ՀԵՐՆ ԱՆԻԾԱԾ

25 Մյս

Քաղաքում թաց գիշեր է: Անծանոթ փողոցով քայլում եմ այնքան, մինչև փողոցը փոխվում է: Հետո փոխվում են տները, ծառերը, լույսերը: Մտքերն են փոխվում: Ամեն ինչ դառնում է այնպես, ինչպես եղել է. սովորական է դառնում: Ու այդ սովորական գիշերվա սովորական ստվերների միջով ես տուն եմ գնում` սուլելով սովորական մի մեղեդի, որ երբեք լավը չի եղել: Հետո՞ ինչ, մտածում եմ ես, որ վատն է մեղեդին: Հերն անիծած: Եվ հերն անիծած այն ամենի, ինչը երբևէ լավը չի եղել, բայց գոնե մեկ անգամ քեզ հետ է եղել այս մեղեդու նման: Քոնն է եղել: Եղել է այնքան, քանի դեռ մի օր, մի գիշեր, մի դատարկության մեջ դու հանկարծ կանգ չես առել փողոցում, որ ետ նայես խաղաղված հայացքով ու ասես ինքդ քեզ. «Հերն անիծած»:

Հովիկ Չարխչյան

nochnaya-ulitsa3-768x576

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s