ԵՂԻՇԵ ՉԱՐԵՆՑ

14 Օգս

Եվ, սիրտս կտրած մարդուց ու հողից,
Ես դեգերեցի անտուն ու անքուն,
Արյունս դարձավ արնաքամ օղի,
Եվ ես, կորցրած եռանդ ու ուղի՝
Անվերջ գնացի անկումից անկում։-

Չկարողացա՛ ես կրել կյանքում
Պայծառ անունը քո, որպես դրոշ,-
Եվ գլխիս իջավ խավարը անդուռ,

Եվ ես հասկացա, որ դու ես, այդ դու
Ինձ հետապնդում հատուցման սրով։early-soviet-poetry_enlarge

Թողնել պատասխան

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Փոխել )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Փոխել )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Փոխել )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Փոխել )

Connecting to %s