Պահոց | 5:02 ե.

ՌՈԲԵՐՏ ՄԱԿԿԻ

26 Սպտ

Այն բանից հետ, երբ արժեքների փոփոխությունը մարդկանց մոտ հարուցում է հույզեր, առաջ է գալիս զգացմունքը: Զգացմունքն ու հույզը հաճախ են շփոթում, սակայն դրանք բոլորովին էլ նույն բանը չեն: Հույզը կարճաժամկետ ապրումն է, որն արագորեն հասնում է իր բարձրագույն կետին ու անհետանում է: Զգացմունքն ավելի երկարատև ու կայուն է, այն կարող է մեզ չլքել օրեր, շաբաթներ և նույնիսկ տարիներ շարունակ: Բացի այդ, բավականին հաճախ որոշակի զգացմունք մարդու համար կարող է դառնալ տիրապետող:

Իրական բնավորությունը դրսևորվում է ընտրության միջոցով, որը նա կատարում է երկընտրանքի դեմ հանդիման: Ինչպիսի որոշում կայացնի մարդը հանգամանքների ճնշման ներքո, այնպիսին էլ ինքն է: Որքան մեծ է ճնշումը, այնքան առավել չափով է ընտրությունը համապատասխանում նկարագրին:robert_mckee

ԴԱՏԱՐԿ ՕՐԸ

26 Սպտ

Ինչպե՞ս մենք կապրեինք, եթե չլիներ այդ օրը: Ինչպե՞ս գլուխ կհանեինք կյանքից, նրա խլացնող ու դաժան ռիթմից, այս խառնիխուռն մտքերից, որոնք հասկանալ մենք, միևնույն է, չենք հասցնում, այս խառնիխուռն օրերից` իլիկի վրա փաթաթվող ու փաթաթվող, և սեպտեմբերներից, և նոյեմբերներից…

Ավելորդ, դատարկ, հրաշալի օր, մի կարճ փայտիկ երեք ու կես հարյուր երկարների մեջ, որ աննկատ խցկել են մեր գրպանը հաշվենկատորեն, մեր` իմաստ, բացատրություն, արդարացում փնտրողներիս: Օր առանց ամսաթվի, առանց մարդկային հաշվարկի, պարզապես` հենց այնպես օր: Երանություն…

 ՏԱՏՅԱՆԱ ՏՈԼՍՏԱՅԱ0b21e1b6f30daf20b2045d5f833be646

%d bloggers like this: