ՇԵՐԻԼ ՍԹՐԱՅԴ

5 Հլս

Վիշտը դեմք չունի: Ես չէի զգում ոչ թախիծ, ոչ ուրախություն: Ես չէի հպարտանում ինձնով ու չէի ամաչում ինձ համար: Ընդամենը զգում էի, որ չնայած բոլոր սխալ արարքներին, որ թույլ էի տվել այս կյանքում ու ինձ նետել էի այստեղ, ես ճիշտ էի վարվել: Ես վերստին մարդ էի, ում սիրտը խոցված էր: Բայց այդ խոցը մի չնչին չափով նվազել էր:
Իսկ ամենազարմանալին այն էր, որ ես կարողանում էի դա կրել, որ ես կարողանում էի տանել այն, ինչը թվում էր անտանելի: Այդ բանի գիտակցումն ինձ չէր կարող օգնել ֆիզիկապես, փոխարենը խիստ ամրացրեց հուզականորեն: Այն, որ մեր բարդ կյանքը կարելի է վերածել նման պարզ բանի, ինձ ցնցեց:

42250369

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s