Պահոց | 4:22 ա.

ՖԻԼԻՊ ՊՈՒԼՄԱՆ

14 Հնս

Ես դադարել եմ հավատալ այն բանին, որ մեզնից դուրս գոյություն ունեն բարի և չար ուժեր: Հիմա ինձ թվում է, որ բարի ու չար լինում են մարդկանց արարքները, բայց ոչ մարդիկ: Մենք կարող ենք արարքը բարի կոչել, եթե այն ինչ-որ մեկին օգուտ է բերել, և չար, եթե այն ինչ-որ մեկին վնասել է: Իսկ մարդիկ չափից ավելի բարդ են, նրանց վրա չես կարող փակցնել սովորական պիտակներ:zajtsev

ԱՐԹՈՒՐ ՀԵՅԼԻ

14 Հնս

Ինքնապահպանման բնազդը, որ կա յուրաքանչյուր մարդու մեջ, որքան էլ նա անպաշտպան ու մոռացված լինի, ստիպում է նրան սթափվել ու գիտակցել (թեև աղոտ), որ պետք է գործել, շարժվել, անել ինչ-որ բան, քանի որ կյանքը կանգ չի առնում, և ինչպիսի հարվածներ էլ այն հասցնի, և որքան էլ անլույս ու դատարկ լինի, պետք է անդրդվելիորեն ընթանալ առաջ:
Մենք չենք կարող պատկանել անցյալին, քանի որ ոչ մի մարդ տեղում կանգ չի առնում, նա մշտապես փոփոխվում է:img-arthur-hailey_125418786228

%d bloggers like this: