ԵՐԱՆԻ ՁԵԶ

9 Հկտ

1921 թվականի գիշերը Երևանի խարխուլ տներից մեկում մեռնում էր բանաստեղծը: Անկողնում մոտ նստած հուսահատ կինը այլևս ոչինչ չէր կարող անել նրան փրկելու համար: Թշվառ, քաղցած, ավեր երկրում ու՞մ հոգսն էր մահամերձ պոետը, երբ ամեն օր քաղաքի փողոցներից տասնյակ անշնչացած մարմիններ էին հավաքում:
Այդ գիշեր ոչ ոք չէր լսելու Գառնիկ Քալաշյան անունով բանաստեղծի նվաղուն, մարող ձայնը: Բայց նա խոսում էր մութ քաղաքի հետ ու գիտեր, որ մի օր, երբ կբացվի լույսը, այդ խոսքերը արձագանք կտան ժամանակների մեջ ու մենք կլսենք մեռնողի վերջին երանին.
Երանի ձեզ, որ պիտի գաք
Մեզնից ուրախ, մեզնից խնդուն,
Մենք մեր տան մեջ օտար եղանք,
Դուք տիրաբար մտեք մեր տուն…
Երանի ձեզ, մեր տուն Երևանի բնակիչներ: Երանի ձեզ, որ դեռ ունեք ժամանակ ձեր տուն տիրաբար մտնելու համար:

Հովիկ Չարխչյանyerevan-1930-rubeni-po

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s