Պահոց | 11:30 ե.

ՄՏՔԵՐ

25 Դկտ

Սովորել՝ նշանակում է իմանալ այն, ինչ արդեն գիտեք: Գործել՝ նշանակում է ցույց տալ, որ դուք գիտեք այդ բանը: Ուսուցանել՝ նշանակում է հիշեցնել ուրիշներին, որ նրանք այդ բանը գիտեն նույնքան լավ, որքան դուք: Դուք բոլորդ ուսուցիչներ ու աշակերտներ եք:
Ռիչարդ Բախ

Զգացողությունը, որ քեզ դավաճանել են, ավելի քիչ ցավ է պատճառում, քան զգացումը, որ քեզ մոռացել են:
Սթվեն Գրոս

Խելագարվելու ձգտումը երբեմն միակ համարժեք արձագանքն է այսօրվա իրականությանը:
Ֆիլիպ Դիկ

Օ, ինքնասիրություն, դու այն լծակն ես, որով Արքիմեդը ցանկանում էր երկրագունդը բարձրացնել:
Միխայիլ Լերմոնտով

Ինչ-որ տեղ հայտնվեց արևը, կնշանակի՝ ինչ-որ տեղ հայտնվեց ստվերը:
Էշլի Դյուալ

Սերը միայն այն չէ, ինչ զգում ես: Դա այն է, ինչ անում ես:
Ջեկ Քենֆիլդ

Ամեն մեկն էլ ունենում է թռիչքներ ու անկումներ, կյանքը փոփոխվում է, ինչպես հոսող գետը: Մարդկանց ու գետերի տարբերությունն այն է, որ մենք փորձում ենք վերահսկել բնական ընթացքը՝ փոխանակ հետևելու դրան:
Լորենս Շորմեր

Մի կինը անհանգստություն է, երկու կինը՝ քաոս:
Ջոան Հարիս

— Ի՞նչ կա ավելի վատ, քան վրեժը:
— Դրա սպասումը:
Իրինա Էլբա

Այս աշխարհում միայն մի բան կարելի է վստահաբար պնդել. ոչ մեկի վրա չի կարելի հույս դնել:
Կեյթ Մորթոն

Որքան ավելի շատ ես մոտենում ճշմարտությանը, այնքան քիչ որոշակիություն է մնում:
Մաքս Ֆրայpolet-mysli-bukvy-samolet

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ՊՈԼՅԱՐՆԻ

25 Դկտ

Ինչ էլ որ պատահի, խնդրում եմ, դարձիր լույսի շող: Աշխարհում չափից շատ խնդիրներ, նենգություն և կեղծ մարդիկ կան: Իսկ դու իսկական եղիր: Նույնիսկ եթե աշխարհը քո հանդեպ անարդար է: Դարձիր լույսի շող, լուսավորիր խավարի միջից: Եվ գուցե թե ինչ-որ մեկի համար դու դառնաս փարոս:682652ae8924

Ավելի մեծ Հայրենիք

25 Դկտ

— Բառերի, անունների, երազների մեջ հավատ չի լինում ու երկիր չի լինում: Երկիրը դրանցից այն կողմ է: Ջնջիր երկրից բառ, անուն, երազ ու տես, որ այն, ինչ կմնա, դրանցից ամենուր էլ կա: Բայց ամենուրը Հայրենիք չէ:
— Այդ դեպքում ի՞նչ բան է Հայրենիքը, կասե՞ս ինձ:
— Մարդը: Մարդն է հայրենիքը: Մարդը, որ անուն է տալիս, որ սարը կոչում է Արարատ, որ տաճարին ասում է Գառնի, որ ջուրը Երասխ է դարձնում: Չկա մարդը` չկա հայրենիքը:
— Հիմա ես ու դու հայրենի՞ք ենք:
— Ավելին, քան հայրենիքը:
— Ինչու՞ ավելին:
— Որովհետև տարբեր ենք:
— Դա վա՞տ է:
— Չէ, ինչու՞ է վատ: Հայրենիքն այդպես ավելի մեծ է:

Հովիկ Չարխչյանs8r7m9rarx6kpth0yjbnllssoq-745x483

Երկու խոսք Երևանի մասին

25 Դկտ

Այսօրվա Երևանը նման է մի կնոջ, ում դեմքը պլաստիկ վիրահատության են ենթարկել ու հիմա նա նույնիսկ հարազատների համար է դարձել անճանաչելի: Դիմագծերը կարծես թե համաչափ են, սակայն անհետացել է նախկին հմայքը, յուրօրինակ ոգին, բացառիկ ինքնատիպությունը: Նորացող քաղաքը պարզապես վերածվել է խայտաբղետ շինությունների հավաքատեղիի՝ անկանոն, թափթփված, անճաշակ կառույցների խորդանոցի: Ու մի չարամիտ հետևողականությամբ դեռ շարունակվում է նրա դիմազրկման դիտավորությունը՝ այս անգամ էլ զանազան «նորամուծությունների», տգեղն ավելի տգեղացնելու, վատը վատթարագույն դարձնելու մոլագարությամբ: Ներկվում են խարխլված պատերը, փողոցները հեղեղվում են տձև դիզայներական իրերով, ծաղկային ու բուսական ինչ-որ սարսափազդու համադրություններով ու թվում է՝ ոչ թե քայլում ես քո սիրելի քաղաքում, այլ ընկել ես արևելյան մի փնթի շուկա, որտեղ էժանագին հնոտի ու կահկարասի են վաճառքի հանել: Բուն Երևանից սոսկ փշրանքներ են մնացել և դրանք էլ շուտով կուլ կգնան կեղծ շքեղության ու դատարկ բովանդակության երդվյալ ջատագովների «գեղագիտական» դատարկամտությանը:
Քաղաքը դարձել է ծերացած տիկին, որ անհավանական գռեհկացման աստիճան շպարվում է՝ փորձելով ետ բերել իր երիտասարդությունը, բայց դրանից դառնում է շատ ավելի վանող ու տհաճ:
Ինձ համար երբեք չի կարող լինել այնպիսի մի բաժանարար գիծ, որը պիտի տարանջատի Երևանը հնի ու նորի միջև, քանի որ նման որակումներն իրենց խորքում ունեն ոչ այնքան ժամանակային, որքան հոգևոր նախաշերտ: Քաղաքի էությունն է անփոփոխ, որքան էլ տարիներն անցնեն: Եվ երբ ինչ-որ մեկը փորձ է անում աղճատել Երևանի դիմագիծը, նա ձեռք է տալիս հենց էությանը, այլ ոչ թե հին կամ նոր շինություններին:
Մենք պիտի կարողանանք ի վերջո մայրաքաղաքն ընկալել իր համահավաք ամբողջության մեջ, գիտակցենք նրա կարևորությունը յուրաքանչյուր հայի համար, տեսնենք, որ չկա ու չի կարող լինել կռիվ անցյալի և ներկայի միջև: Ամեն բան փոփոխվում է, բայց փոփոխվում է ոչ թե ժխտման, այլ ինքնահաստատման հաշվին: Եվ Երևանն էլ պիտի նորացվի չկործանելու, այլ վերաշինման ճանապարհով: Միայն դա կարող է լինել բոլորի Երևանը, բոլոր սերունդների հարազատ տունը:a

ՈՎ Է «ՏԱՐՎԱ ԿԻՆ»-Ը

25 Դկտ

Ինչպես նախորդ տարի, այս տարի ևս Հայաստանի «ամենականացի կայքը»` Wnews.am-ը , որոշեց պարզել, թե ով է «Տարվա Կինը»: Մեր առաջարկով Ֆեյսբուքում հայտնի հայ օգտատերերը պատասխանեցին այս հարցին՝ յուրաքանչյուրը ներկայացնելով Տարվա Կնոջ իր թեկնածուին:

Հովիկ Չարխչյան.Գրող, գրականագետ, լրագրող

Անցնող տարվա բուռն իրադարձությունների ֆոնին հավակնորդների թիվը կարող է մեծ լինել: Բայց այս պահին ես կառանձնացնեմ մեկին: Նրա անունը Քնարիկ է: Ես նրան տեսա ապրիլյան պատերազմի օրերին, երբ մայրաքաղաքի Մաշտոցի պուրակում կամավորները օգնություն էին հավաքում բանակի համար: Վաղ առավոտից մինչև ուշ երեկո այդ աղջիկն ինքնամոռաց կերպով իր գործն էր անում՝ առանց ցուցամոլության, առանց խրախուսանքի կամ նկատվելու ակնկալիքի: Գուցե ասածս փոքր-ինչ վերամբարձ հնչի, բայց ես այնուամենայնիվ կպնդեմ, որ հենց նրա մեջ տեսա աննմնացորդ նվիրվող և անշահախնդիր կնոջ մարմնացումը: Եվ այս անգամ թող տարվա կին հռչակվի ոչ թե հանրահայտ մեկը, այլ 20-22 տարեկան անծանոթ ուսանողուհի Քնարիկը:

15380849_1203914382977225_2531526546346527857_n

%d bloggers like this: