Պահոց | 10:28 ե.

ՋՈՒԼԻԱ ՔԵՄԵՐՈՆ

5 Ապր

Զայրույթ ապրելիս մենք առավելապես բարկանում ենք նրա համար, որ դա զգում ենք: Անիծյալ զայրույթ: Նա ազդանշան է տալիս, որ նախկին կյանքի հետ համակերպվել այլևս չի կարելի, որ այն չքանում է: Նա ասում է, որ մենք վերածնվում ենք, իսկ ծնվելը միշտ էլ ցավոտ է: Հատկապես ցավն է մեզ պարտադրում զայրանալ: Զայրույթը հրավառություն է, որ խորհրդանշում է հին կյանքի մարումը: Զայրույթը վառելիք է, որի օգնությամբ մենք հայտնվում ենք նորի մեջ: Զայրույթն ընդամենը գործիք է, այլ ոչ թե վարպետը: Պետք է կարողանալ միանալ զայրույթին ու արբել նրանով: Եթե այդ բանը ճիշտ անեք` զայրույթը կսկսի օգուտ բերել:
Ծուլությունը, անտարբերությունը, հուսահատությունը` սրանք են մեր գլխավոր թշնամիները, այլ ոչ թե զայրույթը: Նա մեր բարեկամն է, թող որ ոչ այնքան մեղմաբարո, բայց շատ ու շատ հավատարիմ: Նա չի լռի, թե ինչ-որ մեկը մեզ դավաճանել է կամ մենք ենք դավաճանել ինքներս մեզ, և ցույց կտա, թե երբ է եկել գործելու պահը հանուն սեփական շահերի:
Ինքնին զայրույթը գործողություն չէ: Դա գործողության հրավեր է:hIg9ROiD_400x400

ՄԱՐԻՆԱ ՑՎԵՏԱԵՎԱ

5 Ապր

Եթե Ձեզ համարեմ մտերիմ մարդ, ապա Դուք ինձ ստիպել եք շատ տառապել: Եթե համարեմ կողմնակի` Դուք ինձ միայն բարիք եք պարգևել: Ես երբեք Ձեզ չեմ զգացել ոչ այսպիսին, ոչ այնպիսին, սակայն իմ ներսում պայքարել եմ նրանցից յուրաքանչյուրի համար, այսինքն` ընդդեմ յուրաքանչյուրի:
Երբ սիրում եք, երբևէ մոռանու՞մ եք, որ սիրում եք: Ես` երբեք: Դա ատամնացավի պես է, բայց հակառակը, ընդհակառակ ատամնացավ, պարզապես այնտեղ նվվում է, իսկ այստեղ նույնիսկ բառեր չկան…11055

%d bloggers like this: