դու քառակուսի պտուտակ ես, դու պիտի քառակուսի անցք փնտրես: Փնտրիր այն լավագույնը, որ կհանդիպի ճանապարհիդ և ստեղծիր քո սեփական աշխարհը, որը կհամապատասխանի հենց քեզ:

142109_640

ՄԻԽԱՅԻԼ ԲՈՒԼԳԱԿՈՎ

28 Mar

Ամեն ինչ կանցնի: Տառապանք, ցավեր, արյուն, սով ու ժանտախտ: Սուրը կանհետանա, իսկ ահա աստղերը կմնան, երբ մեր մարմնի ու գործերի ստվերները կջնջվեն երկրի երեսից: Չկա որևէ մեկը, որ այս մասին չիմանա: Այդ դեպքում ինչու՞ մենք չենց ցանկանում մեր հայացքը դարձնել դեպի աստղերը: Ինչու՞:thtrnt-290x290

ՎԻՆՍԵՆԹ ՎԱՆ ԳՈԳ

28 Mar

Վանդակում գտնվող թռչնակը գարնանը հրաշալի հասկանում է, որ կատարվում է այնպիսի մի բան, ինչին ինքը պետք է: Նա հրաշալի զգում է, որ անհրաժեշտ է ինչ-որ բան անել ու չի պատկերացնում, թե հատկապես ինչ: Սկզբում նրան չի հաջողվում ոչինչ հիշել, հետո նրա մեջ ծնունդ է առնում մի աղոտ պատկերացում, և նա ասում է ինքն իրեն. «Ուրիշները բույն են հյուսում, ձվեր են դնում և ճտեր են բազմացնում», և ահա նա խփվում է գլխով վանդակի ճաղերին: Բայց վանդակը տեղի չի տալիս, և թռչնակը ցավից խենթանում է…0

ՋՈՆ ՈՒԻՆԴԵՄ

26 Mar

Ամենագլխավորն այն չէ, թե ինչպես կկվի ձուն հայտնվեց բնում և ոչ էլ այն, թե ինչու հատկապես այդ բունը նա ընտրեց: Իսկական խնդիրները ծագում են այն բանից հետո, երբ ձվից դուրս է գալիս ճուտը: Ի՞նչ է նա անելու հետո: Իսկ թռչնի պահվածքն առաջին հերթին հիմնվում է ինքնապահպանման բնազդի վրա, մի բնազդ, որը գլխավորապես բնորոշվում է իբրև ծայրահեղ դաժան:kukushka-121

 

Մտքեր

26 Mar

Փակբերան ձկները երբեք կարթը չեն ընկնում:

Ֆուադ Վիենտո

 

Եթե ասել եք առանց մտածելու, ուրեմն ասել եք այն, ինչ մտածում էիք:

Բերնարդ Շոու

 

Համբերությունը դառն է, բայց քաղցր է նրա պտուղը:

Ժան-Ժակ Ռուսո

 

Միշտ ընտրիր սերը, ոչ թե տրամաբանությունը:

Օշո

 

Ներքև ընթացող ճանապարհը քիչ կանգառներ ունի:

Թեոդոր Դրայզեր

 

Միշտ արժե հարցնել: Պատասխանել՝ ոչ միշտ:

Օսկար Ուալդ

 

Ամենաանտանելի հիմարները կրթված հիմարներն են:

Մարգարետ Էտվուդ

 

Ով արագ է քայլում, նա մենակ է քայլում:

Ջեկ Լոնդոն

 

Եթե ճակատագիրդ քո ծիծաղը չի հարուցում, ուրեմն կատակը չես հասկացել:

Գրեգորի Ռոբերտս

 

Առանց քեզ իմ կյանքը սպասասրահ է:

Ֆրեդերիկ Բեգբեդեր

 

Կյանքն այնքան գեղեցիկ է, որ մահը սիրահարվել է նրան:

Յան Մարտել

Իմաստունը ճշմարտությունն է փնտրում: Հիմարն արդեն գտել է:

 

Բերնարդ Վերբերx_a0c96d3d

ԼՅՈՒԿ ՎՈՎԵՆԱՐԳ

24 Mar

«Մի գովիր մարդուն, քանի դեռ նա կենդանի է»,- ահա նախանձի հորինած և չափից ավելի շտապողականությամբ փիլիսոփաների կողմից որսված կանոնը: Ընդահակառակն, ես հաստատում եմ, որ մարդուն պետք է գովել իր կենդանության օրոք, եթե, իհարկե, նա վաստակել է դա: Մարդուն արժանվույնը մատուցելու քաջությունը պետք է հատկապես այն ժամանակ, երբ նախանձն ու զրպարտանքը հարձակվել են նրա առաքինության ու տաղանդի վրա: Ի սրտե խրախուսելը վտանգավոր չէ, վտանգավոր է անտեղի վշտացնելը:hqdefault[1]_2

ՖԵԼԻՔՍ ԿՐԻՎԻՆ

24 Mar

— Բանավեճից է ծնվում ճշմարտությունը…
— Ի՞նչ ես ասում, Սոկրատ, պետք չէ: Աստվածների հետ վիճելն անիմաստ է, ավելի լավ է թույնդ խմիր:
Խմիր՝ ասացին հունարեն: Խնդրեցին մարդկայնորեն:
Այդպես քրմությունը դատապարտեց ամենախելացի հույնին:
Նվիրվատությունը լավ բան է: Ճշմարտությունը խստորեն պատժվում է: Սակայն մահկանացուները չէին վախենում դուրս գալ աստվածների դեմ: Վեճերից ծնվում էին ճշմարտությունները: Եվ մեռնում էին Սոկրատները:

«Աստվածային պատմություններ» գրքիցПарадоксы-Сократа

ՎԱՍԻԼԻ ՇՈՒԿՇԻՆ

22 Mar

Ում տրված չէ ճաշակել ճշմարիտ կրքերի ուժը, նա գնահատում է այն, շատ բան գիտի դրա մասին, չի վախենում տառապանքից ու ցավից, ինչը գրեթե միշտ գալիս է ուժգին կրքի հետ: Նա, ով իսկապես պատրաստ է ուժեղ կրքերին, նա ևս չի վախենում տառապանքից ու ցավից: Ամբողջ տարբերությունն այն է, որ նա, ով ի զորու չէ կրել կիրքն ու ձեռք բերել երջանկություն, առաջին իսկ ցավի դեպքում, հոգու ջանքերի առաջին իսկ փորձությունից հետո կհեռանա դեպի թփուտները և երբեք չի ափսոսա դրա համար: Նա, ով ավելի ուժեղ է, կդիմանա ցավին և ուրախությանը, կտա հոգու ուժը, սակայն կգնա մինչև վերջ: Միշտ չէ, որ վերջում հաղթանակն է: Բայց դրանից այդ մարդն ավելի թույլ չի դառնա:4957d14eb13f60ef4ce011d58f4e2168

ՎԱԼԵՆՏԻՆ ՌԱՍՊՈՒՏԻՆ

22 Mar

Մարդու կյանքում չորս հենարաններ կան՝ տունն ընտանիքով, աշխատանքը, մարդիկ, որոնց հետ անցկացնում ես տոներն ու առօրյան, և հողը, որի վրա կառուցում ես տունդ: Այդ չորսն էլ մեկը մյուսից կարևոր են: Եթե դրանցից մեկը սկսի կաղալ, ամբողջ աշխարհը կթեքվի: Դա միայն մանկական աչքերին է աշխարհը թվում հեքիաթային նվեր, արևով ողողված և լի մարդկային բարյացկամությամբ: Որքան հեռանում ենք ծննդից, այնքան բարձրացող արևն ավելի է լուսավորում նրա քայքայումն ու աններդաշնակությունը:
«Հրդեհը» գրքիցrasp575

ՍԹԻԳ ԼԱՐՍՈՆ

19 Mar

Կարող եմ լավ խորհուրդ տալ, եթե, իհարկե, կցանկանաս դա ընդունել: Ձև արա, թե իբր չես լսում նրա հայհոյանքը, բայց մտքումդ պահիր, և երբ առիթը կներկայանա, փոխհատուցիր հին վիրավորանքների համար: Միայն թե ոչ հիմա, երբ նա խփում է առավել ձեռնտու դիրքերից:
Քեզ վիրավորող մարդուն երբեք թույլ մի տուր խուսափել պատժից: Ընտրիր հարմար պահը և հակահարված տուր, երբ ինքդ կլինես դրության տերը, նույնիսկ եթե այդ հարվածի անհրաժեշտությունն այլևս չես զգա:
«Վիշապի դաջվածքով աղջիկը» գրքիցarticle-2525364-0A99E283000005DC-337_634x478

ԷՌՆԵՍՏ ՀԵՄԻՆԳՈՒԵՅ

19 Mar

Այն ժամանակ ես արդեն գիտեի, որ երբ կյանքում ինչ-որ բան ավարտվում է, լինի դա վատը, թե լավը, մնում է դատարկությունը: Բայց դատարկությունը, որ մնում է վատից հետո, լցվում է ինքն իրեն: Իսկ ինչ-որ լավ բանից հետո մնացած դատարկությունը կարող ես լցնել միայն այն ժամանակ, երբ կգտնվի ավելի լավը:9b86a51a1e442fde4d8ddc936d1548cf

ԴԵՆ ԱԲՆԵԹ

16 Mar

Պարտությունը պետք է ընդունել, վերլուծել և դրանից օգուտ քաղել: Պարտությունն ընդամենը թռիչքահարթակ է, որը թույլ է տալիս մարդուն արագություն հավաքել… Կաղապարները սխալ են դուրս գալիս, ծրագրերը փլուզվում են, ոչինչ և երբեք տեղի չի ունենում բացարձակ հավանականությամբ: Սակայն մարդիկ կործանվում են միայն այն պատճառով, որ իրենց թույլ են տալիս հիասթափության թուլություն կամ լալկան գանգատներ: Չի կարելի ուժերը վատնել ափսոսանքի վրա: Դրանց համար կարելի է ավելի լավ կիրառում գտնել:2885576383

ԱՆՆԱ ՅՈՐԳԵՆՍԲՈՏԵՐ

11 Mar

«Մոռանալ և շարունակել ապրել»,- սա կեղծիք է: Մոռացվածը քեզ կհետապնդի ամեն քայլափոխի, ասես սողուն կամ հողից դուրս ցցված արմատը: Ամեն անգամ նա թույլ չի տա մնալ ոտքերի վրա, երբ քեզ կթվա, թե դու վերջապես ամուր կանգնած ես:
Ի՞նչու մենք ամենակարևոր պահերին ոչինչ չենք հասկանում, իսկ երբ վերջապես հասկանում ենք, պարզվում է, որ արդեն շատ ուշ է:

Anna Jörgensdotter om nya boken Drömmen om Ester

Anna Jörgensdotter om nya boken Drömmen om Ester

ՎԻՃԱԿԱԳՐՈՒԹՅՈՒՆ

Map

Follow

Get every new post delivered to your Inbox.

Join 4,921 other followers

%d bloggers like this: