Պահոց | 10:00 ե.

ԺԻԼ ԴԸԼՅՈԶ

16 Հկտ

Բոլոր նրանք, որոնց մենք երբևէ սիրել ենք, ստիպել են մեզ տառապել: Բայց աղճատված ճանապարհը, որ նրանցից հետո մնում է հիշողության մեջ, հրաշալի տեսարան է բանականության համար: Այսպիսով, մտածողության շնորհիվ մենք գիտակցում ենք այն, ինչը ընդունակ չէինք եղել գիտնալ սկզբում, այսինքն այն, որ երբ մենք ենթադրում էինք, թե ժամանակ ենք վատնում, մենք արդեն սովորում էինք նշանները: Սկսում ենք կռահել, որ մեր անխոհեմ կյանքն, ըստ էության, հանդիսանում է մեր ստեղծագործությունը. «Իմ ամբողջ կյանքը…կոչում է»:Deleuze

%d bloggers like this: