ՌԵՆԱ ՅԱԼՈՎԵՑԿԱՅԱ

17 Մյս

Զանգեզուրում նորածիններին հնչեղ անուններ էին տալիս՝ Օֆելյա, Դեզդեմոնա, Նապոլեոն, Համլետ: Տպավորությունն այնպիսին էր, որ մի անգամ հայկական գյուղի բնակիչներին գայթակղել էր բանասիրության խելառ, գրքասեր ուսուցիչը, որ կրթություն էր ստացել Ցյուրիխում: Այլապես ինչու՞ Հայրապետյանների ընտանիքում ծնվեցին Լանցետ և Պինցետ անուններով երկվորյակները, իսկ դարբին Արտաշես Իսրայելյանը երեխային կոչեց Գուլիվեր: «Գուլիվեր, տուն արի»,- կանչում էր մայրը: Զավակն էլ մի շնչով վազ էր տալիս: Իսկ զավակը… աղջիկ էր: Ու թեև արդյունքում նա արդարացրեց իր անունը՝ մարմնեղ կին դարձավ, բայց իր միամիտ ծնողներին բարի խոսքով չէր հիշում: «Գուլիվեր Արտաշեսովնա»,- միտումնավոր լրջությամբ նրան դիմում էին գործընկերները: «Գուլիվե՞ր»,- ծիծաղից խեղդվում էր նրա հետ ծանոթացող տղան…
«Сибирские Палестины» գրքից04.11.04.07

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s