Մի փոքր ավել ինքնատիպ

23 Ապր

Երևանի Օղակաձև զբոսայգում տեղադրեցին Իրաքում սպանված եզդիների հիշատակի ոգեկոչման հուշարձան: Ճիշտ արեցին: Խոսքս, սակայն, այլ բանի մասին է: Նոր արձանը պատկերում է զավակին փրկող մորը: Հասկանալի է, որ փաստի ողբերգականությունն ու հուզականությունը շեշտելու համար հեղինակը դիմել է հենց այդ կերպարներին: Բայց տեսնելուն պես անմիջապես հիշեցի, որ գրեթե նույնանման մի արձան էլ կանգնեցված է Ծիծեռնակաբերդի տարածքում: Հոտո միտքս եկավ, որ այս շահարկված թեմատիկան կարելի է գտնել Գյումրիի և Սպիտակի երկրաշարժի զոհերի հուշարձաններում: Կամ հիշենք Վիգեն Ավետիսի «Հայոց մայրը» կոչվող քանդակը, ամիսներ առաջ Երևանում տեղադրված «Պաշարված Լենինգրադի երեխաներին» հուշարձանը և այլն: Ցանկը վստահաբար ավելի ընդարձակ է:
Խոսքս այն մասին է, որ կարելի է մի փոքր ավել ինքնատիպ լինել, մի քիչ երևակայություն դրսևորել, այլ ձևեր ու լուծումներ գտնել: Չէ՞ որ արվեստ ասվածն առաջին հերթին հենց դա է ենթադրում:

Հովիկ Չարխչյան80364DSC02126erkrasharjՍպիտակի երկրաշարժի զոհերի հիշատակին նվիրվածՎիգեն Ավետիսի «Հայոց մայրը» կոչվող քանդակը

79f074b772cd320e93d53910d484c8d6e6372077

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s