Պահոց | 9:58 ե.

ՊԱԲԼՈ ՆԵՐՈՒԴԱ

2 Սպտ

Ես ուզում եմ ապրել մի աշխարհում, որտեղ յուրաքանչյուր մարդ մարդ է և նա կարիք չունի ուրիշ կոչումների, և նրան պետք չէ գլուխ կոտրել կանոնների, բառերի, պիտակների համար: Ես ուզում եմ, որ արտոնված լինի մտնել բոլոր եկեղեցիներն ու խմբագրատները: Թող այլևս ոչ ոք չհերթապահի դռների մոտ, որպեսզի ուղեկցի բանտ կամ արտաքսի երկրից: Թող ամեն ոք առանց տագնապի մտնի քաղաքապետարան և այնտեղից դուրս գա ժպիտով: Թող ոչ ոք ազատվելու համար փախուստի չդիմի, նույնիսկ գոնդոլներով: Ես չեմ ուզում, որ ինչ-որ մեկին հեռապնդեն մոտոցիկլով: Ես ուզում եմ, որ մեծն մեծամասնությունը, միակ մեծամասնությունը` բոլորը կարողանան խոսել, կարդալ, լսել, ծաղկել: Ես այն պայքարի կողմնակիցն եմ, որը մեկընդմիշտ վերջ կտա պայքարին: Ես այն խստության կողմնակիցն եմ, որը արմատախիլ կանի խստությունը: Ես ուղի եմ ընտրել ու հավատում եմ, որ այդ ուղին մեզ կտանի դեպի բոլոր ժամանակների մարդկայնության: Ես պայքարում եմ բարության համար` համընդհանուր, լայն, անհատնում…pablo-neruda_162616

ՌԱՅՆԵՐ ՄԱՐԻԱ ՌԻԼԿԵ

2 Սպտ

Հավանաբար: Հավանաբար նորությունը հենց այն է, որ մենք դրանք կրում ենք` տարին ու սերը: Ծաղիկներն ու պտուղները թափվում են, երբ հասունանում են, գազանները հիշում են իրար, հպվում են մեկմեկու և դրանից գոհ են: Իսկ մենք, պահուստում ունենալով Աստծուն, մենք երբեք պատրաստ չենք: Մենք զետեղված ենք մեր բնույթի մեջ: Մեզ չի բավականացնում ժամանակը: Ի՞նչ է մեզ համար տարին: ի՞նչ են բոլոր տարիները: Դեռ չմտածելով Աստծու մասին, մենք արդեն աղոթում ենք. օգնիր մեզ կրելու այս գիշերը: Եվ հիվանդությունը: Իսկ հետո սերը:rainer_maria_rilke2-1-1207781850

%d bloggers like this: