Պահոց | 9:49 ե.

ԱՆԴՐԵՅ ՏԱՐԿՈՎՍԿԻ

20 Դկտ

Մեր բարդ կյանքը` յուրաքանչյուրիս համար նախապատրաստելով միանգամայն որոշակի դեր, մեզ դնում է մի իրավիճակի մեջ, որի շնորհիվ մշակվում են մեր հոգու միայն այն գծերը, որոնք օգնում են մեզ զարգանալ այդ դերի համար: Հոգու մյուս մասերը կսպանվեն: Այստեղից էլ` ներամփոփությունը: Այստեղ է, որ հոգեբանությունը` սոցիոլոգիայի հետ ամբողջություն կազմած, հարուցում է վախ, անվստահություն, ստորություն և հույսերի վախճան:25846_1_o

ՕԿՏԱՎԻՈ ՊԱՍ

20 Դկտ

Բոլոր մարդիկ կյանքի ինչ-որ ակնթարթում իրենց միայնակ են զգում: Ասեմ ավելին, ըստ էության մարդը միշտ էլ միայնակ է: Չէ՞ որ ապրելը անդադար հրաժեշտն է այն բանի, ինչը մենք եղել ենք` դառնալով այն, ինչ լինելու ենք, մեզ հավերժ օտար ապագայում: Միայնությունը մարդկային կեցության խորագույն իմաստն է: Միայն մարդն է, որ լինում է միայնակ և միայն նա է, որ չի կարող ապրել առանց մեկ ուրիշի:octavio-paz

%d bloggers like this: