ԱԼԻՆԱ ԶՆԱՄԵՆՍԿԱՅԱ

6 Մրտ

Ասում են՝ մեծ վիշտը կամ ցնցումը մարդու վրայից արագ հանում են ամբողջ պատիճը, ամբողջ ծածկույթը, այն, ինչը հանդիսանում է նրա դերը: Պատիճի շերտը երբեմն այնքան մեծ է լինում, որ մարդուն ազատելով իրենից, ի հայտ է բերում բոլորովին նոր մի բան: Ինչպես ընկույզի կեղևն է մերկացնում անպաշտպան միջուկը, այդպես էլ բացվում է մի կերպար, որը քիչ բանով է նման նախորդին՝ նրան, որ պատիճի ներսում էր:
«Քանի դեռ ապրում եմ, սիրում եմ» գրքիցgreckiy_oreh

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s