Մի վրձնահարվածի չափ ազնվության

12 Հկտ

Նկարիչ Սամվել Հարությունյանի արվեստանոցում գույները շատ են, սուրճը՝ համեղ, զրույցն՝ անբռնազբոս, ժամանակը՝ հարաբերվող: Նկարակալը թիկունք դարձրած՝ կարելի է նստել անսահման երկար ու զգալ, որ թիկունքդ պաշտպանված է, հարվածող չի լինի:
Մարդը գունաթափման հատկություն ունի: Փրկել այլև չես կարող: Կտավն այդպիսին չէ: Նա ընդունում է նոր գույնը, որովհետև, ի տարբերություն մարդու, միշտ թողնում է ազատ մի շերտ ապաշխարանքի և նորացման համար: Դա է պատճառը, որ այն, ինչ կորցնում ենք մարդու մեջ, գնում ենք վերագտնելու կտավների վրա: Ապաքինող ու սթափեցնող բան է վրձնի վրա նստած գույնը: Ստորություն չունի: Չի ուրանում: Չի կեղծում: Ու թույլ է տալիս, որ ջնջես, որ հիասթափությունդ լրացնես նոր հրապույրներով:
Մի վրձնահարվածի չափ ազնվության պահանջ կա:

Հ. Չարխչյան14642508_1135672279801436_6669343107410726477_n

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s