ԳՐՔԵՐԸ ՄՆԱՑԻՆ ՃԱՆԱՊԱՐՀԻՆ

9 Փտր

Եղելություն է: Մի անգամ ընկերս պատմեց.
— 1993-ին էր: Լուսաբացին հերթական ադրբեջանական գյուղը գրավեցինք: Տնից տուն էինք անցնում, ստուգում էինք՝ հո թաքնված զինյալ չկա՞: Տներից մեկն եմ մտնում ու բերանս բաց է մնում: Շքեղ գրադարան, բացմաթիվ արժեքավոր, հազվագյուտ գրքեր: Առանց հապաղելու սկսեցի դուրս քաշել: Երևի մի 20-25 գիրք առանձնացրեցի ու լցրեցի ուսապարկիս մեջ:
Երեք օր հետո հերթափոխը հանձնեցինք, մեքենայով հետ ենք գալիս: Ծնկներիս եմ դրել գրքերի կապոցը, տրամադրությունս բարձր է: Բավականին ճանապարհ էինք անցել ու հանկարծ անհանգիստ մի կասկած սողոսկեց ներսս: Նայում եմ գրքերին ու մտածում եմ. «Ախր սրանք իմը չեն: Ես գողության պես մի բան եմ արել: Բայց հո թալանչի չե՞մ»:
Ասացի՝ կանգնեցրեք մեքենան: Վարորդն արգելակեց: Ամայի մի վայրում էինք: Իջա վիլիսից, գրքերը դրեցի ճանապարհի եզրին ու ետ եկա. «Գնացինք»: Մեքենան տեղից պոկվեց: Շրջվեցի, մի անգամ էլ նայեցի: Դատարկ ճանապարհի վրա գրքերի կապոցն էր: Իմը չէին: Իմը չդարձան:

Հ. Չ.

depositphotos_198881106-stock-video-old-book-on-the-road

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s