Պահոց | 11:32 ե.

ՖՐԻԴՐԻԽ ՇԻԼԼԵՐ

23 Ապր

Այն, ինչ եղել է ինձնից առաջ ու լինելու է ինձնից հետո, ներկայանում են իբրև երկու անթափանց սև վարագույրներ` իջեցված մարդկային գոյության սահմանագծին, որից այն կողմ տրված չէ անցնել ոչ մի մահկանացուի: Հարյուր հազարավոր սերունդներ` ջահերը ձեռքերին կանգնած են այդ վարագույրների դիմաց ու գուշակում, գուշակում են, թե ինչ կարող է թաքնված լինել դրանց ետևում:
Նրանցից շատերի համար գալիքի վայրագույրից այն կողմ իրենց սեփական ստվերն է շարժվում, նրանց կրքերի հսկայական ստվերը, և մարդը սարսափով ետ է քաշվում իր իսկ արտացոլանքից:
Իհարկե, եղան նաև չհավատացողներ, որոնք պնդում էին, թե այդ վարագույրը սոսկ խաբկանք է մարդկանց համար և դրանից այն կողմ ոչինչ հնարավոր չէ տեսնել, որովհետև ոչինչ չկա: Սակայն նրա համար, որ համոզվեն, նրանց առանց հապաղելու ուղարկեցին այնտեղ…

«Ոգետեսը» վեպիցmedia.media.1c842199-bbdc-4473-9c21-af2cd076299f.normalized

ԷՐԻԿ ՎԱՆ ԼԱՍՏԲԱԴԵՐ

23 Ապր

Կյանքն այսպիսին է. այսօր մենք ծաղկունքի մեջ ենք, իսկ վաղը քամին մեր նուրբ ծաղկաբույլը կպոկոտի: Հո չե՞նք կարող բուրել մի ամբողջ դար: Յուրաքանչյուր օրն ու յուրաքանչյուր ժամը իրենց հետ փոփոխություններ են բերում, որոնք վախեցնում են մարդկանց մեծամասնությանը: Սակայն հենց փոփոխության մեջ է ցանկացած մարտավարության էությունը: Պետք է սովորել օգտվել աշխարհում ամեն բանից: Չէ՞ որ նույնիսկ քայլ անելուց հրաժարվելը կարող է գրոհ համարվել:maxresdefault

%d bloggers like this: