ԱՎԵՏԻՍ ԱՀԱՐՈՆՅԱՆ

7 Հնս

Ազգային խոշոր փլուզումների, թշվառության օրերին, երբ կատաղության և ավերածի մրրիկները քչքչալով անցնում են օրհասների վրայով, ամեն ինչ անցնում է.
Եվ իշխան և զորական.
Եվ փառք ու ծիրանի.
Եվ գանձ ու ճոխություն.
Եվ դղյակ ու բերդեր.
Եվ պալատ ու ապարանք… Ու մնում են կանգուն միայն գիրն ու լեզուն, որոնք իրենց խորհրդավոր ծոցում հարազատ մոր քնքշությամբ ծածկում ու պահպանում են անաղարտ այն ամենը, ինչ փլել է ու խորտակվել, բոլորը, ինչ մի նկուն, ավերված ազգ կարող է ըղձալ, հուսալ և երազել:
Սիրենք գիրն ու լեզուն:

aharonianfeat

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s