ՏՈՆԻՆՈ ԳՈՒԵՐԱ

31 Հկտ

Ես շատ ձանձրալի ու շատ տարօրինակ մարդ եմ: Մտադիր եմ ապրել ևս հարյուր տարի:  Ես հրաշալի մանկություն եմ ունեցել: Հենց այդ ժամանակ է, որ ես առաջին անգամ ծանոթացա տերևների վրա թափվող անձրևի ձայնի հետ, ձյան հետ, բացեցի բերանս ու փորձեցի այն, առաջին անգամ վայելեցի պաղպաղակի համը: Ես հենց լիզեցի պաղպաղակը, իսկույն ետ քաշվեցի, այն այնքան համեղ էր, որ ես վախեցա:  Իմ ամենամեծ հանդիպումը տեղի ունեցավ մանկությանս օրերին, ծովի հետ: Հայրս ամբողջ ընտանիքին տեղավորեց սայլի մեջ, որը կապված էր ձիերին, ու տարավ ծով: Դա իրադարձություն էր: Ծովը չէր տեղավորվում աչքերիս մեջ:  Ինչ էլ ուտում եմ հիմա, անգամ ամենաընտիր ճաշատեսակները, այն համը չունեն, ինչ մանկության օրերին: Ու ոչ մի ճաշատեսակ մորս պատրաստածի համը չունի: Ծեր մարդու ճանապարհը ոչ թե դեպի մահն է, այդ դեպի մանկություն: Մի օր մենք նստել էինք Ֆեդերիկո Ֆելինիի հետ, ու ես անընդհատ ասում էի, թե որքան եմ վախենում մահից, իսկ նա ասաց. «Գիտես, Տոնինո, հնարավոր է դա մեծ ճամփորդությո՞ւն է»:t-gianniansaldi3

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s