ՄԱՐՍԵԼ ՊԱՆԻՈԼ

1 Ապր

Մի հասցե էին տվել, ուր պետք է ներկայանայի աշխատանքի համար: Տան առաջ մի մանչուկ էր նստած: Հարցրեցի.
— Ծնողնեերդ տա՞նն են:
— Այո, պարոն:
Դռան զանգը տվեցի: Ոչ մի պատասխան:
— Վստա՞հ ես, որ տանն են:
— Այո, պարոն:
Նորից զանգ տվեցի` ավելի երկար և ուժգին սեղմելով կոճակը: Ոչ մի պատասխան, ոչ մի ձայն ներսից:
— Չե՞ս ամաչում, որ սուտ ես խոսում:
— Ե՞ս,- պատասխանեց մանչուկը,- երբեք սուտ չեմ խոսել:
— Բայց… Եթե ծնողներդ տանը լինեին, պիտի գային դուռը բացելու:
— Իհարկե: Բայց մենք այստեղ չենք ապրում:10125s

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s