ԱՆՏՈՒԱՆ ՏԱՄՄՍԱԱՐԵ

6 Սպտ

Աստված նրանց սիրուն բաժին էր հանել իր ամենաերկար գիշերները, և երբ այդ էլ չէր հերիքում, աստված արդեն անկարող էր լինում նրանց օգնության գալ: Բայց աստված ամենևին չէր զարմանում, որ իր երկար գիշերները բավականաչափ երկար չէին. նա վաղուց գիտեր, որ մարդը սիրո մեջ նույնքան անհագուրդ է, ինչպես զայրույթի ու թշնամության պահին: Մարդը ավազե ժամացույցի է նման, որը մինչև չդատարկվի, կանգ չի առնի, և երբ մեկս ուզում է, որ ժամացույցը նորից աշխատի, աստծու խելքին փչում է այն շուռ տալ մյուս կողմի կողմի վրա:

«Կյանք և սեր» գրքից11949475_900611339974199_6818388551235407147_n

Advertisements

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Փոխել )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Փոխել )

Connecting to %s