ՊԱՈԼԱ ԿԱՊՐԻՈԼՈ

17 Փտր

Երաժշտությունը կարոտաբաղձության հարազատ լեզուն է, ինչ-որ լուսավոր ու հեռավոր բանի անկատար թախիծը, դա հրեշտակների լեզուն է, որոնք հիշում են դրախտի մասին: Հրեշտակներ, որոնք, բնականաբար, վայր են ընկել, բայց նրանց ներսում դեռ ջերմացնում է աստվածային կայծը` ստիպելով ետ նայել: Այդ հրեշտակները դեռ կարող են մտովի տեղափոխվել դեպի անցյալ և զգալ, ծայրահեղ դեպքում` հիշողության միջոցով, կորուսյալ կյանքի ամբողջությունը:
Երաժշտությունը գիտություն է հոգու մասին:55

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s