ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՏԻԳՐԱՆՅԱՆ

8 Դկտ

ՍԻՐՏՍ ԽՈՆԱՐՀ, ՀՈԳԻՍ ԽՌՈՎ…
Սիրտս խոնարհ, սիրտս խռով առհավետ,
Անցվոր ախպեր, քեզ միշտ օտար կմնամ.
Չկա հիմա դարձի ոչ մի արահետ,
Էլ մի կանչիր, թող չհիշեմ, հեռանամ:

Վերջին աղոթքս մրմնջամ ու անցնեմ
Ջինջ հեքիաթիս հովիտներով սիրավառ.
Մեղմ աղոթքով սրտիս դատարկը լցնեմ,
Թող բախտը նոր լույսեր վառե քեզ համար:

Ինձ մի կանչիր, ես հեռու եմ և օտար,
Հեռու բախտի պատրանքներից երերուն.
Իմ վեհ հոգում տարածվում է նոր աշխարհ,
Հպարտ հոգիս գուրգուրում է նոր գարուն:

— Մենությունս գահ եմ արել ինձ համար,
Հոգիս` երկինք, սիրտս` արև ոսկեհուր.
Բաց սրտումս կյանքն է երգում մշտավառ,
Էլ մի կանչիր, էլ մի փնտրիր ինձ իզուր:474174_original

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s