Պահոց | 10:32 ե.

ՄԱՐԻԱ ԷՌՆԵՍՏԱՄ

26 Հկտ

Պարզապես երբ սկսում ես փորփրել ինքդ քո մեջ, զանազան մտքեր են գլխիդ մեջ գալիս… Հին ընկերներին նոր կողմերից ես տեսնում: Նրանք, որոնց հետ հույսեր էիր կապել, երես են թեքում քեզնից: Փոխարենը հազիվ ծանոթ մարդիկ, պարզվում է, պատրաստ են քեզ լսել ու մխիթարել: Եվ այդ ժամանակ կամա թե ակամա սկսում ես խորհել անցյալիդ մասին, այն մասին, ինչը նախկինում դու քեզ արգելել էիր մտածել: Չէ՞ որ դու գիտես, որ եթե սկսես փորել, վաղ թե ուշ կհանդիպես որդերի:hqdefault

ԱԼԵՔՍԱՆԴՐ ԴՅՈՒՄԱ

26 Հկտ

«Վաղը, վաղը»: Օ, որքան շատ բան է նշանակում այս բառը սիրահարների, փառասերների ու նաև թշվառների համար: Ինչպիսի դեր է այն խաղում մեր կյանքում: Հաճախ մենք այդ բառը շշնջում ենք՝ հույսերի իրագործմամբ տոգորված, սակայն այդ «վաղ»-ը, որն այնքան շատ բան էր խոստացել, վերածվում է «այսօր»-ի, և հատկապես «երեկ»-ի՝ չբերելով ոչինչ, բացի ցավից: Այդպես էլ անցնում են մեր օրերը: «Ցանկանալ» և «ափսոսալ». այս երկու բառերով էլ գրվում է մեր պատմությունը:alexandre_dumas_fils_lacma_ac1992-229-62

ԲՐԻԹԱՆԻ ՉԵՐՐԻ

26 Հկտ

Դու գիտե՞ս այն վայրը, որ գտնվում է մղձավանջի ու երազանքի միջև: Վայրը, որտեղ վաղը երբեք չի բացվում, իսկ երեկն այլևս ցավ չի պատճառում: Վայրը, որտեղ քո սիրտը բաբախում է իմ սրտի հետ միաձայն: Վայրը, որտեղ ժամանակը գոյություն չունի և հեշտ է շնչելը: Ես ուզում եմ այդ վայրում քեզ հետ ապրել:john-wilhelm

%d bloggers like this: