Պահոց | 1:56 ա.

ՄԵՆ

22 Մրտ

Դու մենակ ես: Դու մեն-մենակ ես ու դու ոչինչ չունես: Այն ամենը, ինչ կա, քոնը չէ: Դրանք քոնը չեն, այլ տրվել են քեզ: Եվ քոնը չեն մտքերդ, և հույզերդ քոնը չեն, և տեսանելի ու աներևույթ աշխարհները քոնը լինել չեն կարող, որովհետև ի սկզբանե դրանք չկային, հետո ունեցար, իսկ եթե մի բան իր հատուցման գինն ունի, ուրեմն դա փոխառել ես մեկ այլ բանի դիմաց: Ունեցել ես ի տրիտուր: Վերցրել ես վերադարձման պայմանով:
Ընչազուրկ կյանքիդ երջանկության մեջ դու պիտի բարեբախտ լինես, երբ կուտակվեն շնչավորված իղձերդ, ապրեն միաբան իրենց մենության հետ քո մենության կողքին, սիրվեն ու սիրեն այն ջերմությամբ, որով ջերմանում է ծուխը, բայց չի մնում կրակի մեջ: Եվ մեկուսի գոյությանդ շեղջերի ամեն հատիկ քեզնից զոհաբերում կուզի, ամեն մի հունդ կպահանջի ծլարձակման կորով, ամեն հատիճ կապավինի քո առատաձեռն նվաղումին: Մինչև վերջին ջիղը, մինչև վերջին շունչը, մինչև վերջին ժամը: Եվ երբ ամեն-ամեն ինչ կավարտվի, քեզ կարող է մնալ ընդամենը մեկ բան` հիշատակը:

Հովիկ Չարխչյան

13

%d bloggers like this: