Պահոց | 1:43 ե.

ԿԱՁՈՒՈ ԻՍԻԳՈՒՐՈ

31 Օգս

Գուցե հինգ կամ վեց տարի հետո ինչ-որ բան քո գլխում մեղմ կշշնջա. «Երբևէ, իսկ հնարավոր է նաև շուտով, դու կհասկանաս, թե ինչ բան է դա»: Եվ դու սպասում ես, եթե նույնիսկ դա լիովին չես գիտակցում, սպասում ես այն պահին, երբ քեզ համար պարզ կլինի, որ դու իսկապես տարբերվում ես նրանցից, որ այնտեղ` ներսում կան մարդիկ, ովքեր քո հանդեպ ատելություն չունեն և քեզ չարիք չեն ցանկանում, բայց և այնպես ցնցվում են սոսկ քո մասին մտքից,- այն մտքից, թե ինչպես և ինչու դու հայտնվեցիր այս աշխարհում,- սարսափում են պատահաբար դիպչել քո ձեռքին: Ակնթարթը, երբ դու առաջին անգամ ինքդ քեզ կնայես այդ մարդու աչքերով, դա սթափեցնող ակնթարթ է: Դա նույնն է, թե անցնես հայելու կողքով, որի մոտով անցել ես ամեն օր, և հանկարծ նրա մեջ տեսնես ուրիշ մի բան, ինչ-որ տարօրինակ ու տագնապալի բան…zerkalo-1

 

 

ՎԻԼՅԱՄ ՍԱՐՈՅԱՆ

31 Օգս

Այսպես էլ անցնում են օրերն օրերի ետևից, շաբաթները շաբաթների ետևից: Անցնում են ամիսները, անցնում են տարիները: Եվ ահա վերջապես մենք հանգում են ճշմարտությանը: Իսկ ճշմարտությունն այն է, որ այդ բոլոր տարիները մեռած են: Բոլոր օրերը մեռած են: Եվ մենք ինքներս էլ մեռած ենք: Այլևս հարկ չկա ինչ-որ բանի սպասել: Ամեն ինչ մեռած է: Ամեն ինչ, բացի ժամացույցի սլաքներից: Սա կյանք չէ: Սոսկ սլաքներ ու բթացում: Գեղեցիկ, լուսավոր, խելացի բթացում…

«Ձեր կյանքի ուղին»ibFy2PK0ml0

%d bloggers like this: