ԹՈՄ ՌՈԲԻՆՍ

19 Հնվ

Եվ ինչու՞ սերը պարտադիր ինչ-որ տեղ պիտի տանի: Չէ՞ որ նա անտառային արահետ չէ: Նա հենց անտառն է, որ կա: Նիրհող հեքիաթային անտառը, որտեղ պարում են հավերժահարսերը, որտեղ ճյուղերի վրա ննջում են ծեր հեշտասեր վիշապները: Մենք բոլորս (բացառությամբ անգութների ու ոչ մի բանի պետք չեկող խստասիրտների), ուզում ենք ընկնել այդ անտառը: Մեզ հմայում են նրա գաղտնիքները: Բայց հայտնվելով այնտեղ, մեր առաջին գործն է լինում կանչել փայտահատին…

x_9830ee54

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s