ՄԻՇԱԵԼ ԷՆԴԵ

11 Դկտ

— Եվ ի՞նչ հիվանդություն է դա:
— Սկզբում դա անտեսանելի է: Պարզապես մի օր վրա է հասնում պահը, երբ դու այլևս ոչինչ անել չես ցանկանում: Ամեն ինչ դառնում է անհետաքրքիր, մարդուն համակում է կսկծալի թախիծը: Եվ այդ վիճակն արդեն չի անցնում: Թախիծն օր օրի, շաբաթ առ շաբաթ ահագնանում է: Մարդն իրեն զգում է ամայացած, նա դառնում է ինքն իրենից ու ամբողջ աշխարհից դժգոհ: Հետզհետե անցնում է նաև այդ զգացումը, և դու արդեն ոչինչ չես զգում: Քեզ համար ամեն բան միևնույն է: Ողջ աշխարհը դառնում է օտար, դու նրա հետ ոչ մի գործ չունես: Այլևս չկա ոչ զայրույթ, ոչ հիացմունք, ոչ տխրություն, մարդիկ չեն կարողանում ոչ ծիծաղել, ոչ արտասվել: Ամեն ինչ պատվում է ցուրտ սառնությամբ, սեր չկա: Միայն հիվանդությունն է դառնում անբուժելի: Մարդիկ թափառում են անապատում գորշ դեմքերով: Մահացու Ձանձրույթ` ահա այդ հիվանդության անունը:1697268411_eb425ed652

«Մոմո» գրքից

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s